Original Post

Πλήρες Κείμενο:

“Οδοδεικτες” Μια νύχτα που η πόλη έβραζε ή μία φορά κι έναν καιρό παρέα με τα όνειρά μου έπινα μπύρες κι έτρωγα φρούτα του καλοκαιριού.

Και αντηχούσαν μπλουζ γυρίσματα και αφορμές ρεμπέτικες μοιραία αποστάγματα ανθρώπων που κάποτε τους έπνιξε η ανεργία και τής ασφάλτου οι ταχύτητες - ω σώμα, ω αγάπη, ω ψέματα που έχουν ειπωθεί και προβληθεί ως οι απόλυτες αλήθειες.

Κι όμως, δεν αστειεύεται το στιλβωτήριο του χρόνου πατάει τους ευγενικούς ανθρώπους στο κεφάλι πετάει στα σκουπίδια των σοφών τα αποφθέγματα πονάει σαν ακούει τις αρνήσεις των ηρώων.

Λέω “εγώ” και γρήγορα με πιάνει γέλιο νευρικό σιγά σιγά ανθίζει ότι είναι να ανθίσει κλείνουν οι κύκλοι ακόμα και η αηδία έχει όρια - εκεί αρχίζει η απόλυτη φτώχεια και τότε είναι που μου απομένουν μόνο τα ποιήματα να λειτουργούν σαν πυξίδες, χάρτες, χάρακες και οδοδείκτες. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους