Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Την αγαπημένη μας ΜΑΡΩ ΚΟΝΤΟΥ, αποχαιρετούμε την Παρασκευή στις 11πμ, από την ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΑΘΗΝΩΝ.

Θα ακολουθήσει η ταφή στο Α' ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ.

Παράκληση της οικογένειας, αντί στεφάνων, να γίνουν δωρεές στο ΚΕΝΤΡΟ ΒΡΕΦΩΝ " ΜΗΤΕΡΑ " του οποιου υπήρξε Πρόεδρος. ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ ΦΩΣ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΑΣ ΜΑΡΩ ΚΟΝΤΟΥ, ΘΑ ΣΕ ΚΟΥΒΑΛΑΜΕ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ ΜΕ ΑΠΕΡΑΝΤΗ ΑΓΑΠΗ, ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΟΜΟΡΦΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΡΟΣΦΕΡΕΣ ΤΟΣΑ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ!! ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΑΡΙΤΑΚΗΣ (ΗΘΟΠΟΙΟΣ-ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΣ-ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ) ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ Η Μαριάνθη («Μάρω») Κοντού καταγόταν από τα Ψαρά και αποφοίτησε από το Γ’ Γυμνάσιο Θηλέων Μακρυγιάννη.

Παράλληλα σπούδασε χορό στην Κρατική Σχολή Χορού, εξασφαλίζοντας υποτροφία για τη σχολή HLADEK στη Γερμανία, ενώ ολοκλήρωσε και σπουδές στο Τμήμα Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής του ΕΚΠΑ.

Η καλλιτεχνική της διαδρομή ξεκίνησε το 1954 στο Εθνικό Θέατρο, όπου συμμετείχε στον χορό αρχαίων τραγωδιών.

Λίγα χρόνια αργότερα, το 1959, έκανε το θεατρικό της ντεμπούτο δίπλα στον Δημήτρη Χορν με το έργο «Ρομανσέρο» του Ζακ Ντεβάλ.

Επί σκηνής με τον Δημήτρη Χορν Έκτοτε, πρωταγωνίστησε σε περισσότερες από 60 κινηματογραφικές ταινίες και 90 θεατρικά έργα, ερμηνεύοντας ρόλους που σημάδεψαν γενιές θεατών.

Στον κινηματογράφο, η Μάρω Κοντού συνδέθηκε με μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές της χρυσής εποχής του ελληνικού σινεμά.

Από το «Αλίμονο στους νέους» και τη «Γυνή να φοβήται τον άνδρα» έως τη «Μια Ιταλίδα από την Κυψέλη», οι ερμηνείες της συνδύαζαν κομψότητα, χιούμορ και συγκίνηση.

Πέρα από την τέχνη, η Μάρω Κοντού υπηρέτησε τη δημόσια ζωή με συνέπεια.

Υπήρξε βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στην Α΄ Περιφέρεια Αθηνών, με θητεία από το 1999 έως το 2000 και εκ νέου από τον Ιανουάριο του 2007.

Είχε προηγουμένως διατελέσει δημοτική σύμβουλος στον Δήμο Αθηναίων (1994–2002) επί δημαρχίας Δημήτρη Αβραμόπουλου και πρόεδρος του ραδιοφωνικού σταθμού Αθήνα 9.84. Η γυναίκα πίσω από τη σταρ Η Μάρω Κοντού δεν εγκλωβίστηκε ποτέ στην εικόνα της ντίβας.

Όσοι συνεργάστηκαν μαζί της μιλούσαν για έναν άνθρωπο εργατικό, πειθαρχημένο και βαθιά αφοσιωμένο στην τέχνη του.

Παρέμεινε στο θέατρο για περισσότερες από έξι δεκαετίες, συνεχίζοντας να εργάζεται ακόμη και όταν οι περισσότεροι συνομήλικοί της είχαν αποσυρθεί. «Έχω εβδομήντα χρόνια καριέρας, τα έχω πει όλα», είχε δηλώσει με τη χαρακτηριστική της αμεσότητα, αποφεύγοντας πάντοτε την υπερβολή και τη δημοσιότητα.

Παράλληλα ασχολήθηκε με τη ζωγραφική, πραγματοποιώντας εκθέσεις έργων της, ενώ πίνακάς της εκτέθηκε και στο Μουσείο Βορρέ. Η ανάγκη της για δημιουργία δεν περιορίστηκε ποτέ σε μία μόνο μορφή τέχνης.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους