Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Νέα στήν Πίστη Τοῦ Παλαιοῦ τῶν ἡμερῶν ΣΦΥΡΟΚΟΠΗΣΕ ΤΟΝ ΣΑΤΑΝΑ!.. Χεὶρ δημίου τέμνει σε Μαρῖνα ξίφει· Χεὶρ Κυρίου χάριτι θείᾳ δὲ στέφει. Ἡ Μεγαλομάρτυς Ἁγία Μαρίνα (17/7) γεννήθηκε στήν Ἀντιόχειαν τῆς Πισιδίας περί τό 270, τοῦ Διοκλητιανοῦ μοναρχοῦντος.

Οἱ γονεῖς της ἀνῆκαν στήν ἀνώτερη τάξη τῆς περιοχῆς.

Ο πατέρας της ήτο επιφανής ιερεύς των ειδώλων, ονομαζόμενος Αιδέσιος.

Αμέσως μετά την γέννηση τής θυγατρός, απεβίωσεν η μητέρα της… Ο πατέρας αναγκάσθηκε να αναθέση την διατροφή και την ανατροφή του βρέφους σε άλλη γυναίκα -τροφό την έλεγαν παλαιά, μέχρι πριν λίγα χρόνια- η οποία ανέλαβε το τόσο σημαντικόν έργον.

Η τροφός ήτο Χριστιανή, έτσι η Μαρίνα από τη νηπιακήν ηλικία της γαλουχήθηκε στη νέα Πίστη του Παλαιού των ημερών!.. Δωδεκαέτις έλαβε το Άγιο Βάπτισμα και δεν έπαυε να ρωτά κάθε τι σχετιζόμενο με τον Κύριον.

Ο πατέρας της όταν πληροφορήθηκε ότι η μοναχοκόρη του ήτο Χριστιανή, ένιωσε βδελυγμία και τυφλωμένος από τον φανατισμό της πίστεως που ο ίδιος υπηρετούσε, την εμίσησε και την αποκλήρωσε... Εν τω μεταξύ ο έπαρχος της περιοχής Ολύβριος την ηράσθη σφόδρα, διότι ο Δημιουργός την είχε προικίσει με σπάνια ψυχικά και σωματικά χαρίσματα.

Θέλησε να την νυμφευθή και της το ανεκοίνωσεν.

Η νεαρή Χριστιανή δεν απήντησεν, αλλ’ ενδομύχως προσηύχετο να της αποκαλύψη ο Κύριος πώς να συμπεριφερθή, θέλοντας ν’ αρέση σ’ Εκείνον με το κάθε βήμα της! Στην επιμονή τού ηγεμόνος να λάβη αμέσως απάντηση στην πρότασή του, του απήντησε -καθηλώνοντάς τον- ότι είναι αδύνατο να την αποδεχθή.

Στο γιατί που της απηύθυνε, η ξεκάθαρη απάντησή της τον κεραυνοβόλησε: «Διότι είμαι Χριστιανή»! Το άκουσμα της λέξεως τον οδήγησεν εκτός εαυτού.

Για μικρό διάστημα προσεπάθησε να την μεταπείση, προβάλοντάς της τα οφέλη που θα της εξησφάλιζε η συνύπαρξή τους.

Εκείνη παρέμενε αταλάντευτη στην Πίστη και στην απόφασή της.

Τότε την έστησεν ενώπιον του δικαστηρίου, το οποίο -κατά το Ρωμαϊκό Δίκαιο- ζήτησεν επισήμως την ομολογία τής Πίστεώς της. Η Μαρίνα ομολόγησε με αξιοθαύμαστη παρησσία την χριστιανικήν ιδιότητά της, προς κατάπληξη πάντων, λόγω του νεαροτάτου της ηλικίας της.

Η ομολογία της επέσυρε την ποινή της μαστιγώσεως.

Η καρτερικότητα και η υπομονή της κατέπληξαν όλους τους παρισταμένους.

Είχε στραμμένο το βλέμμα στους ουρανούς, ζητώντας την θείαν ενίσχυσιν.

Ο έπαρχος έδωσεν εντολή να σταματήσουν τις μαστιγώσεις οι στρατιώται και να την οδηγήσουν στην φυλακήν, ελπίζοντας ότι με όλα αυτά θα άλλαζε την πορεία της.

Μετά από λίγες ημέρες οδηγήθηκε ξανά στο δικαστήριον, όπου εκ νέου ομολόγησε τον Κύριον, αρνουμένη να θυσιάση στα είδωλα.

Τότε άρχισαν τα φρικώδη βασανιστήρια.

Την κρέμασαν και καταξέσχιζαν τις πλευρές της με σιδερένια νύχια. ‘Ολο το θαυμάσιο σώμα της μετατράπηκε σε αιμόφυρτες σχισμένες σάρκες.

Την έρριξαν πάλι στην φυλακήν, όπου την άφησαν αβοήθητη και άσιτη.

Ο μισόκαλος διάβολος όταν είδε ότι τα ενεργούμενά του δεν απέδιδαν στο να κάμψουν το αγωνιστικό φρόνημά της, ανέλαβε ο ίδιος δράση λαμβάνοντας την μορφή φοβερού δράκοντος (μεγάλου φιδιού) το οποίον εμφανίσθηκε ξαφνικά μπροστά της.

Το στόμα του εξετόξευε φλόγες, τα αγριωπά μάτια του λαμπύριζαν απειλητικά, δείχνοντας την πρόθεσή του να την καταβροχθίση.

Καθώς σερνόταν το πελώριο ερπετόν, ακουγόταν ο «κρύος» συρριγμός του, προκαλώντας φόβο και σύγχιση.

Το έκανε για να φοβήση την Μεγαλομάρτυρα, διαπιστώνοντας ότι αγνοούσε την παρουσία του και συνέχιζε την προσευχή της… Την πλησίασε και άνοιξε το τεράστιο στόμα του, δείχνοντας ότι θα την καταπιή.

Φοβήθηκε η κοπέλλα κι επικαλέσθηκε πάλι το Όνομα του Σωτήρος Χριστού.

Στο άκουσμα του Ονόματος, ο διάβολος εξερράγη κι εξαφανίσθηκε.

Χαίρουσα η Μαρίνα δοξολογούσε τον Κύριο.

Τότε ο σατανάς μετασχηματίσθηκε σε κατάμαυρο άνθρωπο, δύσμορφο, τόσο που θύμιζε μεγαλόσωμο μαύρο σκυλί... Η νεαρή Μαρίνα, στερεωμένη στην πίστη της, τον άρπαξε από τα μαλλιά και με σφυρί που βρέθηκε κοντά της τον κτύπησε δυνατά στο κεφάλι και στην πλάτή ταπεινώνοντάς τον εξ’ ολοκλήρου.

Άρχισε και πάλι να προσεύχεται και να υμνολογή τον Κύριον.

Ο διάβολος σκοτεινός όρμησενω εναντίον της και αλλόφρων την απειλούσε ότι θα την σκοτώση, αν δεν σταματούσε να προσεύχεται. Η Αγία τον άρπαξε πάλι από τις τρίχες της κεφαλής και τον μαστίγωσε.

Αμέσως μετά, άκτιστο φως καταύγασε τον σκοτεινό χώρο της φυλακής, Προήρχετο από Σταυρόν, η κορυφή του οποίου υψωνόνταν στον ουρανό.

Πάνω από τον Σταυρό κυκλικώς πετούσε περιστέρι.

Κάποια στιγμή το περιστέρι την πλησίασε και της είπε: «Χαίρε Μαρίνα, η λογική περιστερά του Θεού, διότι νίκησες τον πονηρό δαίμονα, κατήσχυνες τον εχθρό.

Χαίρε πιστή και αγαθή δούλη του Κυρίου σου, τον οποίον επόθησας ολοκαρδίως, μισήσασα κάθε πρόσκαιρον απόλαυσιν! Χαίρε και αγάλλου, διότι έφθασε η μέρα να λάβης τον στέφανον της νίκης και να εισέλθης, όπως το αξίζεις, κατάφορτη από αρετές μαζί με τις φρόνιμες παρθένους στον Νυμφώνα Τού Παμβασιλέως Χριστού». Ενώ η Μεγαλομάρτυς άκουε τους παρήγορους αυτούς λόγους, στο καταπληγωμένο σώμα της επουλώθηκαν όλες οι πληγές! Απέκτησε το φυσικό κάλλος που οι πάντες εθαύμαζαν.

Ο έπαρχος Ολύβριος βλέποντάς την χαρωπή και υγιαίνουσα, προσεπάθησε με κολακείες και υποσχέσεις να την μεταπείση, επί ματαίω!..Το μένος του έφθασε στο αποκορύφωμα και έδωσε εντολή να την γυμνώσουν να την κρεμάσουν από ξύλο και να κατακαίουν με λαμπάδες το σώμα της.

Εν συνεχεία γέμισαν μεγάλο λέβητα με νερό, έλυσαν την Μεγαλομάρτυρα από το ξύλο και την βύθισαν με το κεφάλι προς τα κάτω, για να πνιγή.

Εκείνη προσηύχετο διαπύρως και αμέσως έγινε μεγάλος σεισμός και φάνηκε η περιστερά πάνω από το νερό κρατώντας στο ράμφος της ένα στεφάνι.

Αυτοστιγμεί φάνηκε και ο πύρινος στύλος πάνω στον οποίον ήτο ο Τίμιος Σταυρός. Η Μεγαλομάρτυς ανήλθεν από του ύδατος σώα, τα δεσμά της είχαν λυθεί και στεκόταν σε στάση προσευχής δοξάζουσα τον Κύριον.

Η περιστερά κάθησε επί κεφαλής της κρατώντας στο ράμφος τον στέφανον, τον άφησε στο κεφάλι της Μεγαλομάρτυρος λέγοντας: «Ειρήνη συ δούλη του Θεού έχε θάρρος και λάβε από την δεξιά του Υψίστου τον αμαράντινον στέφανον». Εν συνεχεία η θεϊκή περιστερά μετακινήθηκε επί του Σταυρού, απ’ όπου είπε στην Αγία δυνατά, ώστε να είναι περιάκουστη: «Έλα, Μαρίνα, στις Άνω Μονές του Παραδείσου, για να απολαύσης τον στέφανο της αφθαρσίας, στα αγαπητά σκηνώματα του Κυρίου, να χαίρεσαι μαζί με τους Αγίους και να αναπαύεσαι αιωνίως»! Η υπερκόσμια αυτή φωνή που ακούσθηκε από πολλούς, συνεκλόνησε τους πάντας, οι περισσότεροι των οποίων ομολόγησαν έτοιμοι να πιστεύσουν, δίνοντας και την ζωή τους για τον Χριστόν! Ο έπαρχος διέταξε να θανατώσουν επί τόπου όσους είχαν προ ολίγου ομολογήσει πίστη στον Χριστόν.

Για να προλάβη μάλιστα μεγαλύτερο «κακό», διέλυσε αμέσως το δικαστήριο και προσποιήθηκε ότι δίνει εντολή να μεταφερθή η Αγία Μαρίνα πάλι στην φυλακή.

Κατ’ ουσίαν έδωσε μυστική εντολή να αποκεφαλισθή.

Εκείνη αφού προσευχήθηκε για τελευταία φοράν επί της γης, έκλινε τον αυχένα και το ξίφος την οδήγησε στον Κύριον Ιησούν. Οι Χριστιανοί έλαβαν κρυφά το ιερό Σκήνωμα και το ενεταφίασαν πρεπόντως.

Σε άγνωστο χρόνο τα τίμια λείψανα μεταφέρθηκαν στην Κωνσταντινούπολη, απ’ όπου το 1230 Σταυροφόροι της Δύσεως τα μετέφεραν και αυτά στην Βενετίαν.

Η καλλιπάρθενος Μαρίνα είναι προστάτις των παιδιών και μάλιστα των ασθενών, καχεκτικών και των εχόντων ειδικές ανάγκες. Ἀπολυτίκιον Ἀνδρείαν καὶ φρόνησιν, σὺ κεκτημένη σεμνή, ἀνδρείως κατεπάτησας ὄφιν ἀρχέκακον, Μαρίνα πανεύφημε. Ήσχυνας Ὀλυμβρίου τάς πικράς τιμωρίας, εὐφρανας Ἀσωμάτων τάς χορείας ἀθλοῦσα, διὸ ἀπαύστως πρέσβευε Χριστῷ, εἰς τὸ σωθήναι ημᾶς. Ἕτερον Ἦχος πλ. Α´ Τόν συνάναρχον Λόγον... Μνηστευθεῖσα τῷ Λόγῳ Μαρίνα ἔνδοξε, τῶν ἐπιγείων τὴν σχέσιν πᾶσαν κατέλιπες καὶ ἐνήθλησας λαμπρῶς ὡς καλλιπάρθενος· τὸν γὰρ ἀόρατον ἐχθρὸν κατεπάτησας στερρῶς ὀφθέντα σοὶ Ἀθληφόρε.

Καὶ νῦν πηγάζεις τῷ κόσμῳ τῶν ἰαμάτων τὰ δωρήματα. Ἕτερον Ἀπολυτίκιον Ἦχος Α ' Της ερήμου πολίτης... Του πατρός εκ βρέφους απεστράφης τα είδωλα και του Ολυβρίου τυράννου την οφρύν κατεπάτησας, Μαρίνα πανεύφημε σεμνή, ρωσθείσα δε ισχύι Σταυρού αισθητού την του φανέντος, κεφαλήν συντρίβεις πολεμήτορος.

Δόξα τω σε δοξάσαντι Χριστώ, δόξα τω σε στεφανώσαντι, δόξα τω ενεργούντι δια σου, πάσιν ιάματα. Ἕτερον Ἦχος Γ´ Θείας πίστεως... Μάρτυς πάνσεμνε ηγλαϊσμένη, καλλιπάρθενε ωραία νύμφη, Χριστού του Λόγου Μαρίνα, πανεύφημε, της παρθενίας τω κάλλει λελάμπρυνσαι και μαρτυρίου στεφάνω κεκόσμησαι, όν εκήρυξας Χριστόν τον Θεόν, ικέτευσε δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος. Ἕτερον Ἦχος δ’. Ἡ ἀμνάς σου, Ἰησοῦ, κράζει μεγάλη τῇ φωνῇ. Σὲ Νυμφίε μου ποθῶ καὶ σὲ ζητοῦσα ἀθλῶ καὶ συσταυροῦμαι καὶ συνθάπτομαι τῷ βαπτισμῷ σου· καὶ πάσχω διὰ σέ, ὡς βασιλεύσω σὺν σοί καὶ θνήσκω ὑπὲρ σοῦ, ἵνα καὶ ζήσω ἐν σοί· ἀλλ᾽ ὡς θυσίαν ἄμωμον προσδέχου τὴν μετὰ πόθου τυθεῖσάν σοι.

Αὐτῆς πρεσβείαις, ὡς ἐλεήμων, σῶσον τὰς ψυχὰς ἡμῶν. Κοντάκιον Ἦχος γ´. Ἡ Παρθένος σήμερον... Παρθενίας κάλλεσι, πεποικιλμένη παρθένε, ἀκηράτοις στέμμασιν, ἐστεφανώθης Mαρίνα, αἵμασι, τοῦ μαρτυρίου δε φοινιχθεῖσα, θαύμασι κατελαμπρύνθης τῶν ἰαμάτων καὶ τῆς νίκης τὰ βραβεῖα, ἐδέξω Μάρτυς χειρὶ τοῦ Κτίστου σου. Ὁ Οἶκος Τῷ νυμφίῳ Χριστῷ, ἔρωτι τῆς καρδίας σου ἀπὸνβρέφους σεμνὴ πυρποληθεῖσα, ἔδραμες, δορκὰς ὡς διψῶσα πηγαῖς ἀειρύτοις, Παρθενομάρτυς καὶ τῇ ἀθλήσει σεαυτήν συντηρήσασα, ἐν τῷ ἀφθάρτῳ ὄντως τοῦ Κτίστου σου, νύμφη εὐκλεής, θαλάμῳ ἔφθασας ἐστολισμένη, πεποικιλμένη, στεφανηφόρος, νικητὴς λαμπαδηφόρος, εὐθαλής, ἀφθάρτου νυμφῶνος τυχοῦσα καὶ δεξαμένη ὡς χρυσίον, βραβεῖα νίκης τῆς σῆς ἀθλήσεως. Μεγαλυνάριον Την λαμπάδα πάντες την φαεινήν και της παρθενίας τον ασύλλητον θησαυρόν, τήν νύμφη Κυρίου και άσπιλον αμνάδα, Μαρίναν την αγίαν, ύμνοις τιμήσωμεν.

M α ν ώ λ η ς M ε λ ι ν ό ς Θεολόγος Συγγραφεύς Διευθυντής τῆς Bιβλιοθήκης τῆς ῾Iερᾶς Συνόδου τῆς ᾿Eκκλησίας τῆς ῾Eλλάδος e-mail: manolismelinos@gmail.com http//: www.manolismelinos.com

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους