Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Έτσι την αποχαιρετώ! Νιώθοντας πως είμαι δίπλα της και μυρίζω το άρωμά της. «Miss Dior, Σταυραετέ μου! Το έφερα το ‘60 από Ιταλία.

Ζήλεψε η Αλίκη και από τότε το φορούσε.

Είχαμε το ίδιο άρωμα και τον ίδιο άντρα!» Με φώναζε Σταυραετό…δεν ξέρω πως της είχε κολλήσει… δε ρώτησα ποτέ! Είχα πάει αρκετές φορές στο σπίτι της στους Αμπελόκηπους, με τη μεγάλη βεράντα, προσπαθώντας να βρούμε τρόπο να ανεβάσουμε το έργο μου ‘Τρία Κάππα’. «65 χρόνια στον χώρο, ακόμη και ως θιασάρχης, πρώτη φορά ψάχνω εγώ σκηνοθέτη!» Όμως ήρθε το κίνημα me too και ο σκηνοθέτης που κλείσαμε…απορρίφθηκε.

Ετσι δεν ανέβηκε ποτέ το έργο.

Επειδή ο σκηνοθέτης ήταν δική της επιλογή, μου είπε: «Σου χρωστάω! Ό,τι θες!» και με κέρασε σοκολατάκι με λικέρ βύσσινο (το αγαπημένο της!) Οταν προέκυψε η παρουσίαση του βιβλίου μου ‘Παλέρμο’ (από εκεί και η φωτογραφία μαζί με την Σοφία Κουρτίδου) την κάλεσα και μου είπε: «Έχω κλείσει για μπιρίμπα με φίλη από Θεσσαλονίκη αλλά θα το ακυρώσω, στο χρωστάω.

Κάποτε είχα φλερτ από έναν Παλερμιτάνο…μου φιλούσε συνεχώς τα χέρια!» Ήρθε στη βιβλιοπαρουσίαση, διάβασε εκπληκτικά! Μόλις τελείωσε η εκδήλωση με πήρε στα κλεφτά και πήγαμε πίσω από το ασανσέρ του Παλλάς. «Σσσς… εδώ μπορώ να καπνίσω χωρίς να με πάρουν πρέφα!» Εκεί, μου είπε κάποια πράγματα που θα τα κρατήσω για μένα.

Εκεί, διαπίστωσα πόσο παρατηρητική και διορατική ήταν.

Εκεί, κατάλαβα γιατί με αποκαλούσε Σταυραετό! Γενναιόδωρη, σοφή, ακριβοδίκαιη.

Θα θυμάμαι πάντα τις συζητήσεις και τα μυστικά στη βεράντα σου, που θύμωνες όταν σου μιλούσα στον πληθυντικό, που σου άρεσε να μιμείσαι το ρο του Χατζηδάκι, που με έπιασες αγκαζέ μπαίνοντας στο Παλλάς και μου ψιθύριζες «ψήλωσε!», που με κερνούσες πάντα σοκολατάκι με λικέρ βύσσινο…και το άρωμα σου! Καλό ταξίδι με εκείνη τη μαύρη Φορντ!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους