Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τι σχέση έχει πλέον αυτό με την προστασία των ζώων στην Ελλάδα Είμαστε εξοργισμένοι. Απογοητευμένοι.

Και δεν πρόκειται να μείνουμε σιωπηλοί.

Εδώ και χρόνια οι φιλοζωικές οργανώσεις κάνουν τη δουλειά που θα έπρεπε να κάνουν οι Δήμοι και το κράτος.

Σώζουμε ζώα από τους δρόμους, μεγαλώνουμε ορφανά γατάκια με το μπιμπερό, πληρώνουμε τροφές, κτηνιάτρους, φάρμακα, εμβόλια και στειρώσεις από την τσέπη μας, αποκλειστικά με δωρεές και ατελείωτες ώρες εθελοντικής εργασίας.

Εδώ και 1,5 χρόνο, με τη σύμφωνη γνώμη του Δήμου, χρησιμοποιούμε τα κλουβιά στον ζωολογικό κήπο πίσω από την Ασπροβάλτα.

Τα παραλάβαμε σε κακή κατάσταση και τα επισκευάσαμε, τα ανακαινίσαμε και τα εξοπλίσαμε εξ ολοκλήρου με δικά μας χρήματα, ώστε οι γάτες να μπορούν να ζουν με ασφάλεια. Ο Δήμος δεν πλήρωσε τίποτα.

Δεν πλήρωσε τις τροφές.

Δεν πλήρωσε τους κτηνιάτρους.

Δεν ανέλαβε τη φροντίδα αυτών των ζώων.

Τα κάναμε όλα εμείς.

Σώσαμε γάτες όταν ήταν ακόμη μικροσκοπικά γατάκια.

Τις μεγαλώσαμε, τις στειρώσαμε, τις περιθάλψαμε και τις προστατεύσαμε.

Δεν τις κρατάμε φυλακισμένες.

Τις κρατάμε ασφαλείς μέχρι να βρουν ένα αγαπημένο σπίτι, τις περισσότερες φορές στη Γερμανία.

Όσο κάναμε δωρεάν τη δουλειά του Δήμου, όλα ήταν μια χαρά.

Τώρα όμως ξαφνικά μας ζητείται να απελευθερώσουμε 50 έως 60 υγιείς γάτες, μόνο και μόνο επειδή είναι άνω των τεσσάρων μηνών.

Όχι επειδή δεν φροντίζονται.

Όχι επειδή κινδυνεύουν.

Αλλά επειδή έτσι επιβάλλεται, σύμφωνα με την ισχύουσα ερμηνεία του νόμου, και οι Κτηνιατρικές Υπηρεσίες απαιτούν την εφαρμογή του.

Δηλαδή η "λύση" είναι να πετάξουμε ξανά στον δρόμο γάτες που μεγαλώνουν μαζί μας από μωρά.

Γάτες που δεν γνωρίζουν την επιβίωση στον δρόμο.

Γάτες που έχουν μάθει να ζουν προστατευμένες.

Γάτες που εκεί έξω κινδυνεύουν καθημερινά να πατηθούν από αυτοκίνητα, να δηλητηριαστούν, να κακοποιηθούν, να αρρωστήσουν ή να πεθάνουν από την πείνα.

Φαίνεται πως για τις αρμόδιες αρχές είναι προτιμότερο αυτές οι γάτες να επιστρέψουν στον δρόμο και να κινδυνεύουν καθημερινά, παρά να παραμείνουν ασφαλείς μέχρι να υιοθετηθούν.

Αυτό είναι προστασία των ζώων; Πώς γίνεται ένας νόμος που υποτίθεται ότι προστατεύει τα ζώα να οδηγεί στο να επιστρέφουν συνειδητά σε ένα περιβάλλον όπου κινδυνεύει η ζωή τους; Η μοναδική "λύση" που μας προτείνεται είναι να υιοθετήσουμε επίσημα όλες τις γάτες από τον Δήμο και να τις φιλοξενήσουμε στα σπίτια μας.

Πώς είναι δυνατόν να φιλοξενήσει κάποιος 50 ή 60 γάτες στο σπίτι του; Αυτό δεν είναι λύση.

Είναι μεταφορά της ευθύνης σε ανθρώπους που ήδη κάνουν όσα θα έπρεπε να κάνει το κράτος.

Οι αρμόδιοι δεν δημιουργούν επαρκείς δομές.

Δεν προσφέρουν λύσεις.

Δεν αναλαμβάνουν το κόστος.

Κι όμως, δημιουργούν προβλήματα σε εκείνους που σώζουν τα ζώα.

Αυτό δεν είναι συνεργασία με τις φιλοζωικές οργανώσεις.

Είναι πόλεμος εναντίον τους.

Πού είναι τα δημοτικά καταφύγια που προβλέπει ο νόμος; Πού είναι οι κατάλληλες εγκαταστάσεις; Πού καταλήγουν τα χρήματα που προορίζονται για τη διαχείριση των αδέσποτων; Δεν μπορεί το κράτος να επωφελείται επί χρόνια από τον αγώνα των εθελοντών και στη συνέχεια να απαιτεί να επιστρέψουν τα ζώα στον δρόμο.

Δεν μπορεί να ψηφίζει νόμους που στην πράξη δεν μπορούν να εφαρμοστούν και μετά να τιμωρεί αυτούς που προσπαθούν να καλύψουν τα κενά του ίδιου του συστήματος.

Αυτό δεν είναι φιλοζωία.

Είναι αποτυχία του κράτους εις βάρος των ζώων.

Καλούμε τον Δήμο Βόλβης, τις αρμόδιες Κτηνιατρικές Υπηρεσίες και την Πολιτεία να αναλάβουν επιτέλους τις ευθύνες τους και να δώσουν πραγματική λύση.

Οι γάτες αυτές δεν είναι αριθμοί.

Είναι ζωές.

Και εμείς δεν τις σώσαμε για να τις στείλουμε ξανά στον θάνατο.

Κοινοποιήστε αυτή την ανάρτηση.

Ας φτάσει στα τοπικά και πανελλαδικά μέσα ενημέρωσης.

Ας μάθει όλη η Ελλάδα τι πραγματικά συμβαίνει.

Και αν κάποιος γνωρίζει μια νόμιμη λύση ή μπορεί να μας βοηθήσει να προστατεύσουμε αυτές τις 50-60 γάτες, ας επικοινωνήσει μαζί μας.

Δεν θα εγκαταλείψουμε αυτά τα ζώα. Θα συνεχίσουμε να παλεύουμε γι' αυτά, όσο κι αν κάποιοι προσπαθούν να μας εμποδίσουν.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους