Έχοντας παρακολουθήσει τις περισσότερες από τις 100 αναμετρήσεις που έχει καθοδηγήσει ο Σκαλόνι την Αργεντινή -από φιλικά και προκριματικά μέχρι το Κόπα Αμέρικα και το Μουντιάλ- το αγωνιστικό του...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η μοναδική του αδυναμία είναι πως απέναντι σε ομάδες μικρότερης δυναμικότητας γίνεται υπερβολικά συντηρητικός.

Τις σέβεται περισσότερο από όσο πρέπει, φοβούμενος τις γρήγορες επιθετικές μεταβάσεις, κάτι που ενίοτε του δημιουργεί προβλήματα.

Ωστόσο, στα μεγάλα ραντεβού, μεταμορφώνεται σε ένα ευέλικτο τακτικό "τέρας". Για να κατανοήσετε πλήρως τι συνέβη χθες, πρέπει να κάνετε μια αναδρομή σε ολόκληρο το Μουντιάλ και, κυρίως, να κατανοήσετε τη φιλοσοφία του ίδιου του Σκαλόνι.

Σε ένα ντοκιμαντέρ μετά το Μουντιάλ του 2022, ο Σκαλόνι αποκάλυψε μια καθοριστική επιρροή: "Μέσα από τις συζητήσεις μου με τον Αντσελότι, έμαθα να σπάω τα παιχνίδια σε διαστήματα απέναντι σε ποιοτικούς αντιπάλους.

Να αναγνωρίζω πότε πρέπει να υποφέρουμε στην άμυνα και πότε να επιτεθούμε με ορμή.

Τον θεωρώ το απόλυτο σημείο αναφοράς σε αυτόν τον τομέα". Αυτή ακριβώς η προσέγγιση εξηγεί τον τελικό. Η Αγγλία έφτασε στο ματς εντελώς εξουθενωμένη, έχοντας δώσει εξαντλητικές μάχες με το Κονγκό, το Μεξικό (όπου έπαιζαν με δέκα παίκτες απέναντι στους διοργανωτές) και τη Νορβηγία.

Παίκτες-κλειδιά όπως ο Κέιν και ο Μπέλινγκχαμ μπήκαν στο γήπεδο σωματικά "άδειοι", ενώ ο Γκόρντον δεν είχε τις αντοχές για ένα γεμάτο 90λεπτο.

Εγκλωβίζοντας αυτούς τους τρεις, ο Σκαλόνι ήξερε ότι είχε πρακτικά εξουδετερώσει τους Άγγλους.

Αντίθετα με την Αγγλία, η Αργεντινή στηρίζεται σε παίκτες με τρομακτική σωματική δύναμη, στωικότητα και άριστη διαχείριση ενέργειας.

Διαθέτουν τεράστια πνευματική ανθεκτικότητα, γνωρίζοντας πότε να ανεβάσουν ρυθμό και πότε να παγώσουν το παιχνίδι. Ο Σκαλόνι δεν ξεκίνησε τον Άλβαρες τυχαία.

Στόχος του ήταν να επιβάλει ένα διαρκές παιχνίδι σωματικής φθοράς από το πρώτο δευτερόλεπτο, στήνοντας ένα τείχος "πολεμιστών" με τον Παρέδες, τον Έντσο, τον Ρομέρο και τον Λισάντρο.

Στο πρώτο ημίχρονο, τράβηξε σκόπιμα την Αγγλία στο δικό του μισό και απορρόφησε την πίεση.

Γνώριζε πως η μοναδική ελπίδα των Άγγλων ήταν να βρουν ένα γρήγορο γκολ πριν καταρρεύσουν σωματικά. Ο Σκαλόνι το άφησε να συμβεί ελεγχόμενα, έχοντας το εναλλακτικό του σχέδιο απόλυτα έτοιμο σε περίπτωση που η Αγγλία άνοιγε το σκορ.

Μετά το 1-0, ο Σκαλόνι πάτησε αμέσως τον διακόπτη.

Απέσυρε τον Παρέδες (κλασικό αμυντικό χαφ), έβαλε τον Γκονζάλες (εξτρέμ) και η ασφυκτική πολιορκία ξεκίνησε. Ο Τούχελ αναγκάστηκε να υποχωρήσει βαθιά, καθώς η επιθετική του τριάδα αδυνατούσε πλέον να τρέξει στις αντεπιθέσεις.

Η αριστερή πλευρά της Αργεντινής, με τον Ταλιαφίκο και τον Γκονζάλες να συγκλίνουν στον άξονα, δημιούργησε τεράστια ρήγματα, οδηγώντας τον Τούχελ σε αλλαγές πανικού.

Η απάντηση του Σκαλόνι ήρθε με ένα αριστουργηματικό τριπλό χτύπημα: - Πέρασε στο ματς τους Μοντιέλ και Ντε Πολ, μεταφέροντας όλο το βάρος του παιχνιδιού στη δεξιά πτέρυγα δίπλα στον Μέσι. - Έριξε τον Οταμέντι στη θέση του Λισάντρο για να κυριαρχήσει στις στημένες φάσεις και τις σέντρες. - Έβγαλε τον Ταλιαφίκο για να βάλει τον Λαουτάρο Μαρτίνες στο 80', αυξάνοντας την υπεραριθμία στην περιοχή, αφού πλέον η Αγγλία δεν μπορούσε να περάσει το κέντρο.

Όλα όσα ακολούθησαν ήταν προσχεδιασμένα.

Η υπερφόρτωση της δεξιάς πλευράς (με Μέσι, Ντε Πολ και Μοντιέλ) τράβηξε την αγγλική άμυνα προς τα εκεί.

Παράλληλα, οι Γκονζάλες και Άλβαρες "καθήλωσαν" την υπόλοιπη άμυνα στα αριστερά, ανοίγοντας διάπλατα τον άξονα.

Αυτός ο κενός χώρος επέτρεψε στον Έντσο και τον ΜακΆλιστερ να πατήσουν περιοχή ανενόχλητοι, έχοντας τον Λαουτάρο ως σημείο αναφοράς μπροστά τους.

Το γκολ της ισοφάρισης ήρθε ακριβώς έτσι: σουτ του Έντσο από τον άξονα, ύστερα από μεταβίβαση του Μέσι από δεξιά.

Μην κατηγογορουμε μόνο τον Τούχελ για τα λάθη του.

Ήξερε πολύ καλά ότι δεν μπορούσε να εφαρμόσει ψηλή πίεση ρίχνοντας παίκτες όπως ο Ράσφορντ και ο Σάκα, καθώς η αμυντική τους νωθρότητα θα αποδεικνυόταν καταστροφική απέναντι στην ορμή της Αργεντινής (κάτι που οι φίλαθλοι της Μπαρτσελόνα, έχουν βιώσει πολλές φορές βλέποντας τον Ράσφορντ να αμελεί τα αμυντικά του καθήκοντα). Αναγκάστηκε να παίξει μαζική άμυνα, απλώς η Αργεντινή είχε τη λύση.

Το πιο σοκαριστικό στατιστικό της βραδιάς προέρχεται από την Opta: Ο Μπέλινγκχαμ και ο Κέιν δεν ακούμπησαν την μπάλα ούτε μία φορά μέσα στη μεγάλη περιοχή της Αργεντινής σε ολόκληρο το 90λεπτο.

Αυτό δεν είναι σύμπτωση.

Είναι ξεκάθαρη τακτική ευφυΐα. Ο Σκαλόνι σου δίνει την μπάλα για να νιώσεις ασφαλής, αλλά σε διαβάζει σωματικά και ψυχολογικά, γνωρίζοντας την ακριβή στιγμή που θα εξαπολύσει την τελική του επίθεση.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους