Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ανάμεσα στις ατελείωτες συζητήσεις και τις συγκρίσεις για τον Μέσι, τον Εμπαπέ και τον Χάλαντ, οφείλουμε πλέον να προσθέσουμε σχεδόν επιτακτικά το όνομα του Κουμπαρσί.

Δεν είναι απλώς ο κορυφαίος αμυντικός στο Μουντιάλ χωρίς κανένα μέτρο σύγκρισης, αλλά ένας από τους καλύτερους παίκτες της διοργάνωσης συνολικά.

Μάλιστα, αν εξαιρέσουμε τον Μέσι, ειλικρινά δεν διακρίνω χαώδεις διαφορές στο επίπεδο απόδοσης ανάμεσα σε αυτόν και τους υπόλοιπους επιθετικούς.

Πολλοί φίλαθλοι δυσκολεύονταν να πιστέψουν αυτή την αλματώδη εξέλιξη, υποστηρίζοντας πως έπρεπε πρώτα να δοκιμαστεί απέναντι σε μια παραδοσιακή δύναμη για να κριθεί αντικειμενικά.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα με αυτή τη νοοτροπία είναι η άρνηση να γίνει κατανοητό πως στο ποδόσφαιρο τα πάντα ορίζονται από το "αγωνιστικό πλαίσιο". Ακόμα και οι κορυφαίοι παίκτες στην ιστορία θα είχαν διαφορετική εξέλιξη αν αγωνίζονταν σε άλλες ομάδες.

Είναι απολύτως φυσιολογικό ένας παίκτης να ασφυκτιά σε ένα συγκεκριμένο σύστημα και στο αμέσως επόμενο να μοιάζει ανίκητος. Στην Μπαρτσελόνα, η λειτουργία του Φλικ όταν η ομάδα δεν έχει την μπάλα τοποθετεί τους παίκτες σε καθεστώς διαρκούς καταδίωξης.

Αυτό δεν αποτελεί μομφή, καθώς εξακολουθώ να πιστεύω πως είναι η ιδανική προσέγγιση.

Άλλωστε, η επιθετικότητα της ομάδας χωρίς την κατοχή δεν μπορεί να εκφραστεί σε ψηλά μέτρα, παρά μόνο αν υποστηρίζεται από μια αντίστοιχα ψηλή αμυντική γραμμή.

Όμως, το ίδιο σύστημα αφήνει τους αμυντικούς εντελώς εκτεθειμένους.

Με το που "σπάσει" η άμεση πίεση μετά την απώλεια της μπάλας, ο αμυντικός καλείται να αντιμετωπίσει διαρκείς επιθετικές μεταβάσεις.

Βρίσκεται ολομόναχος σε αχανείς χώρους, σε καταστάσεις ένας εναντίον ενός χωρίς καμία απολύτως κάλυψη.

Απαιτείται από αυτόν να είναι αλάνθαστος, αμυνόμενος πρακτικά από τη σέντρα μέχρι την περιοχή του τερματοφύλακά του.

Αν συνυπολογίσουμε και τη διαρκή κόπωση, αρκεί ένα και μόνο λάθος για να δεχθούν άδικους χαρακτηρισμούς από τον κόσμο.

Τα κριτήρια αξιολόγησης οφείλουν να αλλάξουν.

Ένας αμυντικός που καλύπτει μια μικρή ζώνη ασφαλείας δεν μπορεί να κρίνεται με τα ίδια μέτρα όπως αυτός που καλείται να καλύψει το μισό γήπεδο. Ο Κουμπαρσί τρομάζει με την αντίληψη και τις αποφάσεις του σε αυτούς τους χώρους.

Δεν είναι ποτέ παρορμητικός.

Ξέρει ακριβώς πότε να βγει πρώτος στην μπάλα, πότε να αποτελέσει το σημείο αναφοράς για την παγίδα του τεχνητού οφσάιντ και πότε να λειτουργήσει ως "λίμπερο" ή ως οργανωτής από την άμυνα.

Είναι αψεγάδιαστος με την μπάλα στα πόδια, ενώ οι καλύψεις του στην προληπτική αμυντική λειτουργία αγγίζουν το τέλειο.

Μιλάμε για έναν απόλυτα ολοκληρωμένο, ιδιοφυή ποδοσφαιριστή.

Πρόκειται για μια ονειρική διοργάνωση από έναν αμυντικό που αποτελεί πραγματικό θησαυρό.

Για εμένα, ο τίτλος του κορυφαίου νέου παίκτη στο Μουντιάλ έχει ήδη κριθεί, όπως αδιαπραγμάτευτη είναι και η θέση του στην καλύτερη ενδεκάδα του τουρνουά.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους