Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η Γαλλίδα δημοσιογράφος (μισή αραβομουσουλμάνα!) Nora Bussigny διείσδυσε για ένα χρόνο σε φιλοπαλαιστινιακές ομάδες για την έρευνά της Τώρα έχουμε τα αποτελέσματα της έρευνας της.

Από αυστριακή εφημερίδα, μετάφραση με βοήθεια ΑΙ: - “Free Palestine is a Trojan horse”: Undercover journalist spills the beans https://exxpress.at/politik/free-palestine-ist-ein-trojanisches-pferd-undercover-journalistin-packt-aus/ Η Νόρα Μπισινί εντάχθηκε για έναν ολόκληρο χρόνο σε φιλοπαλαιστινιακές ομάδες στο πλαίσιο της έρευνάς της.

Με το πρόσχημα ότι ήταν ακτιβίστρια, συμμετείχε σε συναντήσεις, άκουγε, κατέγραφε και συγκέντρωνε υλικό.

Δεν έκανε έρευνα μόνο στη Γαλλία, αλλά και σε πανεπιστημιουπόλεις στις Βρυξέλλες και στις ΗΠΑ.

Τις παρατηρήσεις της από τον εσωτερικό κύκλο αυτού του χώρου τις δημοσίευσε το 2025 στο βιβλίο της «Les Nouveaux Antisémites» («Οι νέοι αντισημίτες»). Σε ένα βίντεο που έγινε viral, η γαλλομαροκινή δημοσιογράφος περιγράφει τη βασική της άποψη για τον χώρο αυτό: - «Δεν είμαι Εβραία, δεν έχω πάει ποτέ στο Ισραήλ, αλλά έχω ασχοληθεί πολύ εντατικά με τον ισλαμισμό.

Ο ισλαμισμός είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τον αντισημιτισμό.» - «Η παλαιστινιακή υπόθεση είναι ένας Δούρειος Ίππος» Μεγάλη προσοχή προκάλεσε και η ακόλουθη δήλωσή της: «Διαπίστωσα ότι η παλαιστινιακή υπόθεση δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένας Δούρειος Ίππος, ένας πραγματικός Δούρειος Ίππος, που χρησιμοποιείται για να εισαχθούν ισλαμιστικές ιδέες στην κοινωνία με το πρόσχημα της υποστήριξης της Παλαιστίνης.» Η Μπισινί περιγράφει ένα κίνημα στο οποίο το παλαιστινιακό ζήτημα λειτουργεί ως όχημα για κάτι πολύ μεγαλύτερο και, σύμφωνα με την ίδια, πολύ πιο επικίνδυνο.

Wikipedia, πανεπιστήμια, ακτιβιστές – και τρομοκράτες - Η δημοσιογράφος περιγράφει επίσης συγκεκριμένες μεθόδους: «Συμμετείχα σε εκπαιδεύσεις όπου μας μάθαιναν πώς να χειραγωγούμε σελίδες της Wikipedia», λέει.

Σύμφωνα με την ίδια, στόχος ήταν η αλλαγή όρων, η μετατόπιση αφηγήσεων και η πολιτική φόρτιση της γλώσσας.

Παράλληλα, μιλά για ένα ολόκληρο δίκτυο από ακτιβιστές, καθηγητές πανεπιστημίων, φοιτητικές ομάδες και εξτρεμιστικούς παράγοντες.

Η ίδια δηλώνει: «Παρατήρησα ποιες συνδέσεις υπάρχουν ανάμεσα σε καθηγητές, φοιτητικές ομάδες και τρομοκράτες.» Ο αγώνας, σύμφωνα με την περιγραφή της, δεν διεξάγεται πλέον μόνο στους δρόμους.

Γίνεται επίσης σε αίθουσες πανεπιστημίων, ομάδες στο Telegram και ψηφιακές εγκυκλοπαίδειες. - Άμεσες επαφές με το PFLP Ένα παράδειγμα από την έρευνά της αφορά τους Students for Justice in Palestine (SJP – «Φοιτητές για Δικαιοσύνη στην Παλαιστίνη»), ένα δίκτυο που δρα κυρίως σε αμερικανικές πανεπιστημιουπόλεις.

Σύμφωνα με τη Μπισινί, το SJP έδωσε τη δυνατότητα σε φοιτητές να πραγματοποιήσουν βιντεοκλήση με μέλος της τρομοκρατικής οργάνωσης PFLP από τη Γάζα. Η PFLP («Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης») είναι μια μαρξιστική-λενινιστική παλαιστινιακή οργάνωση που έχει χαρακτηριστεί τρομοκρατική οργάνωση από πολλές χώρες και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Σύμφωνα με τη δημοσιογράφο, ο συγκεκριμένος άνθρωπος στη συνέχεια «συνεχάρη θερμά τους φοιτητές για τον ακτιβισμό τους». - Συνθήματα της Χαμάς αντί για «ειρήνη» Ίσως το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο, σύμφωνα με τη Μπισινί, είναι αυτό που δεν άκουσε ποτέ σε αυτές τις ομάδες. «Σε όλες τις διαδηλώσεις και σε όλες τις ομάδες συζήτησης στις οποίες συμμετείχα, δεν άκουσα ποτέ τη λέξη “ειρήνη”. Ποτέ.» Αντί γι’ αυτό, υποστηρίζει ότι άκουγε μόνο ριζοσπαστικά συνθήματα, παρόμοια με εκείνα που χρησιμοποιεί η τρομοκρατική οργάνωση Χαμάς. - «Υπήρχαν μόνο εκκλήσεις για “Πλημμύρα του Αλ Άκσα”.» Με αυτή την ονομασία η Χαμάς αναφερόταν στη συντονισμένη επίθεση της 7ης Οκτωβρίου 2023.

Η ονομασία συνδεόταν με το τέμενος Αλ Άκσα στην Ιερουσαλήμ και χρησιμοποιήθηκε από τη Χαμάς για να παρουσιάσει την επίθεση ως απάντηση σε υποτιθέμενες «βεβηλώσεις» και «εγκλήματα της κατοχής». - «Αντίσταση» σημαίνει Χαμάς, Χεζμπολάχ, Τζιχάντ Η Μπισινί περιγράφει επίσης πώς, σύμφωνα με την ίδια, χρησιμοποιείται ο όρος «αντίσταση» σε αυτούς τους κύκλους. «Θέλουν να μετατρέψουν το μήνυμα “Ελεύθερη Παλαιστίνη” σε μήνυμα υποστήριξης της αντίστασης.

Και αυτή η λεγόμενη αντίσταση αποτελείται από τη Χαμάς, τη Χεζμπολάχ, το PFLP, τον Ισλαμικό Τζιχάντ, τους αντάρτες Χούθι και άλλους.» Σύμφωνα με την ίδια, το σύνθημα «Free Palestine» μετατρέπεται σε κώδικα αλληλεγγύης προς ένοπλες, ισλαμιστικές και τρομοκρατικές οργανώσεις.

Η δημοσιογράφος, η οποία έχει μαροκινές ρίζες, καταλήγει: «Σε αυτό το περιβάλλον, το όριο ανάμεσα στην πολιτική κριτική και τον αντισημιτισμό γίνεται όλο και πιο δυσδιάκριτο.» - Μετά το βιβλίο ήρθαν οι απειλές Η Μπισινί δηλώνει ότι γνώριζε τους κινδύνους της έρευνάς της. «Υπήρχε πάντα ο κίνδυνος να δεχθώ απειλές θανάτου μόλις δημοσιευόταν το βιβλίο.

Και αυτό ακριβώς συνέβη.» Σήμερα, όπως αναφέρει, στις δημόσιες εμφανίσεις της βρίσκεται υπό αστυνομική προστασία.

Μιλά για «πολλές απειλές, πολλές προσβολές» και λέει ότι η κατάσταση έχει γίνει «πολύ δύσκολη». Το πρόβλημα δεν είναι η συμπόνια – αλλά η κατάχρησή της Ήδη από τον Νοέμβριο, σε εκτενή συνέντευξή της στο Sud Radio, η Νόρα Μπισινί είχε διευκρινίσει: - «Θέλω να δείξω πώς η νόμιμη συμπόνια για τους Παλαιστίνιους πολίτες χρησιμοποιείται από υπερ-ριζοσπαστικούς ακτιβιστές που συνδέονται με τον ισλαμισμό.» Σύμφωνα με την άποψή της, η πραγματική και ανθρώπινη συμπόνια για τους αμάχους γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης από ιδεολογικούς κύκλους. - Η 7η Οκτωβρίου ήταν το σημείο καμπής Στη συζήτηση στο Sud Radio, η Μπισινί εξηγεί γιατί αποφάσισε να κάνει μυστική έρευνα.

Μετά την 7η Οκτωβρίου, υποστηρίζει ότι είδε ακτιβιστές από φεμινιστικούς και ΛΟΑΤΚΙ+ χώρους να σχετικοποιούν ή ακόμη και να πανηγυρίζουν τη βία.

Αναφέρει ότι υπήρξαν θετικές αντιδράσεις απέναντι σε βιασμούς, δολοφονίες και βασανιστήρια.

Οι προσπάθειές της να συζητήσει ανοιχτά με αυτά τα άτομα, όπως λέει, απέτυχαν: «Μου αρνήθηκαν κάθε αντίλογο.» - Η λέξη «γενοκτονία» ως πολιτικό όπλο Η Μπισινί ασκεί έντονη κριτική στον τρόπο με τον οποίο, σύμφωνα με την ίδια, χρησιμοποιείται η γλώσσα σε αυτούς τους κύκλους. «Λένε: “Εγώ απλώς κατήγγειλα μια γενοκτονία”.» Κατά την άποψή της, ο όρος χρησιμοποιείται πολιτικά, αποκομμένος από νομικές διαπιστώσεις, και γίνεται αντικείμενο κατάχρησης.

Υποστηρίζει ότι με τη χρήση ιδιαίτερα φορτισμένων όρων δεν επιδιώκεται η περιγραφή της πραγματικότητας, αλλά η διαμόρφωση και ο έλεγχός της. - Ενωμένοι μέσα από οργή και εχθρικές εικόνες Ένα ακόμη χαρακτηριστικό απόσπασμα από τη συνέντευξή της στο Sud Radio: - «Αυτό δεν είναι σύγκλιση των αγώνων, αλλά σύγκλιση της οργής.» Σύμφωνα με τη Μπισινί, αυτό που προς τα έξω παρουσιάζεται ως συμμαχία προοδευτικών κινημάτων αποτελεί στην πραγματικότητα ένα σημείο συγκέντρωσης διαφορετικών μορφών δυσαρέσκειας: • αντικαπιταλιστικές αντιλήψεις, • αντι-κρατική στάση, • ταυτότητακή πολιτική, • αντιδυτικές θέσεις, • αντιισραηλινές αντιλήψεις.

Κατά την ανάλυσή της, αυτά τα στοιχεία δεν ενώνονται από ένα θετικό πολιτικό πρόγραμμα, αλλά από κοινούς εχθρούς. - «7η Οκτωβρίου στη Γαλλία» Ένα από τα πιο έντονα σημεία της αφήγησής της αφορά την ακόλουθη δήλωση: «Ήταν απολύτως συνηθισμένο να καλούν σε ένα “7η Οκτωβρίου στη Γαλλία”.» Η Μπισινί υποστηρίζει ότι σε αυτό το σημείο γίνεται σαφές πως δεν πρόκειται απλώς για ακτιβισμό σχετικά με τη Μέση Ανατολή, αλλά για μια ευρύτερη πολιτική απειλή.

Στην ίδια συνέντευξη αναφέρει επίσης μια ακόμη φράση που, σύμφωνα με την ίδια, άκουσε από αυτούς τους κύκλους: «Η επανάσταση θα γίνει με ή χωρίς κάλπες.» Για τη δημοσιογράφο, αυτό δείχνει περιφρόνηση προς τη δημοκρατική διαδικασία.

Το κράτος, οι εκλογές και η φιλελεύθερη τάξη πραγμάτων παρουσιάζονται, σύμφωνα με την ανάλυσή της, όχι ως πλαίσιο νόμιμης πολιτικής δράσης αλλά ως εμπόδιο. - Ο αντισημιτισμός ως προάγγελος κοινωνικής διάλυσης Στο Sud Radio η Μπισινί διατυπώνει επίσης τη θέση: - «Ο αντισημιτισμός είναι η αρχή ενός επερχόμενου χάους.» Για την ίδια, το μίσος απέναντι στους Εβραίους δεν αποτελεί μόνο μίσος εναντίον μιας συγκεκριμένης ομάδας.

Το θεωρεί σύμπτωμα μιας βαθύτερης πολιτικής και ηθικής αποσύνθεσης μιας κοινωνίας. - Η 7η Οκτωβρίου, σύμφωνα με τη Μπισινί, αποτέλεσε σημείο καμπής. «Από τότε, στη Γαλλία και στον κόσμο κάτι έχει ανοίξει.» Υποστηρίζει ότι ο αντισημιτισμός εμφανίζεται ιδιαίτερα έντονος «όταν μια κοινωνία διαλύεται». - Η βία δεν είναι απλώς ένα ατύχημα Τον Φεβρουάριο του 2026, σε συνέντευξή της στη γαλλική εφημερίδα Le Figaro, η Μπισινί επανέλαβε την ανάλυσή της, υποστηρίζοντας ότι το ζήτημα δεν αφορά μόνο το Ισραήλ.

Περιγράφει ακροαριστερές ομάδες ως χώρους με μια «μανιχαϊστική» αντίληψη του κόσμου: ο κόσμος χωρίζεται σε απόλυτα καλό και απόλυτα κακό.

Οι ίδιοι, σύμφωνα με την άποψή της, θεωρούν αυτονόητα ότι βρίσκονται στην πλευρά του καλού.

Από αυτή τη λογική, όπως υποστηρίζει, προκύπτει η δικαιολόγηση της βίας.

Αναφέρει ότι τα άτομα αυτά πιστεύουν πως η αστυνομία και η δικαιοσύνη δεν κάνουν σωστά τη δουλειά τους ή βρίσκονται στη «λάθος πλευρά». Η συνέπεια, σύμφωνα με τη Μπισινί, είναι η αυτοδικία: οι ίδιοι αναλαμβάνουν δράση και δημιουργούν τη δική τους «δικαιοσύνη». Ο ακτιβισμός, όπως λέει, μετατρέπεται σε λογική πολιτοφυλακής. - Όποιος χαρακτηρίζεται «φασίστας» γίνεται στόχος Η Μπισινί περιγράφει σε τηλεοπτική συνέντευξή της στο Le Figaro πώς, σύμφωνα με την ίδια, λειτουργεί πρακτικά αυτή η νοοτροπία.

Κάποιος φοιτητής, αντίπαλος ή πολιτικός αντίπαλος χαρακτηρίζεται «φασίστας» — ανεξάρτητα από το αν αυτό μπορεί να αποδειχθεί ή όχι — και μέσα στη λογική της ομάδας δημιουργείται έτσι η δικαιολόγηση για επίθεση εναντίον του.

Η ίδια υποστηρίζει ότι η βία δεν αποτελεί απλώς μια εξαίρεση ή ένα ατύχημα, αλλά μέρος της ίδιας της δομής αυτών των κύκλων.

Οι ενέργειες, όπως λέει, είναι «σχεδόν πάντα βίαιες». Περιγράφει έναν μηχανισμό που βασίζεται σε: • απόλυτη ηθική βεβαιότητα, • απανθρωποποίηση του αντιπάλου, • και κλιμάκωση προς τη σωματική βία. «Αυτή η βία των λέξεων έχει πλέον φτάσει στον δρόμο» Η Μπισινί καταλήγει με τη φράση: «Αυτή η βία των λέξεων έχει πλέον φτάσει στον δρόμο.» Κατά την άποψή της, η συνεχής χρήση όρων όπως: • «γενοκτονία», • «φασισμός», • «Πλημμύρα του Αλ Άκσα» δημιουργεί ένα ηθικό πλαίσιο μέσα στο οποίο η βία μπορεί να παρουσιάζεται ως δικαιολογημένη. - Ένα αυξανόμενο δίκτυο με σχέσεις με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα Στη συνέντευξή της στο Le Figaro, η Μπισινί αναφέρεται σε δίκτυα στη Λυών, στο Στρασβούργο και στην Αβινιόν.

Μιλά για μια κουλτούρα μαχητικού ακτιβισμού που, σύμφωνα με την ίδια, εξαπλώνεται.

Υποστηρίζει ότι ακροαριστεροί χώροι και ισλαμιστικές δομές έχουν έναν κοινό παρονομαστή: - την απόρριψη του φιλελεύθερου κράτους και των θεσμών του.

Ακριβώς γι’ αυτό, όπως λέει, υπάρχουν πολλές επικαλύψεις με κύκλους που συνδέονται με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα.

Σύμφωνα με αυτή την ανάλυση, η συμμαχία αυτή φαίνεται λογική επειδή ο κοινός αντίπαλος είναι η δυτική κοινωνική και πολιτική τάξη. - Όχι φιλοπαλαιστινιακό, αλλά αντιδυτικό Η Μπισινί περιγράφει χώρους στους οποίους, σύμφωνα με την έρευνά της: • η τρομοκρατία σχετικοποιείται, • η Χαμάς αντιμετωπίζεται θετικά, • η δημοκρατία απαξιώνεται, • η γλώσσα στρατιωτικοποιείται, • φοιτητές ριζοσπαστικοποιούνται, • και οι κρατικοί θεσμοί υπονομεύονται.

Στην εικόνα που παρουσιάζει, το Ισραήλ αποτελεί τον πρώτο στόχο, αλλά όχι τον τελευταίο.

Η ίδια υπερασπίζεται τη μυστική δημοσιογραφική μέθοδο που χρησιμοποίησε: «Η μυστική μέθοδος είναι ο μόνος τρόπος για να συγκεντρωθούν αδιάψευστα στοιχεία.» Το συνολικό της συμπέρασμα είναι: «Αυτό δεν είναι φιλοπαλαιστινιακός λόγος.

Είναι αντιισραηλινός λόγος.» Ωστόσο, σύμφωνα με την ίδια, αυτή η ιδεολογία τελικά δεν στρέφεται μόνο εναντίον του Ισραήλ, αλλά και εναντίον των ίδιων των θεμελίων της κοινωνίας στην οποία αναπτύσσεται. ΥΓ: Είχαμε μιλήσει ξανά και τον Ιανουάριο.

Αξίζει να το ξαναεπισκεφτούμε τώρα - Μυστική έρευνα από δημοσιογράφο (μισή αραβομουσουλμάνα!) στο αντι-ισραηλινό κίνημα της Γαλλίας: - «Ο νέος αντισημιτισμός είναι εδώ, και τον είδα από μέσα» https://www.facebook.com/protocolswithoutzion/posts/pfbid02uUjUBNjBeDgt4RR4kAbVjeH7KrFkAE5e7JkHus8ybMBAqnAqGM1bfq96fX455TWHl @ακόλουθοι #7octobermassacre #Ισραήλ #Χαμάς #Παλαιστίνη #Γαζα #Gaza #αντισημιτισμός #NeverAgainIsNow #NeverForget #Israel #Antisemitism #ΖούμεΜέρεςΤου1930 #Ιράν

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους