Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΚΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΚΙΑΦΑΣ. ΤΟ ΚΆΣΤΡΟ ΤΟΥ ΑΛΗ ΠΑΣΆ Η κατασκευή ξεκίνησε αμέσως μετά την αποχώρηση των Σουλιωτών, τον Δεκέμβριο του 1803.

Όταν ο Άγγλος περιηγητής William Martin Leake επισκέφθηκε την περιοχή το 1805 μαζί με τον αρχιμηχανικό του Αλή Πασά, «Πέτρος από την Κορυτσά», το κάστρο βρισκόταν ακόμη υπό ανέγερση.

Οι εργασίες και οι προσθήκες συνεχίστηκαν μέχρι τη δεκαετία του 1810.

Χτίστηκε στο απόκρημνο ύψωμα Μπίρα (Τρύπα), σε υψόμετρο 460 μέτρων.

Στο σημείο αυτό προϋπήρχαν μόνο οι υποτυπώδεις, πρόχειρες οχυρώσεις των Σουλιωτών, μάλλον από τα ερείπια ενετικού παρατηρίου ή φρουρίου.

Το φρούριο έχει ορθογώνιο, παραλληλόγραμμο σχήμα, προσαρμοσμένο πλήρως στο ανάγλυφο της κορυφογραμμής, με διαστάσεις περίπου 150 × 50 μέτρα.

Τα εξωτερικά τείχη κατασκευάστηκαν με ιδιαίτερη ανθεκτικότητα και το ύψος τους ξεπερνά τα 11 μέτρα.

Στην περίμετρο διαμορφώθηκαν τέσσερις μεγάλοι πολυγωνικοί προμαχώνες (πύργοι). Το κάστρο διέθετε δύο τοξοειδείς εισόδους, περιμετρικές επάλξεις, ειδικές κανονοθυρίδες για την τοποθέτηση πυροβολικού και ζεματίστρες (επιτείχιους οχετούς). Ο μοναδικός σκοπός ανέγερσης ήταν η αποτροπή επανεγκατάστασης των Σουλιωτών.

Το κάστρο σχεδιάστηκε αποκλειστικά ως μόνιμο παρατηρητήριο και φραγμός. Ο Αλή Πασάς ήθελε να εξασφαλίσει ότι οι Σουλιώτες δεν θα έβρισκαν ποτέ ξανά πέρασμα για να επιστρέψουν.

Οι ιστορικοί επισημαίνουν ότι το κάστρο εξυπηρετούσε κυρίως το πείσμα και την ανάγκη του Αλή Πασά να ελέγχει απόλυτα το πρώην ορμητήριο των εχθρών του, καθώς η περιοχή δεν αποτελούσε παραμεθόριο του πασαλικιού του.

Μετά το χτίσιμο, εγκατέστησε εκεί μόνιμη φρουρά, από περίπου 200 οικογένειες Τουρκαλβανών, Λιάπηδων.

Η αντίθεση ανάμεσα στο ανακαινισμένο, επιβλητικό Κάστρο του Αλή Πασά, το ανακαινισμένο του Λάμπρου Τζαβέλλα και στα εγκαταλελειμμένα, ερειπομένα σπίτια των Σουλιωτών ηρώων (όπως των Μποτσαράτων, των Δαγκλιάτων και των Μπουσάτων) όσων γλύτωσαν από το γκρέμισμα, προκαλεί πράγματι θλίψη και αποτελεί μια διαχρονική πληγή για το Σούλι.

Τίθεται από τους Θεσπρωτούς μια απορία.

Στην πρωτεύουσα της περιφέρειας είναι περισσότεροι οι λάτρεις του Αλή πασά, για αυτό αναστήλωσαν (έστω περιμετρικά) το κάστρο του.

Διότι οι Θεσπρωτοί αγαπούν πάντα περισσότερο τους όμαιμους ήρωες τους, αλλά ούτε μια κίνηση για αναστήλωση των 2-3 οικιών (που απέμειναν πια) κάποιων Σουλιωτών.

Ίσως δεν είναι ακόμη συμπαθείς σε κάποιους από την "πρωτεύουσα" του Αλί, ίσως γιατί το 1822 έφυγαν για πάντα από την Θεσπρωτία! Έτσι θα το αφήσουν για άλλη φορά σαν μια βαρετή αγγαρεία...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους