Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το 15χρονο Κορίτσι που Ξεσκέπασε το Μεγάλο Ψέμα ​Ζούμε σε έναν ανάποδο κόσμο.

Έναν κόσμο που σήμερα, περισσότερο από ποτέ, διψάει για σάρκα, για χρήμα, για προβολή και για απατηλές «εμπειρίες». ​Βλέπεις παιδιά από το δημοτικό να μυούνται πρόωρα στον αισθησιασμό και την εικόνα. ​Βλέπεις ανθρώπους 50 και 55 ετών να τρέχουν απεγνωσμένα πίσω από σαρκικές ηδονές. ​Βλέπεις ανθρώπους στην τρίτη ηλικία να φωνάζουν υστερικά «θέλω να ζήσω!», λες και τόσα χρόνια δεν έφαγαν, δεν ήπιαν, δεν άγγιξαν. ​Μα, αν δεν γνώρισες τίποτα πνευματικό στη ζωή σου μέχρι σήμερα, πότε θα μάθεις; Κι αν τους ρωτήσεις «τι ακριβώς ψάχνεις;», δεν ξέρουν ούτε οι ίδιοι.

Ψάχνουν να γεμίσουν ένα απύθμενο κενό με υλικά που απλώς μεγαλώνουν την πείνα τους. ​Και μέσα σε αυτή την τρέλα της κοσμικής τρυφηλότητας, έρχεται ένα 15χρονο κορίτσι από το 270 μ.Χ. να ανατρέψει τα πάντα. ​Ανθρώπινα Μικρή, Πνευματικά Γίγαντας. ​Η Μαρίνα δεν ήταν μια φτωχή, εξαθλιωμένη κοπέλα που δεν είχε άλλη επιλογή.

Ο πατέρας της, ο Αιδέσιος, ήταν ιερέας των ειδώλων.

Είχε κύρος, είχε χρήματα, είχε άνεση.

Αν η Μαρίνα ήθελε, μπορούσε να έχει όλα όσα ονειρεύεται μια σημερινή γυναίκα ή ένας άνδρας: πλούτη, επιρροή, κοσμική δόξα. ​Όταν ο παντοδύναμος Έπαρχος Ολύβριος τη συναντά και της προσφέρει τα ανάκτορά του, τις δούλες, τα βαρύτιμα κοσμήματα και τη θέση της συζύγου του, της προσφέρει το «απόλυτο πακέτο» της κοσμικής ευτυχίας. ​Σήμερα, ποια γυναίκα—ή ποιος άνδρας—θα αντιστεκόταν σε μια τέτοια πρόταση; Σήμερα που οι άνθρωποι πουλάνε την ψυχή και το σώμα τους για λίγα παραπάνω χρήματα και λίγη πρόσκαιρη δόξα; ​Η Μαρίνα όμως λέει ΟΧΙ. ​Η Μαρίνα έδωσε το αίμα της επειδή γνώρισε τον Θεό.

Άρχισε να ζει την αιώνιο ζωή από τα 15 της χρόνια, χωρίς τελειωμό.

Το γνώριζε πλέον, το είχε γευτεί, και αυτό επέλεξε.

Και το αποτέλεσμα αυτής της επιλογής το βλέπουμε ολοζώντανο 1700 χρόνια τώρα, μέχρι σήμερα, και εις τους αιώνας των αιώνων. ​Ο Εξευτελισμός του Διαβόλου και των Συστημάτων του ​Όταν η Μαρίνα αρνείται την κοσμικότητα, ο διάβολος θορυβείται.

Η εμφάνισή του στη φυλακή με τη μορφή του δράκου είναι η δική του ομολογία: παρουσιάζεται για να υπερασπιστεί την κοσμικότητα που η Αγία μόλις απέρριψε.

Διότι πίσω από το κυνήγι της ύλης, της σάρκας και της εξουσίας, κρύβεται πάντα εκείνος. ​Και εδώ λάμπει η δύναμη του Εσταυρωμένου και Αναστάντος Χριστού.

Ο διάβολος—ο υποτιθέμενος «άρχοντας του κόσμου τούτου»—εξευτελίζεται από ένα 15χρονο κορίτσι! Η Μαρίνα δεν τον φοβάται.

Με τη δύναμη του Θεού, τον μεταμορφώνει σε ένα άθλιο σκυλί και τον εξουδετερώνει με ένα σφυρί. ​Αυτός ο εξευτελισμός του διαβόλου είναι ταυτόχρονα και ο εξευτελισμός όλων των ανθρώπινων συστημάτων εξουσίας.

Αν η δύναμη του Ολύβριου και της αυτοκρατορίας του δεν μπορεί να λυγίσει ένα παιδί, τότε τα συστήματά τους δεν είναι απλώς ανίσχυρα—είναι διαβολικά.

Και ο διάβολος, πιστός στο όνομά του, το μόνο που ξέρει να κάνει είναι να διαβάλλει: να παρουσιάζει το σκοτάδι ως φως και το ψέμα ως αλήθεια. ​Ο Πατέρας και η Δαιμονική Εμμονή ​Εδώ έρχεται το πιο τραγικό πρόσωπο της ιστορίας: ο πατέρας της, ο Αιδέσιος.

Υποτίθεται πως οι ιερείς κάθε θρησκείας είναι άνθρωποι αγάπης, ειρήνης και πνευματικότητας.

Πώς γίνεται, λοιπόν, ένας πατέρας να σκληραίνει τόσο τα σπλάχνα του απέναντι στο ίδιο του το παιδί; Το παιδί σου είναι τα σπλάχνα σου! ​Οι τότε άνθρωποι έβλεπαν έναν πατέρα θυμώδη, και σίγουρα θα αναρωτιούνταν: «Τι ιερέας είναι αυτός; Πώς θέλει να μας πείσει για την ορθότητα της λατρείας του, όταν ο ίδιος σκοτώνει το παιδί του;» ​Και δίπλα σε αυτή την κτηνωδία, έβλεπαν ένα 15χρονο κορίτσι που δεν έκανε μάγια, δεν προκαλούσε, δεν έκανε τίποτα.

Απλώς ανέμενε με απίστευτη δύναμη κάθε πόνο, κάθε μαρτύριο, έχοντας τον Θεό να την περιθάλπει. ​Και εδώ αποκαλύπτεται η μέγιστη, δαιμονική ανοησία των αρχόντων. ​Οι δικαστές, ο πατέρας και ο Έπαρχος βλέπουν το θαύμα.

Βλέπουν τη Μαρίνα να βγαίνει: ​Από το ξέσχισμα των σαρκών της: Όταν της καρφώνουν σιδερένια νύχια στο κορμί, ξεσκίζοντας το δέρμα της. ​Από τη φωτιά: Όταν την καίνε αλύπητα με αναμμένους πυρσούς και λαμπάδες. ​Από το νερό: Όταν τη βυθίζουν δεμένη χειροπόδαρα μέσα σε ένα τεράστιο βαρέλι με νερό για να πνιγεί. ​Και όμως, η Μαρίνα βγαίνει από τη φωτιά, από το σιδερένιο ξέσχισμα, από το νερό, σώα, ελεύθερη από τα δεσμά της και λαμπερή σαν τον πρωινό ήλιο! ​Αντί να μετανοήσουν, αντί να γονατίσουν μπροστά στην προφανή, χειροπιαστή Αλήθεια, αυτοί θηριεύουν. Λυσσάνε.

Γίνονται κτήνη.

Όποιος εμμένει στο κακό και τη δαιμονική ανοησία, ενώ βλέπει την Αλήθεια, ομοιάζει τελικά με αυτό που εμμένει.

Γίνεται ο ίδιος δαιμονικός και η ιστορία τον καταγράφει ως κτήνος. ​Γιατί λοιπόν Επιμένεις στο Σκοτάδι; ​Αν όλα αυτά ήταν ένα ψέμα, πώς μπορεί κάποιος να δώσει τη ζωή του για ψέματα; Κανείς δεν πεθαίνει για μια θεωρία ή για ένα παραμύθι. Η Μαρίνα έδωσε το αίμα της επειδή έζησε τον Θεό. ​Εσύ, λοιπόν, σύγχρονε άνθρωπε, που έχεις νου και ελευθερία, γιατί οδηγείς τον εαυτό σου και τα παιδιά σου στον θάνατο, σαν τον πατέρα της Μαρίνας; Γιατί αναλώνεσαι στην ίδια αρχαία πλάνη και δεν ψάχνεις τη δύναμη της Αγίας Μαρίνας; ​Κοίτα γύρω σου και σκέψου λογικά: ​Πού είναι σήμερα οι δήμιοί της και οι εξουσίες τους; Έγιναν σκόνη και λήθη. ​Πού είναι η Αγία Μαρίνα; 1700 χρόνια τώρα, η μνήμη της Δύναμής της παραμένει αιώνια. ​Ποιος έτρεξε στη Χάρη της και έφυγε απογοητευμένος; Ποιος ζήτησε τη βοήθειά της και αυτό το 15χρονο κορίτσι δεν τον άκουσε; ​Γιατί, λοιπόν, δεν ζητάς τον φωτισμό της ψυχής σου, αλλά τρέχεις στην αμαρτία, στον σκοτισμό και στον πνευματικό θάνατο; Η Αγία Μαρίνα είναι εδώ για να μας θυμίζει ότι η Αληθινή Ζωή δεν αγοράζεται με τα ψεύτικα κοσμήματα κανενός «Ολύβριου».

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους