Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δύο σεζόν γεμάτες πίκρα. Δύο χρονιές που ο Απόλλωνας δοκιμάστηκε όσο λίγες φορές.

Οι σεζόν 2001/02 και 2002/03 έφεραν απογοήτευση, με την ομάδα μας να τερματίζει στην 10η και την 11η θέση του πρωταθλήματος, μακριά από το βάρος και την ιστορία αυτής της φανέλας.

Όμως υπάρχει κάτι που δεν κατάφεραν ποτέ να νικήσουν, τον κόσμο του Απόλλωνα.

Γιατί όταν άλλοι γυρίζουν την πλάτη στις δύσκολες στιγμές, ο κόσμος του Απόλλωνα γεμίζει τα τσιμέντα.

Όταν άλλοι σωπαίνουν, η Θύρα 1 φωνάζει πιο δυνατά.

Όταν άλλοι ψάχνουν δικαιολογίες, αυτοί σηκώνουν το κεφάλι και δηλώνουν παρόντες.

Πρεμιέρα 2003/04. Η Δυτική δεν χωράει ψυχή.

Χιλιάδες πιστοί στις θέσεις τους, με πάθος, φωνή και μια τρέλα που δεν εξηγείται. Η Θύρα 1 για ακόμη μία φορά γράφει ιστορία και παραδίδει μαθήματα οπαδισμού, αποδεικνύοντας πως η πραγματική αγάπη δεν μετριέται σε τίτλους και βαθμολογίες.

Γιατί ο Απόλλωνας δεν είναι μια απλή ομάδα.

Είναι η φανέλα που φοράς στην καρδιά.

Είναι οι στιγμές που πονάς, αλλά μένεις εκεί.

Είναι η περηφάνια να είσαι Απολλωνίστας στα εύκολα, αλλά κυρίως στα δύσκολα.

Κάποιοι περίμεναν να λυγίσει ο κόσμος.

Περίμεναν άδειες κερκίδες και απογοήτευση.

Αντί γι’ αυτό αντίκρισαν μια κυανόλευκη λαοθάλασσα, μια κερκίδα που δεν παραδίδεται και έναν κόσμο που δεν εγκαταλείπει ποτέ.

Γιατί κάποιοι υποστηρίζουν μια ομάδα.

Εμείς ζούμε τον Απόλλωνα.

Και αυτό δεν αλλάζει ούτε με ήττες, ούτε με κακές χρονιές, ούτε με τίποτα. Ο Απόλλωνας είναι ιδέα. Η Θύρα 1 είναι η φωνή της. Και ο κόσμος της δεν ξενερώνει ΠΟΤΕ! K.K.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους