Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Χθες το βράδυ έπεσε η αυλαία του 22ου Φεστιβάλ της Περιπλάνησης.

Και μαζί της ολοκληρώθηκε ένα ακόμη ταξίδι γεμάτο πρόβες, συναντήσεις, αναζητήσεις, αγωνίες, γέλια, σιωπές και εκείνες τις σπάνιες στιγμές που μόνο το θέατρο μπορεί να γεννήσει.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλες τις ομάδες μας και σε όλους τους Περιπλανητές που κατέθεσαν την ψυχή τους στις πρόβες και στις παραστάσεις.

Με επιμονή, εμπιστοσύνη, πάθος και αγάπη, δημιούργησαν πάνω στα μαύρα σανίδια του θεάτρου κόσμους τόσο διαφορετικούς κι όμως τόσο ανθρώπινους.

Μας χάρισαν πολύτιμα βλέμματα, λόγια που θα μείνουν μέσα μας, στίχους που χαράχτηκαν στις καρδιές μας, σιωπές πιο μελωδικές από κάθε φωνή, συγκινήσεις που μας εξύψωσαν και πολύτιμες αναμνήσεις.

Γιατί το θέατρο δεν τελειώνει όταν πέφτει η αυλαία.

Συνεχίζει να ζει μέσα σε όσους συναντήθηκαν πραγματικά.

Στις καρδιές όσων τόλμησαν να πιστέψουν, να ονειρευτούν, να αφηγηθούν και να ακούσουν.

Αποχαιρετούμε το 22ο Φεστιβάλ της Περιπλάνησης με βαθιά ευγνωμοσύνη.

Αποχαιρετούμε όλες τις ομάδες μας, όλους τους Περιπλανητές και τον κάθε μαθητή ξεχωριστά, που άφησε το δικό του μοναδικό αποτύπωμα σε αυτή τη διαδρομή.

Και τους αποχαιρετούμε με τα λόγια του «Κυκλοθυμικού», λόγια που εκφράζουν απόλυτα την Άννα και τον Κώστα, τους δημιουργούς της Περιπλάνησης.

Μέχρι να ξανανταμώσουμε, θα συνεχίσουμε να πιστεύουμε στη δύναμη των ιστοριών, στη δύναμη του θεάτρου, στη συνάντηση των ανθρώπων και στη μαγεία εκείνης της στιγμής που τα φώτα σβήνουν, η σκηνή φωτίζεται και όλα μπορούν να συμβούν! Εις το επανιδείν, αγαπημένοι μας. Οι Δάσκαλοι *Κανείς δε μου ζήτησε, κανείς δε μου παρήγγειλε αυτό το κείμενο, δε θα το έγραφα ποτέ σε μια τέτοια συνθήκη.

Είναι ο ενθουσιασμός που ένιωσα όχι μόνο για το έργο –που είναι πολύ σκληρό και βαρύ-, όχι μόνο για την απόδοση, αλλά κυρίως γιατί ένιωσα ότι κρυφοκοίταξα μέσα από μια σχισμή του τείχους που περικλείει τη ζωή μου κι είδα τον κόσμο πως θα ήταν αν ήταν αλλιώς, αν ζούσαμε αλλιώς, αν είχε στηθεί αλλιώς το παιχνίδι.

Στο τέλος γίναμε όλοι ένα και μοιράσαμε αγκαλιές και συγχαρητήρια.

Ήταν η δεύτερη κάθαρση μετά του έργου, η κοινωνική, η διαπροσωπική, η πιο ουσιαστική, δε μας χώριζε τίποτα. Τι εμπειρία! *Κυκλοθυμικός Θεατρικό Εργαστήρι Περιπλάνηση "αυτός ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας" @ακόλουθοι

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους