Original Post

Πλήρες Κείμενο:

" Άρης Βελουχιώτης ή Θανάσης Κλάρας ή Μιζέριας. Ο χρυσός του «λαϊκού αγωνιστή" Για δεκαετίες ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής Αριστεράς παρουσίασε τον Άρη Βελουχιώτη ως τον απόλυτο λαϊκό ήρωα.

Έναν άνθρωπο που, υποτίθεται, πολεμούσε μόνο για τα ιδανικά του, χωρίς προσωπικές επιδιώξεις και χωρίς καμία σκιά στη διαδρομή του.

Όμως, όσο ανοίγουν οι ιστορικές πηγές και απομακρυνόμαστε από τα συνθήματα, τόσο αυτή η εξιδανικευμένη εικόνα αρχίζει να τρίζει.

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η υπόθεση των χρυσών λιρών.

Για χρόνια οι οπαδοί του απέφευγαν ακόμη και να συζητήσουν το θέμα.

Κι όμως, υπάρχουν ιστορικές αναφορές για λίρες που βρέθηκαν υπό τη διαχείριση του ΕΛΑΣ και του ίδιου του Βελουχιώτη, ενώ η τύχη σημαντικού μέρους τους παραμένει αντικείμενο διαφορετικών μαρτυριών και ιστορικής συζήτησης.

Το γεγονός ότι εξακολουθούν να υπάρχουν αναπάντητα ερωτήματα δεν συνάδει με την εικόνα του ανθρώπου που παρουσιάζεται ως ο απόλυτα ανιδιοτελής αγωνιστής.

Ακόμη μεγαλύτερη αντίφαση αποτελεί η σχέση του με το ίδιο το ΚΚΕ.

Αν ο Άρης ήταν ο αλάνθαστος επαναστάτης που περιγράφουν σήμερα οι θαυμαστές του, γιατί το ίδιο του το κόμμα τον αποκήρυξε; Γιατί βρέθηκε πολιτικά απομονωμένος και εκτός κομματικής γραμμής; Δεν τον αποκήρυξαν οι πολιτικοί του αντίπαλοι.

Τον αποκήρυξε η ίδια η ηγεσία του κόμματος στο οποίο αφιέρωσε τη δράση του.

Ο μύθος γύρω από τον Βελουχιώτη συχνά αποσιωπά και μια άλλη πραγματικότητα: η δράση του συνδέθηκε με σκληρή ένοπλη βία σε μια εποχή που η Ελλάδα βυθιζόταν στον διχασμό.

Οι εκτελέσεις, η επιβολή μέσω των όπλων και η λογική ότι ο σκοπός δικαιολογεί τα μέσα αποτελούν επίσης μέρος της ιστορικής αποτίμησης της προσωπικότητάς του.

Δεν μπορεί κανείς να κρατά μόνο τα ηρωικά στιγμιότυπα και να διαγράφει ό,τι δεν εξυπηρετεί τον θρύλο.

Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Άρης Βελουχιώτης δεν έπαιξε σημαντικό ρόλο στην Εθνική Αντίσταση.

Σημαίνει όμως ότι η ιστορία ενός ανθρώπου δεν μπορεί να περιορίζεται σε μια αγιογραφία.

Οι ιστορικές προσωπικότητες κρίνονται συνολικά, όχι επιλεκτικά.

Το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι ο ίδιος ο Βελουχιώτης.

Είναι η ανάγκη ορισμένων να τον παρουσιάζουν ως έναν αμόλυντο ήρωα, σχεδόν υπεράνω κριτικής.

Κάθε αναφορά στις λίρες, στις αντιφάσεις, στη σύγκρουσή του με το ΚΚΕ ή στις σκοτεινές πλευρές της δράσης του αντιμετωπίζεται σαν ιεροσυλία. Η Ιστορία όμως δεν είναι θρησκεία.

Δεν έχει αγίους.

Έχει ανθρώπους με επιτυχίες, αποτυχίες, αντιφάσεις και ευθύνες.

Και όσο κάποιοι επιμένουν να παρουσιάζουν τον Άρη Βελουχιώτη ως τον απόλυτα ανιδιοτελή επαναστάτη, τόσο περισσότερο θα αναδεικνύονται τα ερωτήματα που εξακολουθούν να τον ακολουθούν ογδόντα χρόνια μετά τον θάνατό του. #ΕλληνικήΙστορία #ΙστορικάΓεγονότα #Πολιτική #Απόψεις #Επικαιρότητα

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους