Καπετάν Μητρούσης – Ο Λέων του Χομόντου Ο καπετάν Μητρούσης (με τους άνδρες του) εισήλθε στην πόλη των Σερρών – 13 Ιουλίου 1907 Ο Δημήτριος Γκογκολάκης, γνωστός ως Καπετάν Μητρούσης, υπήρξε μία από...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η γενναιότητα, η αποφασιστικότητα και η αυτοθυσία του τον κατέστησαν θρύλο ήδη όσο ζούσε.

Την 1η Σεπτεμβρίου 1906, ο Βούλγαρος κομιτατζής Χρήστος Τάσκας επιτέθηκε στο Χομόνδο Σερρών (σημερινό Μητρούσι) με σκοπό να τον εξοντώσει. Ο Καπετάν Μητρούσης κατάφερε να διαφύγει, όμως οι κομιτατζήδες δολοφόνησαν τη σύζυγό του και το μοναχοπαίδι τους και πυρπόλησαν το σπίτι του.

Η προσωπική αυτή τραγωδία τον αφιέρωσε ολοκληρωτικά στον Μακεδονικό Αγώνα.

Από εκείνη τη στιγμή μετατράπηκε στον πιο αμείλικτο διώκτη των βουλγαρικών κομιτάτων στην περιοχή.

Με ελάχιστους άνδρες κινούνταν αθόρυβα σε βουνά, κάμπους και χωριά, στήνοντας ενέδρες και αιφνιδιαστικές επιθέσεις.

Οι κομιτατζήδες γνώριζαν πως όπου εμφανίζονταν, ο Μητρούσης θα ακολουθούσε τα ίχνη τους.

Το όνομά του έγινε συνώνυμο του φόβου για τους αντιπάλους και της ελπίδας για τον ελληνικό πληθυσμό της Μακεδονίας.

Μετά από δύο μήνες παραμονής στην Αθήνα, στις αρχές της άνοιξης του 1907, επέστρεψε στον κάμπο των Σερρών, συγκροτώντας μικρό ένοπλο σώμα. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους καταδίωξε τον Βούλγαρο κομιτατζή Ντίνα Αραμπατζή, χωρίς όμως να καταφέρει να τον εξοντώσει.

Στις 13 Ιουλίου 1907 πληροφορήθηκε ότι ο Χρήστος Τάσκας κρυβόταν στη συνοικία Καμενίκια των Σερρών.

Μαζί με τέσσερις συντρόφους του εγκαταστάθηκε στο σπίτι του ιερέα της Ευαγγελίστριας.

Οι σύντροφοί του ήταν οι Ιωάννης Ούρδας, Μιχαήλ Ουζούνης (Αθανασίου), Θεόδωρος Τουρλεντές και Νικόλαος Παναγιώτου.

Η παρουσία τους όμως προδόθηκε από τον εξαρχικό Δίγκο, ο οποίος ειδοποίησε την Οθωμανική χωροφυλακή.

Ολόκληρη η τουρκική φρουρά των Σερρών, μαζί με περίπου 500 ατάκτους, περικύκλωσε την περιοχή. Ο Καπετάν Μητρούσης προσποιήθηκε ότι θα παραδοθεί και, όταν ο Αστυνομικός Διευθυντής πλησίασε για να τον συλλάβει, τον σκότωσε.

Ακολούθησε σφοδρή μάχη ανάμεσα στους πέντε Έλληνες αγωνιστές και τις πολυάριθμες οθωμανικές δυνάμεις. Οι Τούρκοι πυρπόλησαν τα γύρω σπίτια, αναγκάζοντας τους υπερασπιστές να καταφύγουν στην εκκλησία της Ευαγγελίστριας.

Κατά την έξοδό τους συνελήφθησαν οι Νικόλαος Παναγιώτου και Ιωάννης Ούρδας, οι οποίοι αργότερα εκτελέστηκαν. Ο Καπετάν Μητρούσης, μαζί με τον Μιχαήλ Ουζούνη και τον Θεόδωρο Τουρλεντέ, οχυρώθηκαν στο καμπαναριό της εκκλησίας.

Για περίπου πέντε ώρες αντιστάθηκαν απέναντι σε συντριπτικά υπέρτερες δυνάμεις, προκαλώντας σημαντικές απώλειες στους Οθωμανούς.

Κατά τη διάρκεια της μάχης σκοτώθηκε ο Θεόδωρος Τουρλεντές.

Όταν τα πυρομαχικά εξαντλήθηκαν, ο Καπετάν Μητρούσης χρησιμοποίησε την τελευταία του σφαίρα για να μην πέσει ζωντανός στα χέρια των Οθωμανών ο ανιψιός του, Μιχαήλ Ουζούνης.

Στη συνέχεια αυτοκτόνησε με το μαχαίρι του, επιλέγοντας τον θάνατο αντί της αιχμαλωσίας.

Η θυσία του συγκλόνισε ολόκληρη την Ανατολική Μακεδονία.

Η λαϊκή μούσα ύμνησε τον ηρωισμό του με δημοτικά τραγούδια, ενώ η γενέτειρά του, το Χομόνδο Σερρών, μετονομάστηκε προς τιμήν του σε Μητρούσι.

Αργότερα, ο Καποδιστριακός Δήμος της περιοχής έφερε επίσης το όνομά του ως Δήμος Καπετάν Μητρούση. Ο Καπετάν Μητρούσης έμεινε στην ιστορία ως μία από τις πιο εμβληματικές μορφές του Μακεδονικού Αγώνα.

Η αυτοθυσία, η ανυποχώρητη στάση του απέναντι στον εχθρό και η αφοσίωσή του στην υπεράσπιση του Ελληνισμού τον κατέστησαν διαχρονικό σύμβολο γενναιότητας και εθνικής προσφοράς.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους