Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η ΚΡΑΥΓΉ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΚΉΣ ΔΕΝ ΕΊΣΑΙ ΜΌΝΗ... ❤️ ‼️«Δεν περιμένω τίποτα, ούτε θέλω αντιπαραθέσεις, θέλω απλά να αφήσω το ψηφιακό μου αποτύπωμα και ας είναι μόνο ένας από αυτούς που θα πάψουν να γελάνε...»‼️ Η κραυγή της Βασιλικής, της «αυτιστικής Ελληνίδας που ζει στο Άργος», σε μια πόλη που ένστολοι «πυροβολούν στο κεφάλι τους ανθρώπους με πανικό», ταξιδεύει από χθες από καρδιά σε καρδιά και αυξάνει τους παλμούς της καρδιάς μας και τις ενοχές μας. https://www.facebook.com/photo/?fbid=3244183902437915&set=a.330688663787468 Η κραυγή της Βασιλικής κατάφερε να σπάσει στεγανά και να ρίξει λίγο ουράνιο τόξο στην σκοτεινιά, την απελπισία και την κατήφεια των ημερών μας. Η Βασιλική ήταν στο νοσοκομείο του Άργους την ημέρα που μετέφεραν εκεί τον 20χρονο Θοδωρή με τα μυαλά του χυμένα έξω από σφαίρα μπάτσου. Η Βασιλική άργησε λίγες μέρες να μιλήσει γιατί είχε κάνει «ένα αρκετά σοβαρό χειρουργείο, που μέσα μου είχα δεδομένο οτι θα πεθάνω...» Αλλά τελικά, όπως εξηγεί σήμερα, «είχε έρθει η ώρα μου, αλλά όχι για να πεθάνει το σώμα αυτό που με φιλοξενεί σε αυτό τον κόσμο, αλλά μάλλον για να βγω να επικοινωνήσω όλα αυτά που σιωπώ...» Η Βασιλική έσπασε την σιωπή της και μίλησε και είπε όλα όσα δεν πρόλαβε ποτέ να πει ο 20χρονος Θοδωρής που για να γλυτώσει από τους διώκτες του αναρριχήθηκε σε μια μάντρα με την καρδιά του να κοντεύει να σπάσει από πανικό και τρόμο, και ήταν το τελευταίο πράγμα που κατάφερε να κάνει στην ζωή του, πριν τον χτυπήσει η πισώπλατη σφαίρα του δολοφόνου με κρατική στολή στο κεφάλι. Η Βασιλική κατάφερε να μας κάνει να νιώσουμε «λίγο» πως ένιωσε «πολύ» ο Θοδωρής.

Πως είναι να σε απαξιώνουν, να σε κακοποιούν, να σε δολοφονούν κάθε μέρα, κάθε στιγμή, κάθε δευτερόλεπτο- λεκτικά, ψυχολογικά και βιολογικά. Η Βασιλική μπήκε στη θέση του Θοδωρή και μας έδειξε όλα όσα εκείνος δεν μπόρεσε ή δεν του δώσαμε την ευκαιρία να μας δείξει.

Και σήμερα η Βασιλική μας δίνει ένα ακόμη μεγαλύτερο μάθημα ζωής.

Μας λέει πως τρέμουν τα χέρια της και δεν μπορεί να διαχειριστεί την αγάπη μας.

Την ξαφνική αγάπη μας.

Πριν μια ώρα πριν η Vasiliki Kostopoulou άνοιξε τον υπολογιστή της και είδε ξαφνικά το θαύμα της αποδοχής, της συμπαράστασης, της αγάπης.

Είδε πως ταξιδεύει η ιστορία της από σελίδα σε σελίδα, από καρδιά σε καρδιά και μας το ανταποδίδει, με ένα νέο συγκλονιστικό κείμενο: «Καλημέρα σας, Ανοιξα τώρα το πρωί το Facebook και με έπιασε η καρδιά μου.

Δεν το περίμενα όλο αυτό.

Τρέμουν τα χέρια μου.

Η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν μίλησα τόσο ανοιχτά για αυτά που νιώθω χωρίς να φοβάμαι.

Ίσως επειδή την μέρα που πυροβολήθηκε ο Θοδωρής, βρισκόμουν στο Νοσοκομείο του Άργους για ένα αρκετά σοβαρό χειρουργείο , που μέσα μου είχα δεδομένο οτι θα πεθάνω.

Άκουσα την φασαρία το βράδυ απο τον επάνω όροφο.

Τις σειρήνες και την αναστάτωση που επικρατούσε στο νοσοκομείο.

Και τώρα που το είπα και στο στενό οικογενειακό μου περιβάλλον γιατι δεν ήθελα να τους ανησυχήσω, και πήρα εξιτήριο και γύρισα σπίτι μου, θεώρησα ότι ήταν υποχρέωσή μου να γράψω όσα έγραψα μέσα από την ψυχή μου, γιατι ευγνωμονώ που ζω και θεωρώ υποχρέωσή μου να εξηγήσω και σε αυτούς που χαίρονται και γελάνε πάνω από έναν νεκρό 20χρονο άνθρωπο, την άλλη πλευρά.

Δεν περιμένω τίποτα , ούτε θέλω αντιπαραθέσεις, θέλω απλά να αφήσω το ψηφιακό μου αποτύπωμα και ας είναι μόνο ένας από αυτούς που θα πάψουν να γελάνε.

Έχω πολλά να πω. Για το ότι αποχαιρετούσα τα ζώα μου τις μέρες πριν κάνω το χειρουργείο, για τον φόβο θανάτου.

Αυτήν την απόκοσμη αίσθηση που μένεις σιωπηλός και αποδέχεσαι απλά ότι ήρθε ή ώρα σου.

Είχε έρθει η ώρα μου, αλλά όχι για να πεθάνει το σώμα αυτό που με φιλοξενεί σε αυτό τον κόσμο, αλλά μάλλον για να βγω να επικοινωνήσω όλα αυτά που σιωπώ.

Ο λόγος που γράφω αυτό το κείμενο είναι για να ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου το νοσηλευτικό προσωπικό που με τόσο επαγγελματισμό και τόση αγάπη με αγκάλιασαν, κατάλαβαν τις δυσκολίες μου και ένιωσα τόση φροντίδα και αγάπη, μέσα σε ένα σύστημα υγείας που καταρρέει.

Συγκεκριμένα ευχαριστώ τους γιατρούς μου, Ιφιγένεια Παπαδημητρίου, Κουτσούλης Καλλιοντζή, την προϊσταμένη μαιευτικής κα. Ψύλλα, τις μαίες Λια , Μαίρη, Άλκιστης, Καίτη, Πένυ, Μαρία , Ασημίνα , Πετρούλα, Χριστίνα και όσες δεν συγκράτησα τα ονόματά σας.

Σας ευχαριστώ μέσα απο την καρδιά μου.

Με συγχωρείτε που έχω κλειστά τα σχόλια στα δημοσιεύματά μου, δεν μπορώ να διαχειριστώ όλη αυτή την αγάπη του κόσμου.

Τρέμουν τα χέρια μου.» 📍Οι φωτογραφίες είναι από τον πλούσιο κόσμο της Βασιλικής. Vasiliki Kostopoulou, σε ευχαριστούμε που υπάρχεις. 💔Καλημέρα είπαμε;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους