Ο ήρωας της πατρίδας μας δεν είναι "άφαντος". Είναι ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΟΣ. Γράφει ✍️ Ο Κώστας Χαμπιαούρης 52 χρόνια μετά την τουρκική εισβολή του 1974, οι πληγές των οικογενειών των αγνοουμένων παραμένουν...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όμως, αντί για σεβασμό, η πολιτεία μας υποχρεώνει σήμερα τις οικογένειες αυτές να βιώσουν ένα νέο, γραφειοκρατικό μαρτύριο, εντελώς απαράδεκτο για μια ευνομούμενη πολιτεία. Η ξαδέλφη μας, μοναχοπαίδι αγνοούμενου που έπεσε στην Κερύνεια, έχασε πριν από έναν χρόνο τη μητέρα της –μια γυναίκα που έμεινε πιστή στη μνήμη του συζύγου της και μεγάλωσε το παιδί τους με αξιοπρέπεια μέσα στο δράμα της προσφυγιάς.

Στην προσπάθειά της να μεταβιβάσει το μικρό διαμέρισμα της μητέρας της στο όνομά της, ήρθε αντιμέτωπη με έναν τοίχο αναλγησίας. Παρά το γεγονός ότι προσκόμισε δικαστικό διάταγμα που την αναγνωρίζει ως τη μοναδική κληρονόμο, το Κτηματολόγιο επιμένει να την οδηγεί σε έναν λαβύρινθο "διαχείρισης περιουσίας". Ζητούν το αδιανόητο: να δηλώσει τον πατέρα της –ήρωα που αγνοείται από το 1974– ως "άφαντο", αντί για ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΟ. Εδώ φτάνουμε στο παράλογο της γραφειοκρατίας: αν βρίσκονταν τα οστά του, θα είχε γίνει ταυτοποίηση και δεν θα ήταν πλέον "αγνοούμενος". Όμως, επειδή τα λείψανά του παραμένουν εγκλωβισμένα σε ομαδικούς τάφους υπό κατοχή, η πολιτεία τον αντιμετωπίζει σαν να είναι απλώς ένας εξαφανισμένος πολίτης που "μπορεί να εμφανιστεί κάποτε". Τι σημαίνει, επιτέλους, "άφαντος"; Πόσο ακόμα θα υποχρεώνετε τις οικογένειες των ηρώων μας να αποκηρύσσουν την ιδιότητα του αγνοούμενου για χάρη νομικίστικων διαδικασιών; Είναι επιβεβλημένο και άμεσο το αίτημά μας: - Αλλαγή της Νομοθεσίας ΤΩΡΑ: Οι νομοθεσίες που θεσπίστηκαν πριν από δεκαετίες δεν μπορούν να συνεχίσουν να τυραννούν τα παιδιά των αγνοουμένων. - Να καταργηθούν οι άσκοπες και ψυχοφθόρες "διαχειρίσεις περιουσίας" για τους απογόνους των αγνοουμένων. -Το κράτος που αναγνωρίζει τον αγνοούμενο δεν μπορεί να τον υποβαθμίζει σε "άφαντο". - Απαιτούμε τη διευκόλυνση των οικογενειών που έχουν υποστεί τα πάνδεινα από την εισβολή και την κατοχή. Δεν ζητάμε χάρη.

Ζητάμε από την πολιτεία να αποδείξει έμπρακτα ότι σέβεται τη θυσία των ανθρώπων μας, παύοντας να τιμωρεί τα παιδιά τους με τον δικό της "γραφειοκρατικό πόλεμο". Παρακαλώ, κοινοποιήστε αυτό το μήνυμα.

Είναι ένα αίτημα δικαιοσύνης που αφορά όλες τις οικογένειες των αγνοουμένων μας και δεν πρέπει να μένει κρυμμένο πίσω από κλειστές πόρτες γραφείων. #Δικαιοσύνη #Κτηματολόγιο #Σεβασμός #Κύπρος #Αγνοούμενοι1974 #ΑλλαγήΝομοθεσίας #ΔενΞεχνώ #Κερύνεια»

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ The hero of our homeland is not "disappeared". He is MISSING.

Written by ✍️ Kostas Hampiauris 52 years after the Turkish invasion of 1974, the wounds of the families of the missing remain open.

However, instead of respect, our state today forces these families to experience a new, bureaucratic torture, completely unacceptable for a state governed by the rule of law. Our cousin, the only child of a missing person who fell in Kyrenia, lost her mother a year ago – a woman who remained faithful to the memory of her husband and raised their child with dignity amidst the drama of refugee life.

In her attempt to transfer her mother's small apartment to her name, she was confronted with a wall of indifference.

Despite the fact that she presented a court order recognizing her as the sole heir, the Land Registry insists on leading her through a labyrinth of "property management". They are demanding the unthinkable: to declare her father – a hero who has been missing since 1974 – as "disappeared”, instead of MISSING. Here we reach the absurdity of bureaucracy: if his bones had been found, they would have been identified and he would no longer be "missing". However, because his remains remain trapped in mass graves under occupation, the state treats him as if he were simply a disappeared citizen who "may appear someday". What does "missing" mean, after all? How much longer will you force the families of our heroes to renounce their status as missing persons for the sake of legal procedures? Our demand is urgent and immediate: - Change the Law NOW: Laws enacted decades ago cannot continue to oppress the children of missing persons. - Abolish pointless and soul-destroying "property management" for the descendants of missing persons. - The state that recognizes the missing person cannot downgrade him to "disappeared person". - We demand the facilitation of the families who have suffered the most from the invasion and occupation.

We do not ask for mercy.

We ask the state to demonstrate in practice that it respects the sacrifice of our people, by ceasing to punish their children with its own "bureaucratic war". Please share this message.

It is a demand for justice that concerns all the families of our missing persons and should not remain hidden behind closed office doors. #Justice #Cadastre #Respect #Cyprus #Missing1974 #LegislationChange #IDon'tForget #Kyrenia"

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους