[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

Πίσω από τους... ρόλους Πόση αλήθεια κρύβεται πίσω από τους ρόλους και ποιός μπορεί να την αντέξει; Ιδιαίτερα στην εποχή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, όπου η εικόνα συχνά υπερισχύει της ουσίας, η...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πίσω από τους... ρόλους Πόση αλήθεια κρύβεται πίσω από τους ρόλους και ποιός μπορεί να την αντέξει; Ιδιαίτερα στην εποχή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, όπου η εικόνα συχνά υπερισχύει της ουσίας, η εικονική πραγματικότητα, η σκηνοθετημένη παρουσία και η ενσάρκωση ρόλων επηρεάζουν βαθιά τη διαμόρφωση της κοινής γνώμης και του συλλογικού αισθήματος.

Εκεί όπου η ανυπαρξία, θαρρεί πως βρίσκει λόγο ύπαρξης.

Εκεί που η πνευματική ανεπάρκεια του υποκινητή, συναντά την ανοησία του υποκινούμενου.

Το επιχείρημα συχνά είναι απλό: "Έχω τον ρόλο του κυβερνητικού εκπροσώπου", "έχω τον ρόλο του δημοσιογράφου", "έχω τον ρόλο του πολιτικού αρχηγού", "έχω τον ρόλο του πολιτικού συμβούλου" και εκφράζω τις θέσεις, τις επιλογές ή τα συμφέροντα εκείνων που εκπροσωπώ.

Όμως τι πραγματικά κρύβεται πίσω από έναν ρόλο; Ποιον υπηρετεί; Τι πρεσβεύει; Ποιες αξίες προϋποθέτει; Και ποια είναι η ευθύνη αυτού που τον "ενσαρκώνει", είτε βρίσκεται στο προσκήνιο είτε δρα παρασκηνιακά; Η διαφορά ανάμεσα στην Πολιτική και στην υποκριτική, που κάποιος υποδύεται έναν θεατρικό ή κινηματογραφικό χαρακτήρα είναι ουσιαστική.

Ο δεύτερος καλείται να υπηρετήσει την τέχνη, τη δημιουργία και την ψυχαγωγία.

Ο πρώτος καλείται να υπηρετήσει την κοινωνία, τους θεσμούς και, σε πολλές περιπτώσεις, το εθνικό συμφέρον.

Εκεί δεν αρκεί το όποιο ταλέντο παρουσίασης ή η τέχνη της εξαπάτησης.

Απαιτούνται ήθος, ευθύνη, συνέπεια και, πάνω απ’ όλα, γνώση.

Η πολιτική δεν είναι παράσταση όπως κάποιοι θαρρούν.

Είναι πράξη ευθύνης με πραγματικές συνέπειες στη ζωή ανθρώπων.

Όχι μέσο έκφρασης συμπλεγματισμών.

Όταν οι δύο αυτοί κόσμοι συγχέονται, το πρόβλημα δεν βρίσκεται μόνο σε εκείνους που υποδύονται τους ρόλους, αλλά και σε εκείνους που τους αποδέχονται.

Και εδώ εμφανίζεται ένα γνώριμο φαινόμενο της εποχής μας.

Η «νομαδική» συμπεριφορά μερίδας της κοινής γνώμης.

Άνθρωποι που μετακινούνται ως αγέλη προς την κατεύθυνση του εκάστοτε ρεύματος.

Σήμερα αποθεώνουν, αύριο αποδοκιμάζουν.

Σήμερα υψώνουν πρόσωπα σε σύμβολα, αύριο τα μετατρέπουν σε στόχους όταν δεν ανταποκριθούν στις προσδοκίες ή στη ματαιόδοξες επιδιώξεις τους.

Αυτό, όμως, δεν αποκαλύπτει κάτι για εκείνον που βρίσκεται στο επίκεντρο της κριτικής.

Αποκαλύπτει πολλά για εκείνους που αλλάζουν στάση χωρίς σταθερές αρχές, χωρίς μέτρο και χωρίς ουσιαστική κρίση.

Αποκαλύπτει ακόμη περισσότερα για τους δίγλωσσους, τους ύπουλους, τους κουτοπόνηρους και τους εύκολα διαχειρίσιμους «απογοητευμένους». Στην πολιτική, ουδείς μπορεί να στηρίζεται σε περιστασιακούς θαυμαστάς, ούτε σε ανθρώπους ή πρόσωπα που έχουν αποδείξει τί δεν μπορούν, που υπόσχονται διαφορετικά στο παρασκήνιο και πράττουν διαφορετικά στο προσκήνιο –το πλέον σύνηθες-. Η πολιτική απαιτεί θάρρος, παρρησία, συνέπεια και αφοσίωση σε έναν σκοπό, όχι απλώς σε μια επίπλαστη εικόνα.

Το «ύψος» εδώ διαφέρει από την στενή έννοια του μήκους ως φυσικό μέγεθος.

Η μετατόπιση σε τάξη μεγέθους από εκατοστά σε νανόμετρα, είναι επιλογή.

Πολιτική είναι πάνω από όλα αξίες.

Ρεαλισμός και όχι επίπλαστο «φαίνεσθαι» της οκάς.

Πίστη και οικοδόμηση ισχύος και όχι φθηνή παράσταση περιφερόμενων μελών μπουλουκιού που θαρρεί ότι μπορεί να επιβληθεί με ευτελή τερτίπια εις βάρος της ποιότητας και των εθνικών συμφερόντων.

Ειδάλλως καταντά ένα διαρκώς περιφερόμενο θέαμα που πληρώνει για να το βλέπουν και όχι το αντίστροφο, ένα τσίρκο εντυπώσεων δίχως κατεύθυνση, ουσία και το κυριότερο… δίχως καμία προοπτική.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences