Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η κατάσταση με τις έδρες και τις ανεξαρτητοποιήσεις έχει αγγίξει ιστορικά επίπεδα γραφικότητας.

Αν οι ανεξάρτητοι βουλευτές μαζεύονταν και έφτιαχναν δικό τους κόμμα, θα ήταν άνετα η αξιωματική αντιπολίτευση, το δεύτερο μεγαλύτερο κόμμα στη χώρα! Μιλάμε για τέτοιο συνωστισμό στα «ορφανά» έδρανα που σύντομα θα χρειαστούν πλοηγό για να βρουν πού να καθίσουν.

Βλέπεις κόμματα να φυλλορροούν, άλλα να ξεφυτρώνουν, και βουλευτές να αλλάζουν στρατόπεδα και να κάνουν μεταγραφές, σε ένα πολιτικό «αλισβερίσι» με υποσχέσεις για το ποιος θα μπει σε ποιο ψηφοδέλτιο στις επόμενες εκλογές.

Η έννοια τού «παραδώστε την έδρα στο κόμμα με το οποίο εκλεγήκατε» έχει γίνει το πιο σύντομο ανέκδοτο της Βουλής... Γιατί μπορεί μεν το Σύνταγμα να κατοχυρώνει τις έδρες στα πρόσωπα, όμως κατ' εμέ υπάρχει θέμα ηθικής φύσεως.

Η διαδρομή είναι κάπως έτσι: Ο λαός ψηφίζει ένα κόμμα Α και βγάζει τον βουλευτή Χ. Ο βουλευτής Χ τσακώνεται με το κόμμα Α, παίρνει την έδρα και πάει στο κόμμα Ψ (το οποίο μπορεί να είναι το ακριβώς αντίθετο). Αποτέλεσμα: Ο ψηφοφόρος καταλήγει να έχει «χρηματοδοτήσει» με την ψήφο του έναν πολιτικό που πλέον εκπροσωπεί κάτι που ο ίδιος ίσως σιχαίνεται... Έτσι, οι έδρες δεν είναι πια θεσμός, είναι αξεσουάρ! Τις μεταφέρουν σε άλλα κόμματα, τις παίρνουν μαζί τους στις διακοπές, τις κρατάνε ως «προσωπικό ενθύμιο».😆 Είναι να γελάς για να μην κλαις.

Η προεκλογική περίοδος και οι εσωκομματικές ίντριγκες απλώς ξεσκεπάζουν την σκληρή αλήθεια: για πολλούς, η έδρα δεν είναι ευθύνη απέναντι στον πολίτη, αλλά το απόλυτο «φεουδαρχικό» δικαίωμα!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους