Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πόσο χοντροκομμένη ματαιοδοξία! Ζήτησε από το νομισματοκοπείο να τον κάνουν "σέξι" στο δολλάριο σαν τον Ρίτσαρντ Μπάρτον.

Ευτυχώς όμως που υπάρχουν και κάποιοι Δημοκρατικοί στο αμέρικαν νομισμάτοκοπ, όπου του πρόσθεσαν παραπάνω βλοσυρότητα στο βλέμμα και δείχνει να βρίσκεται πια στο διάκενο μεταξύ Μπάρτον και Μπετόβεν.

Και του φούσκωσαν λίγο τα μαλλιά για να δείχνουν κι άλλο σαν τα μυαλά του.

Τι κρίμα! Γιατί με συγκινούν πολύ τα δολλάρια και τα συλλέγω.

Αυτή η ευγενής και ήπια μανία μου ξεκίνησε από το ότι είχα γίνει pen friend της αμερικανίδας pen friend μιας φίλης μου από την παρέα του εξοχικού.

Και όταν τελικά η αμερικανίδα pen friend μας επισκέφτηκε χάρισε σε κάθε έναν από την παρέα ένα ασημένιο δολλάριο! Είχαμε μείνει άναυδοι γιατί κανείς μας δεν είχε δει τόσο μεγάλα νομίσματα ούτε και φανταζόταν ότι τα νομίσματα θα μπορούσαν να είναι ασημένια.

Έτσι πίστεψα ότι το δολλάριο ήταν ένα ισχυρό νόμισμα.

Χρειάστηκα την ασημένια υλικότητά του για να πειστώ, καθότι τα δολλάρια από "τσέκια", που γνώριζα εξ ακοής, μου φαίνονταν κάπως μίζερα, κυρίως γιατί αυτοί που τα λάμβαναν ήταν μίζεροι και παρέμεναν απαράλλαχτοι και μετά το τσεκ.

Ενώ το δικό μου ασημένιο δολλάριο ήταν σαν την pen friend μου που ήταν πανύψηλη, ξανθιά, με μακριά ίσια μαλλιά, με κορδέλα να της τα κρατάει (και όχι στέκα) με τεράστια οδοντοστοιχία (ίσως μεγαλύτερη ακόμα κι από εκείνην της Κάρλυ Σάιμον) πάντα ντυμένη σαν την Ολίβια Νιούτον Τζον στο Grease και με μια έκφραση "ευτυχισμένης-ήρεμης-δυστυχίας" σαν εκείνη της Ολίβια στο βιντεοκλίπ του τραγουδιού της "Hopelessly devoted to you". Και βέβαια (εκ των υστέρων το συνειδητοποίησα αυτό) είχε και κάτι σκοτεινό (αλλά από το Μίτσιγκαν) -κάτι απροσδιόριστο, που έκανε όμως σίγουρο ότι θα εξαφανιστεί σαν απαγορευμένη οπτασία. Όπως εξαφανίζονται προοδευτικά οι αδελφές Λίσμπον στο "The virgin suicides" της Σοφία Κόππολα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους