Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Για τα μάτια ενός παιδιού που ψάχνει γη, γκρεμίζω ουρανούς, λυτρώνω μάνες και γιους», έγραφε ο Μ. Μυτακίδης στο «Φυσάει Κόντρα». Μόνος γεννιέσαι και μόνος πεθαίνεις.

Αυτή είναι η πιο σκληρή αλήθεια της ζωής.

Το παλικάρι που σκοτώθηκε από αστυνομικά πυρά έζησε, σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά από την οικογένειά του, μια ζωή γεμάτη μοναξιά.

Η μητέρα του, μέσα στον αβάσταχτο πόνο της, είπε πως ήταν αυτιστικό παιδί, πως δεν είχε φίλους, πως δεχόταν συνεχώς εκφοβισμό.

Δεν γνώρισε την αποδοχή.

Δεν το κάλεσαν ποτέ σε μια βόλτα, σε ένα πάρτι, σε μια παρέα.

Έμαθε από μικρό τι σημαίνει να σε κοιτούν σαν να περισσεύεις.

Και στο τέλος έφυγε μόνο του.

Ένα παιδί βρέθηκε νεκρό από δεκάδες σφαίρες, λες και απέναντί τους στεκόταν ο πιο επικίνδυνος εγκληματίας και όχι ένας νέος άνθρωπος με τις δικές του δυσκολίες και ευαλωτότητες.

Αυτό δεν είναι απλώς μια τραγωδία.

Είναι μια κοινωνική αποτυχία.

Όταν ένα παιδί μεγαλώνει χωρίς αποδοχή και χάνεται με τόσο βίαιο τρόπο, δεν απέτυχε μόνο το κράτος.

Απέτυχε και η κοινωνία που έμαθε να αδιαφορεί, να κρίνει εύκολα και να σωπαίνει.

Θέλω να πιστεύω πως εκεί που βρίσκεται τώρα δεν υπάρχει πόνος, φόβος ή αδικία.

Και αυτή τη φορά δεν έφυγε μόνος.

Τον συνόδευσαν οι σκέψεις, τα δάκρυα και η οργή όλων όσοι αρνούνται να συνηθίσουν τον θάνατο, την αδικία και την απανθρωπιά.

Οι υπόλοιποι ας συνεχίσουν να βυθίζονται στον βάλτο της αδιαφορίας.

Σε έναν βάλτο που κάθε μέρα καταπίνει τη συνείδηση, πνίγει την ενσυναίσθηση και σκοτώνει ό,τι ανθρώπινο έχει απομείνει.

Και κάτι ακόμη.

Μην επικαλείστε την ελληνική ιστορία μόνο όταν σας βολεύει.

Μην αυτοαποκαλείστε συνεχιστές ενός λαού που ύψωσε το ανάστημά του απέναντι στην αδικία, όταν επιλέγετε τη σιωπή μπροστά σε γεγονότα που συγκλονίζουν μια ολόκληρη κοινωνία. Η Ελλάδα δεν χτίστηκε από ανθρώπους που παρακολουθούσαν αμέτοχοι.

Χτίστηκε από ανθρώπους που είχαν αξίες, ήθος, αξιοπρέπεια και το θάρρος να αντιστέκονται όταν έβλεπαν το άδικο.

Η αδιαφορία δεν είναι ουδετερότητα.

Είναι συνενοχή.

Και μια κοινωνία που συνηθίζει να θρηνεί τα παιδιά της αντί να τα προστατεύει, έχει ήδη χάσει ένα κομμάτι της ψυχής της.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους