Γαλακτικό: Μύθοι και αλήθειες!!! Για δεκαετίες, το γαλακτικό θεωρούνταν ο «κακός» του αθλητισμού. Το κατηγορούσαμε για το κάψιμο στους μύες, την κόπωση και το μυϊκό πιάσιμο. Σήμερα, όμως, η επιστήμη...
Γαλακτικό: Μύθοι και αλήθειες!!! Για δεκαετίες, το γαλακτικό θεωρούνταν ο «κακός» του αθλητισμού.
Το κατηγορούσαμε για το κάψιμο στους μύες, την κόπωση και το μυϊκό πιάσιμο.
Σήμερα, όμως, η επιστήμη έχει ανατρέψει αυτή την αντίληψη.
Το πρώτο που πρέπει να γνωρίζουμε είναι ότι, στον ανθρώπινο οργανισμό, ο σωστός επιστημονικός όρος είναι γαλακτικό (lactate) και όχι «γαλακτικό οξύ». Το γαλακτικό δεν είναι ένα άχρηστο μεταβολικό απόβλητο.
Παράγεται φυσιολογικά όταν αυξάνονται οι ενεργειακές απαιτήσεις και βοηθά τον οργανισμό να συνεχίσει να παράγει ATP, δηλαδή το βασικό «νόμισμα» ενέργειας των κυττάρων.
Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι ότι δεν παραμένει στους μύες!!! Μεταφέρεται μέσω του αίματος και χρησιμοποιείται ως καύσιμο από άλλους μύες, από την καρδιά, ακόμη και από τον εγκέφαλο.
Ένα μέρος του επιστρέφει στο ήπαρ, όπου μπορεί να μετατραπεί ξανά σε γλυκόζη.
Και τι γίνεται με το μυϊκό πιάσιμο; Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους της αθλητικής φυσιολογίας είναι ότι το γαλακτικό προκαλεί το DOMS.
Στην πραγματικότητα, το πιάσιμο που εμφανίζεται 24–72 ώρες μετά την άσκηση σχετίζεται κυρίως με μικροτραυματισμούς των μυϊκών ινών, τη φλεγμονώδη απόκριση και τις διαδικασίες αποκατάστασης.
Το γαλακτικό έχει ήδη απομακρυνθεί ή αξιοποιηθεί πολύ νωρίτερα.
Επίσης, η μυϊκή κόπωση δεν οφείλεται μόνο στο γαλακτικό.
Είναι ένα πολύπλοκο φαινόμενο στο οποίο συμμετέχουν πολλοί παράγοντες, όπως οι μεταβολές του pH, το ανόργανο φωσφορικό, η διαχείριση του ασβεστίου, τα αποθέματα γλυκογόνου και η λειτουργία του νευρικού συστήματος.
Για τους αθλητές, ιδιαίτερη σημασία έχει το γαλακτικό κατώφλι (Lactate Threshold). Πρόκειται για έναν από τους σημαντικότερους δείκτες αθλητικής απόδοσης.
Όσο υψηλότερο είναι, τόσο μεγαλύτερη ένταση μπορεί να διατηρήσει ένας αθλητής πριν εμφανιστεί έντονη μεταβολική επιβάρυνση.
Γι’ αυτό χρησιμοποιείται στον σχεδιασμό της προπόνησης από τους κορυφαίους προπονητές παγκοσμίως.
Το συμπέρασμα είναι ξεκάθαρο: Το γαλακτικό δεν είναι ο εχθρός του αθλητή.
Είναι ένα φυσιολογικό και πολύτιμο μόριο, που συμμετέχει στην παραγωγή ενέργειας και αποτελεί σημαντικό εργαλείο για την αξιολόγηση και τη βελτίωση της αθλητικής απόδοσης.
Ο πραγματικός εχθρός δεν είναι το γαλακτικό.
Ο πραγματικός εχθρός είναι η παρωχημένη γνώση που συνεχίζει να αναπαράγεται χωρίς να ελέγχεται. Κωνσταντίνος Παναγιωτής Sports Nutrition & Performance Coach Bio∞exelixis Performance & Mind Academy
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους