Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ευχαριστώ ολόψυχα τον αγαπημένο φίλο κ συγγραφέα Panos Kourvas για την τιμή που μου έκανε να μιλήσει για το βιβλίο μου! «ΚΑΛΕΣΑ ΤΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ ΣΕ ΝΗΣΤΕΙΑ» Εκδόσεις Άρτεμις, Αθήνα 2026 (Με τη ματιά του Πάνου Κούρβα) Είναι δύσκολο να περιγράψει κανείς αλυσιδωτά τη διαδρομή αυτής της μυθιστορίας.

Γι’ αυτό θα επικεντρωθώ αποσπασματικά στα στάδια της ουσίας που, κατά τη γνώμη μου, θα εισπράξει κανείς από την ανάγνωσή της.

Αν διαβάσεις τη Βάγια Μπαλή, η ρεαλιστική της γραφή θα σε ταξιδέψει μέσα από τον δρόμο των περιπετειών στα άδυτα μιας πολυμήχανης πλοκής.

Άφησε, λοιπόν, τις αισθήσεις σου ακυβέρνητες να πλεύσουν στο ρεύμα της αφήγησης και απόλαυσε το ταξίδι, συνοδεύοντάς το με το ποτό της αρεσκείας σου, σαν μια ήσυχη τελετουργία μέθεξης.

Γρήγορα η σκέψη σου θα μπολιαστεί με τον στοχασμό μιας καθημερινότητας, που στην προκειμένη περίπτωση είναι ζευγαρωμένος με την πεζογραφική τέχνη.

Μες στο βιβλίο αυτό θα ανακαλύψεις τους άθλους των παραστάσεων· οι εικόνες της γραφής τής δημιουργού θα σου δείξουν την πύλη των ενοράσεων και την πηγή της διήγησής της με τα πολυποίκιλτα σχήματα του λόγου, που θα καταβυθίσουν τη φαντασία σου πραγματικά σε έναν ωκεανό νοημάτων.

Όταν αναγνωστικά εισβάλεις στο όνειρο της περιπλάνησής της, θα δεις ως θιασώτης τους γνωστούς άγνωστους της διπλανής πόρτας και θα γευθείς τους συγγραφικούς χυμούς που κρύβει η σκληρή, κατά τα άλλα, φλούδα της συγκεκριμένης μυθιστορίας.

Θα διοδεύσεις μέσα από τον κόσμο της φαντασίας στον κόσμο της σκληρής αλήθειας με τη σκέψη σου ακατάπαυστα να ακροβατεί ως το τέλος πάνω σε τεντωμένο σχοινί και με το μάτι της νόησης θα δεις καθαρά τις πανανθρώπινες πληγές και την αλήθεια καλυμμένη από τη θαυμαστή κρούστα της πραγματικότητας.

Θα αισθανθείς να περνά από μπροστά σου ένας αόρατος θίασος με τις παραστατικές διαστάσεις των ανθρωπίνων ειδώλων να σκορπούν ψιθύρους αντίδρομων συναισθημάτων σε έναν κόσμο που βρίσκεται πότε κάτω απ’ το απέραντο κάτοπτρο της διαφάνειας και πότε μέσα στη σοδομική πόλη των παθών, εκεί όπου οι φράσεις γίνονται πλήκτρα και παίζουν τη μουσική της έμπνευσης για να συνακροαστείς ως αναγνώστης τα αναφυόμενα μηνύματα.

Θα βιώσεις τη ζωή στην περίκαυστη ζώνη των δοκιμασιών, την αναβάπτιση του κόσμου σε ουτοπικές θεάσεις, επιτήδειους να μπλέκουν τα αρρωστημένα τους πάθη με τους μύστες της θρησκευτικής λατρείας, ευνούχους και επιβήτορες να επιστατούν στην οδό της δήθεν ευτυχίας, τον άνθρωπο να έχει ενδυθεί την προγονική του μακαριότητα και κάποιους άλλους να έχουν φορέσει πρόσκαιρα τη χλαμύδα της αυθαιρεσίας για να σταθμίσουν το ανθρώπινο πεπρωμένο.

Ως αναγνώστης θα περιπλανηθείς μέσα σε μια απέραντη σκηνογραφική εικόνα, άλλοτε μέσα στον γήινο λειμώνα ενός παραδείσου και άλλοτε λησμονημένος ανάμεσα σε αναθεματισμούς όπου κυριαρχεί κατά κόρον μια άρρωστη νοησιαρχία.

Θα διακρίνεις ανθρώπους να έχουν εισχωρήσει δίχως να το καταλάβουν στα άδυτα μιας καμουφλαρισμένης αίρεσης, όπου αντί για λιμάνι απανεμιάς αντικρίζουν τη ζωή τους να είναι μέρος μιας επιτήδειας κακογραφίας.

Ακόμα, ως αναγνώστης θα βιώσεις τις άγραφτες τραγωδίες της ζωής, ανθρώπους που έχουν πιστέψει ότι δεν έχουν σχέση με τον μετρούμενο χρόνο και πως έχουν δαμάσει την ημερομηνία γέννησής τους κτίζοντας στο βάθος έναν πικρό ορίζοντα στο σύμπαν αδιαφορώντας, αν και τους έλεγε πολλά με τη μεγαλειώδη σιωπή του.

Επαγγελματίες της νομικής επιστήμης ντυμένους με το ένδυμα της συμπάθειας να μεσουρανούν στην καθώς πρέπει συνοικία του φαίνεσθαι, μέσα στις κοινωνικές ζυμώσεις μιας εποχής με τα παράδοξα των καιρών της και άλλοτε οι ίδιοι μέσα στα λαγούμια της σκοτεινιάς να κρυφοϋφαίνουν εφιάλτες που γέννησαν οι αρρωστημένοι λογισμοί τους μέσα από τους απείθαρχους κανόνες της ουτοπικής τους κοινωνίας.

Θα δεις την ηρωίδα της μυθιστορίας ως διερμηνευτή των αντιλήψεων, συνήγορο και τιμωρό της αδικίας, εφαρμόζοντας το πρεπούμενο στην εξουσία των ανόμων.

Λουσμένη όμως απ’ το φως της ομορφιάς και της επαγγελματικής της ικανότητας, η ανθηρή θηλυκότητά της αιχμαλωτίζει αυτόν τον σπόρο της επιθυμίας, που ως ανάγκη έρχεται τη δεδομένη στιγμή να δέσει φιλία με την ολοπόρφυρη φεγγιά της λεσβιακής νηνεμίας.

Θα αισθανθείς το αργοσάλεμα της περπατησιάς του χρόνου να χάνει την αίσθησή του στο κελί της κράτησης, τη θηλυκότητα να μαραίνεται πριν ακόμα ανθίσει από την απάτη του έρωτα.

Και τότε θα κατανοήσεις πως, όπως λένε, η ομορφιά είναι πάντα γυμνή και η μυστική της γοητεία μπορεί να διαλυθεί με μία και μόνο συναισθηματική άπλωση, εκεί όπου οι δυνάμεις προσγειώνονται και ενίοτε κυβερνούν τη ζωή.

Εδώ, το ουράνιο τόξο ενός ιδιαίτερου έρωτα, που άλλοτε σκορπούσε ελπιδοφόρα τους ιριδισμούς του και έκανε τα βλέμματα να διασταυρωθούν, μετατρέπεται σε εμπόρευμα, περιλούζοντας τις δύο ψυχές με ένα παράξενο, σχεδόν ανυπαρξιακό ρίγος.

Είναι η στιγμή που κανείς αντιλαμβάνεται πως υπάρχουν αδιόρατα όρια, τα οποία ούτε η πιο έντονη επιθυμία δεν είναι σε θέση να σταθμίσει ή να υπερβεί.

Η συγγραφέας κρύβει, θα έλεγα, εντέχνως το τέλος κάτω από το επιδέξιο πέπλο της μυθιστορίας της, αφήνοντας τον αναγνώστη να δει με το άσπιλο βλέμμα της καθαρότητας, σαν να είναι ο θεατής του κόσμου, τις ένσαρκες υπάρξεις του έργου και με τον αόρατο οφθαλμό της αίσθησης να παρατηρήσει τους ανθρώπους μιας εποχής που γλίστρησαν στα κατώγια μιας κόλασης σαν πειραματόζωα και σαν σφαχτάρια θυσίας στους σύγχρονους βωμούς μιας παρανοϊκής αίρεσης. Η Βάγια Μπαλή παρουσιάζει τις λαμπρές επαγγελματικές δόξες των ηρώων της, επισημαίνοντας πως, αν και οι κορυφές αρμόζουν στους τολμηρούς, η ζωή συχνά καταλήγει να γίνεται πεζή μέσα στη συνήθεια, όταν τα πάθη δεν τιθασεύονται από τις πανανθρώπινες αξίες.

Από την άλλη πλευρά, παρουσιάζει και μορφές που, βυθισμένες στον ατελείωτο κόσμο της μοναξιάς, φαίνονται να απολαμβάνουν μια σιωπηλή εσωτερική ευωχία, σαν να τελούν έναν αδιάκοπο, μυστικό δείπνο διάρκειας.

Και έρχεται στο τέλος κάτι σαν νύχτα με αγέλαστη όψη και παραδίδει τα πάντα στην ομοιομορφία του σκότους και των ζοφερών επιδιώξεων.

Εν τέλει, το ένστικτο του ανθρώπου βαδίζει μαζί με τον ίσκιο του πάθους της βιωτής του και όταν αυτός βλέπει τις πρώτες σταγόνες της επερχόμενης μπόρας μπορεί να πουλήσει και την ψυχή του στον διάβολο αγνοώντας τα σημάδια του χρόνου, που έτσι και αλλιώς μαρτυρούν τη μακαριότητα της πορείας του. Η Βάγια Μπαλή αποτόλμησε, θα έλεγα, μια εισβολή στο είναι του χρόνου και έπλασε πάνω στη φάρσα της ζωής τα πεζογραφικά της όνειρα γνωρίζοντας πως ο χρόνος που φεύγει, όπως και να έχει, θα αφήσει πάνω μας το αποτύπωμά του. Πάνος Κούρβας Λογοτέχνης

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους