Η Ελένη μας το είχε έγνοια μήπως και τυλίξει τον καπετάνιο αδελφό της καμιά ξένη στα ταξίδια του ανά τον κόσμο, έτσι φρόντισε όταν ο Μάριος μπήκε καλά στα 30, να του βρει την καλύτερη, την γειτόνισσα...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Έτσι περηφανευόταν μια ζωή για τα προξένια που μαγείρεψε αφού η Ελισάβετ, φιλόλογος στο επάγγελμα, είναι μια σπάνια, αγγελική ψυχή. Ο Μάριος την αγάπησε τόσο που μέχρι να δέσουν οι αρραβώνες, σε όποιο λιμάνι πήγαινε της έστελνε και ένα τεράστιο μπουκέτο με λουλούδια με την επιγραφή «Σου στέλνω αυτά τα άνθη για να σε ζηλέψουν». Θυμάμαι, μικρός, πόση εντύπωση μου έκαναν τα δεκάδες καλάθια των μπουκέτων που παρελαύναν πάνω από τα ράφια της κουζίνας της Τούλας.

Μαζί απεκτησαν 2 χρυσά παιδιά, την Ελένη και τον Γιώργο και δύο εγγόνια.

------------------------ «ΔΩΔΕΚΑ ΣΤΑ ΑΝΟΙΧΤΑ» μουσική, στίχοι & ερημνεία ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ Απ’ τα βουνά ξεκίνησες μα πριν να κολυμπήσεις T’ άσπρο πηλίκιο φόρεσες τη θάλασσα να ορίσεις Με τέτοιο νου, χαμόγελο τέτοια καρδιά ζαφείρι στο χρόνο σε βαφτίσανε πρώτο καραβοκύρη Δώδεκα στα ανοιχτά μια μέρα στη στεριά Αφέντης κοσμογύριστος πως σου’γινε συνήθεια απλόχερα μας χάριζες προικιά και παραμύθια Μα η αδελφή σου που ΄τρεμε μην και σε πάρει ξένη προξένια σου κανόνισε Στο πι και φι η Ελενη Δώδεκα στα ανοιχτα μια μέρα στη στεριά Κάθε λιμάνι που άραζες Μπουκέτο και καρδούλα «Αυτά τα άνθη τά ΄στειλα να σε ζηλέψουν Τούλα» Στους γάμους σου γλεντήσαμε και οι χίλιοι καλεσμένοι Αχ πριν περάσουν οι εννιά ήρθ’ η μικρή Ελένη Δώδεκα στη στεριά Τελειώσαν τ’ ανοιχτά Μπόλικες ήταν οι χαρές λιγότερες οι λύπες παλάτια σου χαρίσανε το γιο σου σαν το είδες Μα ο μύθος δεν τελειώνει εδώ για ενάν καραβοκύρη αφού τα εγγόνια αγκάλιασες τ’ άσπρα φτερά τα φόρεσες τ’ άσπρα φτερά τα φόρεσες…. τον ουρανό να ορίσεις. Δώδεκα στα ψηλά Για πάντα στην καρδιά https://youtu.be/rQURmYP9SR4 Costas CACOYANNIS Κώστας ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους