Υπάρχει κάτι που με προβληματίζει εδώ και χρόνια. Κάθε φορά που ανοίγει μια συζήτηση για την ηθική των ζώων, στα πανεπιστήμια, στις διαλέξεις ή στις βιβλιογραφίες, ακούγονται σχεδόν αποκλειστικά τα...
Υπάρχει κάτι που με προβληματίζει εδώ και χρόνια. Κάθε φορά που ανοίγει μια συζήτηση για την ηθική των ζώων, στα πανεπιστήμια, στις διαλέξεις ή στις βιβλιογραφίες, ακούγονται σχεδόν αποκλειστικά τα ίδια ανδρικά ονόματα, Σίνγκερ, Ρήγκαν, Φρανσιόνε, Μπέστ... Σημαντικοί στοχαστές, χωρίς αμφιβολία, κι όμως, δίπλα τους υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος γυναικών φιλοσόφων και θεωρητικών, όπως Françoise d'Eaubonne, η Karen Warren, η Val Plumwood, η Carol Adams, η Greta Gaard, η Lori Gruen, η Vandana Shiva,Maria Mies, η Marti Kheel, Corine Pelluchon, η Josephine Donovan και πολλές ακόμη γυναίκες που όχι μόνο συνέβαλαν καθοριστικά στη συζήτηση, αλλά άλλαξαν τον ίδιο τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τη σχέση ανθρώπου των άλλων ζώων και φύσης γενικότερα.
Γι αυτό διάβασα με ιδιαίτερη χαρά τη διπλωματική εργασία της αγαπημένης μου φίλης Ελένης Δανά Eleni Dana «Οικοφεμινισμός και βιγκανισμός: Η οικοφεμινιστική σκέψη σε σχέση με την ηθική αντιμετώπιση των ζώων». Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο το κείμενο της εργασίας της Ελένης Δανά στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Πέργαμος του ΕΚΠΑ εδώ: https://pergamos.lib.uoa.gr/item/uoadl:3478006 Μια εργασία που αναδεικνύει αυτές ακριβώς τις φωνές και μας υπενθυμίζει ότι η ηθική δεν είναι μόνο ζήτημα δικαιωμάτων ή λογικής, αλλά και σχέσεων, φροντίδας, συμπόνιας και αντίστασης σε κάθε μορφή κυριαρχίας.
Αξίζει επίσης να αναφερθεί η πολύτιμη συμβολή του Σταύρου Καραγεωργάκη, Stavros Karageorgakis ο οποίος, τόσο μέσα από τη δική του βιβλιογραφική δουλειά όσο και μέσα από τη διδασκαλία του, έχει συμβάλει ουσιαστικά ώστε ο οικοφεμινισμός να αποκτήσει τη θέση που του αξίζει στην ελληνική φιλοσοφική βιβλιογραφία.
Το ζητούμενο δεν είναι να αντικαταστήσουμε κάποια ονόματα με κάποια άλλα.
Το ζητούμενο είναι να πάψουμε να αφηγούμαστε την ιστορία της ηθικής των ζώων σαν να γράφτηκε σχεδόν αποκλειστικά από άνδρες.
Γιατί δεν γράφτηκε έτσι.
Η απελευθέρωση των ζώων είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη γυναικεία χειραφέτηση και την περιβαλλοντική σωτηρία.
Ένα αληθινά συμπεριληπτικό κίνημα κοινωνικής και οικολογικής δικαιοσύνης το οποίο αναγνωρίζει ότι η δικαιοσύνη, για να είναι πραγματική, δεν μπορεί να σταματά στα όρια του ανθρώπινου είδους, οφείλει να ενσωματώσει τον οικοφεμινιστικό βιγκανισμό στον πυρήνα του.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους