Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στην πρώτη φωτογραφία ο αγαπημένος μου πίνακας, του Παναγιώτη Τέτση βρίσκεται στο μουσείο Γουλανδρή στο Παγκράτι.

Το φως που γεννήθηκε χωρίς να υπάρχει και θα νικάει όλες τις φωτογραφίες των ηλιοβασιλεμάτων που θα παλεύουμε να απαθανατίσουμε και φέτος το καλοκαίρι.

Ενας αγαπημένος είπε : «τι κρίμα που ήρθε η τεχνολογία και πέθανε η ζωγραφική» Να μην πεθάνει καμία τέχνη Όλες οι τέχνες είναι εκεί να μας υπενθυμίζουν ότι η ομορφιά κρύβεται στην πολυτέλεια, στο περιττό.

Σε αυτό που είναι πέρα από τη βιολογική ανάγκη.

Και τα μουσεία είναι τα σπίτια μας.

Ας τα κρατήσουμε ζωντανά.

Μπορούμε να πάμε, να κοιτάξουμε, να σιωπήσουμε, να σκεφτούμε και να βουτήξουμε μέσα στα μάτια άλλων που έζησαν ίσως αιώνες πριν από εμάς και που με τα χεράκια τους φτιάξανε κόσμους από το τίποτα.

Κάθε έργο φέρει μια ιστορία και κάθε ιστορία ξυπνάει μνήμη και κάθε μνήμη γεννάει την ανάγκη να ξαναφτιαχτεί μια ιστορία απ την αρχή. Και οι ιστορίες είναι το μόνο που έχουμε. Ετσι νομίζω.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους