Εν Πειραιεί τη 12η Ιουλίου 1926! Εκατό -100- χρόνια πριν!! ...Πάντα πρόσεχα τις λεπτομέρειες... Τις λεπτομέρειες που κάνουν την διαφορά! Ο εντυπωσιακός χειρόγραφος χάρτης τού Ιωάννη Β. Πατσουράκου με...

Πλήρες Κείμενο:

Εν Πειραιεί τη 12η Ιουλίου 1926! Εκατό -100- χρόνια πριν!! ...Πάντα πρόσεχα τις λεπτομέρειες... Τις λεπτομέρειες που κάνουν την διαφορά! Ο εντυπωσιακός χειρόγραφος χάρτης τού Ιωάννη Β. Πατσουράκου με την προαναφερθείσα ημερομηνία εκπόνησής του ήταν η επιλογή μας για να τιμηθούν ξεχωριστά και συμβολικά τα 200 χρόνια της Εθνεγερσίας στην Αδούλωτη Μάνη, μαζί με το μοναδικό βιβλίο για τον Ηλία Σαλαφατίνο, έργο τού Χρήστου Ζερίτη! Γι’ αυτό και με τον αείμνηστο φίλο (και κουμπάρο μας!), τυπογράφο Σάββα Μητσάκο εκτυπώσαμε πολλές χιλιάδες χάρτες που μοιράστηκαν δωρεάν σε Μανιάτες και φιλοΜανιάτες! ...Ποιές είναι οι λεπτομέρειες του συγκεκριμένου ιστορικού χάρτη που έχει θέμα την Μάνη στα χρόνια τής τουρκοκρατίας; Οι μάχες που έλαβαν χώρα στον Τόπο μας! Τα διακριτά σύνορά μας με την Οθωμανική Αυτοκρατορία!!! Η εκπόνηση τού χάρτη από την “πρωτεύουσα τής Μάνης”, δηλαδή... τον Πειραιά! Και πάνω από όλα ο δημιουργός του, ένας λεβεντάνθρωπος επί τη εμφανίσει, ένας εξαιρετικά μορφωμένος Μανιάτης, φιλόλογος, δικηγόρος, συγγραφέας, πολιτικός, με τεράστια επαγγελματική και κοινωνική διαδρομή στον Τόπο μας... στην Μάνη, τη Λακωνία, τον Πειραιά! Και με την εξ Ύδρας σύζυγό του, πατέρας οκτώ τέκνων, στα οποία έδωσε μάλιστα διπλά ονόματα, χριστιανικά και (αρχαιο)ελληνικά!! Μια μέρα σαν κι αυτή, εκατό χρόνια πριν, μπορούμε να ξεχάσουμε τον Ιωάννη Β. Πατσουράκο;! Γ.Π.Δημακόγιαννης, "Αδούλωτη Μάνη", 12-7-2026

---------- Για Εκείνους που θέλουν να μάθουν περισσότερα για τον αείμνηστο Μανιάτη, έναν εκ των πλέον επιφανών και καταξιωμένων Μανιατών όλων των εποχών, διαβάζουμε από την σπουδαία ιστοσελίδα τής μεγάλης μανιάτικης οικογένειας Πατσουράκου (patsourakos. com): Ο Ιωάννης Πατσουράκος ήταν ο τρίτος από τους πέντε γιους του Βασιλείου Πατσουράκου και της Χριστίνας Παπουτζάκι.

Γεννήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1873 στα Μαυροβούνι Γυθείου, όπου ο πατέρας του ήταν ένας από τους πρώτους δημοδιδασκάλους του ελληνικού κράτους.

Η καταγωγή της οικογένειάς του ήταν από τα Κονάκια Μαλευρίου της Κάτω Μάνης.

Ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στο Γύθειο και το 1893 έλαβε πτυχίο Φιλολογίας από το Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Τον ίδιο χρόνο διορίστηκε σχολάρχης στην Κοίτα της Μέσα Μάνης και αργότερα στο Γύθειο και την Καρδίτσα.

Σε ηλικία 25 ετών ανακηρύχθηκε διδάκτωρ της Φιλολογίας έχοντας εκπονήσει διατριβή με τίτλο «Πραγματεία περί του αρχαίου Γυθείου» (1902). Παράλληλα διετέλεσε έφορος Αρχαιοτήτων Γυθείου, όπου ανακάλυψε το αρχαίο υδραγωγείο της πόλης.

Το 1910-11 και πάλι το 1912 εκλέχθηκε βουλευτής Λακωνίας στην διπλή Αναθεωρητική Βουλή, στην οποία διακρίθηκε ως υπερασπιστής της Καθαρεύουσας (αναφέρονται μάλιστα λεκτικοί διαξιφισμοί του με τον Ελευθέριο Βενιζέλο για το γλωσσικό ζήτημα στη Βουλή στις 28 Φεβρουαρίου και στις 8 Μαρτίου 1911). Κατά την περίοδο του Εθνικού Διχασμού (1915-19) καταδιώχθηκε λόγω των ακραιφνών φιλοβασιλικών του φρονημάτων και αυτοεξορίστηκε αναζητώντας καταφύγιο στα Κονάκια και στη Στροτζά (Προσήλιο) της Ανατολικής Μάνης, όπου και κρύφτηκε επί περίπου 3 χρόνια (1916-19) επεκτείνοντας το συγγραφικό του έργο.

Το 1919 ανακηρύχθηκε πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Παράλληλα διατελούσε τακτικός εταίρος της Αρχαιολογικής Εταιρείας από το 1914.

Κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου εξέδωσε την εφημερίδα «Πειραϊκή» (1921), ενώ αρθρογραφούσε και στις πειραϊκές εφημερίδες «Σφαίρα», «Χρονογράφος», «Θάρρος» και «Σημαία», καθώς και στις αθηναϊκές «Εμπρός» (του Δημ.

Καλαποθάκη) και «Αθήναι» (του Γ. Πωπ). Εκτός από πολιτικό και πνευματικό έργο ο Ιωάννης Πατσουράκος είχε και πλούσια παιδαγωγική δραστηριότητα.

Δίδαξε στη Ράλλειο Παιδαγωγική Ακαδημία του Πειραιά επί 30 χρόνια (1907-37), της οποίας μάλιστα διετέλεσε και Γυμνασιάρχης.

Παράλληλα δίδαξε σε ιδιωτικά σχολεία του Πειραιά, όπως στο Λύκειο «Ο Πλάτων», στο παρθεναγωγείο των αδελφών Παπακώστα και στο εκπαιδευτήριο Σταυριανού.

Η επιδίωξή του για την ανάπτυξη του πνευματικού επιπέδου του λαού ήταν μία από τις κυριότερες μέριμνές του.

Ίδρυσε το «Σύλλογο των εν Πειραιεί Λακώνων Μαλευριάνων, ο Πολυάραβος». Έγραψε πολλά έργα με περιεχόμενο φιλοσοφικό, φιλολογικό, αρχαιολογικό, ιστορικό, ηθογραφικό, καθώς και θεατρικά έργα, ποιήματα, μυθιστορήματα κ.ά. Από το σύνολο των έργων του έχουν εκδοθεί 14. Μεταξύ τους ξεχωρίζουν τα: «Η Μάνη και οι Μανιάτες» (Ηθογραφία, 1910, ανατύπωση εκδ. Αδούλωτη Μάνη 2000), το ιστορικό μυθιστόρημα «Ο Μυστηριώδης Πειρατής» (1927, μυθιστορηματική βιογραφία του διαβόητου Μανιάτη πειρατή του 17ου αιώνα Λυμπεράκη Γερακάρη), το ιστορικό δράμα «Κωνσταντίνος ο ενδέκατος» (1927), το πολιτικοφιλοσοφικό δοκίμιο «Πόλεμος πάντων πατήρ» (1933), ένα «Γραμματικόν και Συντακτικόν εγκόλπιον της Ελληνικής γλώσσης» (1931), η ιστορική πραγματεία «Μία ιστορική πτυχή του αρχαίου Πειραιά» (1932), το δοκίμιο «Το κάτοπτρον της Δημοκρατίας» (1933) καθώς και η ηθογραφία «Υποθήκαι» (1925). Στα ανέκδοτα έργα του περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων η «Πραγματεία περί της αρχαίας Λας» (1903), η «Πραγματεία περί των αρχαίων Αιγιών» (1906) καθώς και το «Μανιάτικαι ιστορικαί σελίδες, ήτοι τέσσαρες πτυχαί πανελληνικής σημασίας εκ της ιστορίας της Μάνης» (1932). Ο Ιωάννης Πατσουράκος ήταν παντρεμένος με την Ζαφειρία Ελευθερίου και απέκτησαν οχτώ παιδιά: την Χριστίνα-Έλλη, την Γαρυφαλλίνα-Λήδα, τον Βασίλειο-Βρασίδα, τον Σπυρίδωνα-Καλλικρατίδα, τον Δημήτριο-Μίνδαρο, τον Ανδρέα-Αγισανδρίδα, την Σοφία-Αθηνά και την Μαρία-Θεανώ. Πέθανε στην εξοχική του κατοικία στα Αμπελάκια Σαλαμίνας στις 15 Ιουλίου 1937 και τάφηκε στον Πειραιά.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους