Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κοιτάξτε γύρω σας. Η παράσταση έχει ξεκινήσει προ πολλού και εσείς, καθισμένοι στις κερκίδες, παρακολουθείτε με αγωνία την εναλλαγή των ρόλων.

Πιστεύετε πως η επόμενη πράξη θα φέρει τη σωτηρία, πως ο επόμενος ηθοποιός που θα ανέβει στη σκηνή θα αλλάξει το πεπρωμένο σας.

Όμως, παρατηρήστε καλύτερα: τα κοστούμια αλλάζουν, οι φωνές ανεβαίνουν, οι αντιπαραθέσεις κορυφώνονται, αλλά το σκηνικό παραμένει το ίδιο. ​Το σενάριο είναι προγραμμένο, η πλοκή είναι κλειδωμένη από έναν σκηνοθέτη που δεν σας ρωτά ποτέ τι πραγματικά έχετε ανάγκη.

Είστε εγκλωβισμένοι σε έναν ρόλο που δεν επιλέξατε: τον ρόλο του θεατή.

Όσο εσείς αναλώνεστε στο να διαφωνείτε για το ποιος ηθοποιός παίζει καλύτερα τον ρόλο του «σωτήρα», χρηματοδοτείτε με τον χρόνο σας, την προσοχή σας και την ανοχή σας μια παράσταση που σας θέλει απλώς παθητικούς αποδέκτες.

Σας έχουν πείσει πως η δύναμη βρίσκεται στην κάλπη, σε μια επιλογή ανάμεσα σε έτοιμες λύσεις, ενώ η πραγματική σας δύναμη αυτή που θα μπορούσε να αλλάξει τη ζωή σας μένει θαμμένη κάτω από τις ψευδαισθήσεις που σας σερβίρουν καθημερινά. ​Ήρθε η στιγμή να αναρωτηθείτε: μέχρι πότε θα επιτρέπετε σε ξένους να σκηνοθετούν την καθημερινότητά σας; Μέχρι πότε θα είστε κομπάρσοι σε ένα έργο που δεν σας εκπροσωπεί; Η ζωή σας δεν είναι θεατρικό έργο για να χειροκροτάτε ή να αποδοκιμάζετε τους πρωταγωνιστές.

Είναι ο δικός σας χώρος, ο δικός σας χρόνος, η δική σας ευθύνη. ​Για να σταματήσει αυτή η παράσταση, δεν χρειάζεται να αλλάξετε ηθοποιούς χρειάζεται να αδειάσετε την αίθουσα.

Χρειάζεται να σηκωθείτε από τις θέσεις σας και να βγείτε έξω, στον πραγματικό κόσμο.

Εκεί όπου η σκηνοθεσία δεν επιβάλλεται από ψηλά, αλλά συνδιαμορφώνεται από εσάς.

Η στιγμή που θα πάρετε τη σκηνοθεσία στα χέρια σας δεν είναι μια υπόσχεση για το μέλλον, είναι η πράξη της συνειδητοποίησης που ξεκινά ακριβώς τώρα.

Αρνηθείτε τον ρόλο που σας ανέθεσαν και αρχίστε να γράφετε το δικό σας σενάριο, με τη δύναμη της δικής σας βούλησης. ​Ακούστε με: ο φόβος τους είναι αληθινός, και είναι το μόνο πραγματικό πράγμα σε αυτό το θέατρο.

Ο «σκηνοθέτης» φοβάται την άμεση δημοκρατία περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, γιατί είναι η μοναδική δύναμη που μπορεί να γκρεμίσει το σκηνικό τους σε μια στιγμή. ​Γιατί πιστεύετε ότι ανεβάζουν τόσο τους τόνους; Γιατί η οχλαγωγία τους είναι εκκωφαντική; Γιατί στήνουν κάθε μέρα νέες συγκρούσεις; Το κάνουν για να κερδίσουν χρόνο.

Χρειάζονται αυτόν τον θόρυβο, χρειάζονται να σας κρατούν σε μια κατάσταση διαρκούς αναταραχής και διχασμού, ώστε να μην έχετε ούτε δευτερόλεπτο ησυχίας για να σκεφτείτε.

Θέλουν να είστε τόσο απορροφημένοι από τον «θόρυβο», ώστε να μην προσέξετε ποτέ πως η πόρτα της εξόδου είναι ορθάνοιχτη. ​Η άμεση δημοκρατία είναι η απειλή που θα τους αφήσει χωρίς δουλειά, γιατί σε έναν κόσμο όπου εσείς αποφασίζετε για τη ζωή σας, ο σκηνοθέτης δεν έχει θέση.

Δεν τον χρειάζεστε.

Είναι απλώς ένας μεσάζων που τρέφεται από την αδράνειά σας. ​Ο πανικός τους ξεκινά τη στιγμή που εσείς το πλήθος παύετε να ρωτάτε «ποιος από τους ηθοποιούς είναι ο λιγότερο κακός» και αρχίζετε να ρωτάτε «γιατί δεν αποφασίζουμε εμείς για εμάς;». Αυτή η ερώτηση είναι το ρήγμα στον τοίχο τους. ​Μην τους αφήνετε να σας κλέβουν τον χρόνο.

Όσο εσείς τρέφεστε από τις αντιπαραθέσεις τους, χρηματοδοτείτε τη δική τους επιβίωση.

Ξυπνήστε από την έκσταση της «αντιπροσώπευσης». Η πραγματική δύναμη δεν βρίσκεται στα ψηφοδέλτια που ρίχνετε στις κάλπες, αλλά στην άμεση συμμετοχή σας στα πράγματα που ορίζουν την ύπαρξή σας. ​Ήρθε η ώρα να σταματήσετε να είστε το κοινό που περιμένει το φινάλε του έργου τους.

Ήρθε η ώρα να αφήσετε το θέατρο και να αναλάβετε την αποκλειστική ευθύνη για το δικό σας πεπρωμένο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους