Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Κάθε φορά που ανοίγεις δρόμο στη ζωή, μην περιμένεις να σε βρει το μεσονύχτι.

Έχε τα μάτια σου ανοιχτά βράδυ πρωί, γιατί μπροστά σου πάντα απλώνεται ένα δίχτυ... Μονάχος βρες την άκρη της κλωστής, κι αν είσαι τυχερός, ξεκίνα πάλι». Η Δήμητρα Γαλάνη μου σιγοτραγουδά τον στίχο του Νίκου Γκάτσου από το Δίχτυ του Σταύρου Ξαρχάκου όταν της ζητώ να μου πει ποιος στίχος την έχει σημαδέψει περισσότερο.

Στη συζήτηση μιας ώρας, περίπου, που είχαμε και πέρασε σαν δροσερό νεράκι, μου απάντησε για τη φράση του Μάνου Χατζιδάκι που δε θα ξεχάσει: «Επειδή είσαι σπάνια, θα μάθεις να λες όχι» ...αλλά και πολλά ακόμη για τη μουσική, αλλά και τα όσα βιώνει η ανθρωπότητα. «Έχει αποφασίσει ένα σύστημα ολόκληρο που κυβερνά τη Γη να καθορίσει πώς θα είμαστε.

Άρα πρέπει συνεχώς να αναπτύσσεις αντισώματα σε μια γραμμή που σε σπρώχνει να ξεχάσεις ότι είσαι άνθρωπος.

Μιλώ γι’ αυτό που λέγεται αισθήματα, ψυχή, επικοινωνία.

Η τέχνη είναι μια σανίδα που έχουμε πιαστεί όλοι και θα την κρατάμε για να προχωράμε.

Γλεντάω τον ψηφιακό κόσμο, τον οποίο και χρησιμοποιώ σαν εργαλείο και στη δουλειά μου, αλλά δεν κόβω από τη δημιουργικότητά μου και τη σχέση μου με τη πραγματικότητα.

Βλέπω διάφορα αποτελέσματα από μουσική ΑΙ και είναι να κρατάς την κοιλιά σου απ’ τα γέλια.

Από την άλλη είναι και για να κλαις… Τι υποτέλεια σε αυτή την ψηφιακή ψευδαίσθηση.

Βλέπω όμως την ίδια στιγμή τα νέα παιδιά να παρατάνε τα κινητά τους, αρχίζουν και ψάχνουν τη φυσικότητα δίπλα τους, να κοιτάνε το ένα το άλλο στα μάτια, με μια μπιρίτσα και να νιώθουν να ερωτεύονται.

Και δεν έχουν ανάγκη από πολλά λεφτά.

Παρ΄ότι το παγκόσμιο πακέτο της μονοφαγίας του χρήματος βιάζεται να τα ισοπεδώσει όλα, πιστεύω ότι ο άνθρωπος θα νικήσει». Όλη η κουβέντα στο πρώτο σχόλιο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους