Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στο δείπνο, οι γονείς μου ζήτησαν να ζητήσω συγγνώμη από τον χρυσό γιο τους για την απώλεια της εκπαίδευσής μου.

Είπα, " Εντάξει."Μέχρι την αυγή, ήμουν γεμάτος.

Το πρόσωπο του αδελφού μου έγινε λευκό ," παρακαλώ πείτε μου ότι δεν το στείλατε."Ο μπαμπάς πάγωσε. "Τι να στείλω;" Η κατάσταση έκτακτης ανάγκης ξεκίνησε με τον πατέρα μου να στέλνει ένα τυπωμένο μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στο τραπέζι της τραπεζαρίας σαν να ήταν ένταλμα. "Υπογράψτε αυτό", είπε.

Το πιρούνι μου πάγωσε πάνω από τις πουρέ πατάτας.

Η μητέρα μου συνέχισε να χαμογελά στο ψητό κοτόπουλο, γιατί στο σπίτι μας η άρνηση ήταν πρακτικά ένα πιάτο.

Ο αδερφός μου Μπράντον έσκυψε πίσω στην καρέκλα του, ένας αστράγαλος στο γόνατό του, φορώντας αυτό το τεμπέλης χαμόγελο χρυσού αγοριού που τον είχε βγάλει από κάθε κατεστραμμένο αυτοκίνητο, αναπήδησε επιταγή, και ουρλιάζοντας πρώην φίλη από το γυμνάσιο.

Η εφημερίδα έλεγε ότι αναβάλλω οικειοθελώς το φθινοπωρινό μου εξάμηνο στο Πανεπιστήμιο Έλισον. Εθελοντικά.

Έχω τρεις δουλειές για αυτή την αναγνώριση.

Καθάρισα τα γραφεία τη νύχτα, δίδαξα πλούσια παιδιά που με αποκαλούσαν "κορίτσι υποτροφιών" και έσωσα όλες τις συμβουλές από το δείπνο σε ένα δοχείο καφέ κάτω από το κρεβάτι μου. Η Άλισον ήταν η διέξοδος μου από εκείνη την τραπεζαρία, από τους "μικρούς τεντωμένους αναστεναγμούς της μητέρας μου" και την αγαπημένη φράση του πατέρα μου: "γιατί δεν μπορεί ο Μπράντον να σας αρέσει πια;"” Τον κοίταξα. "Γιατί να υπογράψω αυτό;” Το σαγόνι του μπαμπά συσπάστηκε μια φορά. - Επειδή η οικογένεια έρχεται πρώτη.” Αυτό σήμαινε ότι ο Μπράντον ήρθε πρώτος.

Η μαμά τελικά κοίταξε ψηλά. "Ο αδερφός σου είναι αρκετά αγχωμένος.

Τον ντροπιάζεις στην εκκλησία.

Τον κατηγορείς για κάτι αηδιαστικό.” "Πούλησε το φορητό υπολογιστή μου", είπα. "Και η κάμερά μου.

Βρήκα ότι το πιόνι γλιστρούσε στο φορτηγό του.” Ο Μπράντον γέλασε απαλά. "Εδώ έρχεται και πάλι.

Είναι πάντα δραματικό.” Ο μπαμπάς χτύπησε το τραπέζι τόσο δυνατά που τα γυαλιά αναπήδησαν. "Θα ζητήσεις συγγνώμη από τον αδερφό σου απόψε ή θα ακυρώσουμε την εκπαίδευσή σου.

Καμία βοήθεια με τη μάθηση.

Δεν υπάρχει από κοινού υπογεγραμμένη στέγαση.

Δεν υπάρχει δέντρο. Τίποτα.” Το αστείο είναι ότι νόμιζαν ότι τα χρειαζόμουν ακόμα.

Πριν από έξι μήνες, αφού ο Μπράντον " δανείστηκε "την κάρτα κοινωνικής ασφάλισης για να" βοηθήσει με τα ασφαλιστικά έγγραφα", άρχισα να σαρώνω τα πάντα.

Τραπεζικές ειδοποιήσεις.

Πιστωτικές επιστολές.

Το κλειδωμένο ντουλάπι αρχειοθέτησης στο γραφείο του μπαμπά.

Το μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου παρέμεινε ανοιχτό στο οικογενειακό iPad.

Δεν κατάλαβα τα πάντα στην αρχή, αλλά κατάλαβα αρκετά για να κάνω αντίγραφα.

Μου ζήτησαν δάνεια που δεν έβγαλα ποτέ.

Η εμπιστοσύνη της νεκρής γιαγιάς μου καταστράφηκε.

Και το φορτηγό του Μπράντον, το οποίο ένας μπαμπάς καυχιόταν ότι είχε αγοράσει με "σκληρή δουλειά", πληρώθηκε με τα χρήματα που είχε αφήσει η γιαγιά μου για τα δίδακτρα μου.

Δίπλωσα τη φόρμα αναβολής στο μισό.

Στη συνέχεια, το μισό και πάλι.

Η μαμά ψιθύρισε, " Άβα, μην το κάνεις πιο δύσκολο.” Ο Μπράντον έσκυψε προς τα εμπρός. "Πες μου ότι είπες ψέματα.

Τότε μπορούμε να φάμε τα πάντα.” Σηκώθηκα.

Τα γόνατά μου έτρεμαν, αλλά η φωνή μου πρόδωσε την ηρεμία μου. "Μεγάλη.” Ο μπαμπάς χαμογέλασε θριαμβευτικά. Ο Μπράντον μου έκλεισε το μάτι.

Μέχρι την ανατολή του ηλίου, το δωμάτιό μου ήταν συσκευασμένο σε δύο σακούλες σκουπιδιών και την παλιά μου βαλίτσα.

Κοιμόμουν για περίπου είκοσι λεπτά.

Στις 5: 48 π. μ.Μ., ο Μπράντον ξέσπασε στην πόρτα μου ξυπόλητος, χλωμός σαν γάλα, κρατώντας το τηλέφωνό του σαν να τον είχε δαγκώσει. "Παρακαλώ πείτε μου ότι δεν στείλατε αυτό", είπε.

Ο μπαμπάς εμφανίστηκε πίσω του, ακόμα στα ρούχα του, ενοχλημένος. "Τι να στείλω;” Τότε η μαμά φώναξε από κάτω. (Ξέρω ότι είστε περίεργοι για το επόμενο μέρος, οπότε παρακαλώ να είστε υπομονετικοί και να διαβάσετε στα παρακάτω σχόλια. Σας ευχαριστώ για την κατανόηση της αναστάτωσης)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους