Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο Φαίδων Ματθαίου γεννήθηκε στις 12 Ιουλίου 1924 στη Θεσσαλονίκη και ήταν ο γιός του Μάνθου Ματθαίου, ιστορικού παράγοντα και προέδρου του Άρη κατά την προπολεμική εποχή. Ο Φαίδων ήταν ένας υπεραθλητής που βγήκε από τις στάχτες της κατοχής και πρωταγωνίστησε για πολλά χρόνια σε πολλά αθλήματα, ως αθλητής, με ιδιαίτερη αγάπη προς το μπάσκετ.

Από μικρός ασχολήθηκε με κάθε είδους άθλημα, πάντοτε με επιτυχία: βόλεϊ, υδατοσφαίριση, κωπηλασία, πιγκ πογκ, τένις, στίβο, σκοποβολή, ξιφασκία και αγώνες μοτοσυκλέτας.

Όλα με τη φανέλα του Άρη.

Το 1945 στελεχώνει την ομάδα μπάσκετ του Άρη και τη συσπειρώνει γύρω από την ηγετική του προσωπικότητα.

Έτσι είναι ο καλύτερος παίκτης αλλά και ταυτόχρονα ο προπονητής της ομάδας μας, που βγαίνει δυνατή μέσα από τις στάχτες της κατοχής και διεκδικεί τίτλους κόντρα στην πανίσχυρη ΧΑΝΘ.

Παίζει πάντα με το νούμερο 1 και χάρη στα σωματικά του προσόντα και το πείσμα είναι πάντα από τους καλύτερους της ομάδας.

Η θέση του ήταν σέντερ.

Ταυτόχρονα ο Φαίδωνας αναλαμβάνει τη συγκρότηση του γυναικείου τμήματος μπάσκετ, με το οποίο έχει πολλές επιτυχίες από το 1946 μέχρι το 1949.

Το 1948 είναι μέλος της ολυμπιακής ομάδας κωπηλασίας και παίρνει μέρος στην Ολυμπιάδα του Λονδίνου.

Θα ξαναβρεθεί σε ολυμπιακούς το 1952, στο Ελσίνκι, αυτή τη φορά όμως μέλος της εθνικής μπάσκετ! Ήδη από το 1949 παίζει στην εθνική, αγωνιζόμενος στα πρώτα παιχνίδια της ιστορίας της, στο Πανευρωπαϊκό του Καΐρου.

Συνολικά με τα εθνικά χρώματα έπαιξε σε 44 αγώνες με 12 πόντους μέσο όρο.

Το 1949 πήρε μεταγραφή στον Παναθηναϊκό και αφοσιώθηκε στην καλαθοσφαίριση, κατακτώντας τρία πανελλήνια πρωταθλήματα, το 1950, το 1951 και το 1954.

Στη συνέχεια φόρεσε τη φανέλα του Πανιωνίου και του Σπόρτινγκ, ενώ αγωνίστηκε και στο εξωτερικό, και πιο συγκεκριμένα στην ιταλική Ινις Βαρέζε, πριν επιστρέψει για να ολοκληρώσει την καριέρα του στην ομάδα όπου ξεκίνησε, τον Άρη.

Συγχρόνως φόρεσε 44 φορές τη φανέλα της εθνικής Ελλάδας, πετυχαίνοντας 529 πόντους.

Έκανε ντεμπούτο στις 15 Μαΐου 1949 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Καϊρου, σε αγώνα απέναντι στην Ολλανδία, ενώ η τελευταία του εμφάνιση ήταν σε φιλικό με την Πολωνία στην Αθήνα, στις 4 Ιουλίου 1957.

Το ρεκόρ πόντων του με την εθνική ήταν 28, από ένα ματς με τη Συρία στο Κάιρο (10 Αυγούστου 1956), στο πλαίσιο του προολυμπιακού τουρνουά.

Με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1949 (Κάιρο) και το χάλκινο στους Μεσογειακούς Αγώνες του 1955 (Βαρκελώνη). Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ακολούθησε σημαντική καριέρα ως τεχνικός.

Κάθισε στον πάγκο πολλών συλλόγων, ενώ υπήρξε για αρκετά χρόνια ομοσπονδιακός προπονητής.

Καθοδήγησε συνολικά την εθνική ανδρών σε 103 αγώνες (47 νίκες, 56 ήττες), μεταξύ αυτών και σε τρία Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα (1961, 1965, 1969), ενώ πέρασε και από την εθνική εφήβων (22 αγώνες, ρεκόρ 14-8). Το 1973 υπήρξε προπονητής του Άρη, αλλά για λίγους μόνο μήνες. Ο Φαίδωνας Ματθαίου αποτέλεσε μια σπουδαία προσωπικότητα και έφυγε πλήρης ημερών στα 87 του, έχοντας τιμηθεί και αναγνωριστεί από τους πάντες στη χώρα μας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους