Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Την είχανε πάρει τα χρόνια στους αδύνατους ώμους της τώρα πια.

Θαμπώνανε τα μάτια της, και δε καλόβλεπε παρά γνώριζε τους γειτόνους, και τους συγγενήδες πιότερο από την φωνή.

Δεν της απόμειναν πάνω από δυο πιθαμές ζήσης ακόμα.

Τίποτα όμως δεν την αλικόνταγε (εμπόδιζε) να ορμηνεύει και να ξεψυχάει για τα παιδιά της.

Τίποτα δεν μπόραγε να πάρει αυτήν την φωτιά από το βλέμμα της.

Σαν τότε που έφερνε βόλτα ούλο τον κάμπο, με δυο μπούρδες στην πλάτη της (μεγάλα σακιά) ζαλιά τα λάχανα που μάζευε. "Να είσαστε μονιασμένα κι` αγαπημένα παιδάκι μου, να μην τους αφήκετε να γίνεται η γνώμη τους και η χαρά τους, γιατί είναι ούλοι τους σκυλιά" . Κι` όταν καμμιά φορά δεν είμαστε κοντά, τσάκωνε το μοιρολόι για τους δικούς της.

Αχ ρε μάνα, που δεν σου λείψανε τα βάσανα.

Τρακάδα τα έκαμες και τα `μορφόφτιαχνες, και τα έκαμες κουρελούδες, σκουτιά, και ψωμί να μας ταίσεις.

Τον ίδρωτα και τα δάκρυα. σε κρασοπότηρο να μεθάμε μόνο από την αγάπη σου δόλια μάνα. 12 Ιουλίου 2021. Τάκης Θηβαίος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους