Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κυκλοθυμικός Έχω βρεθεί τουλάχιστον δυο φορές στο πάτωμα να τρώω κλωτσιές και μπουνιές.

Κάποιες φορές από άτομα δέκα πόντους ψηλότερα από εμένα, μπορεί και τριάντα κιλά περισσότερα από εμένα.

Έχει χρειαστεί να μπω ανάμεσα σε μαμά και γιο, ενώ την έχει στο πάτωμα και την κλωτσάει σαν τσουβάλι.

Έχω φάει πολλές ξώφαλτσες σφαλιάρες για να προστατέψω έναν γονιό, έναν συνάδελφο, έναν άλλο ωφελούμενο.

Μου έχουν τραβήξει τα μαλλιά με δύναμη για να μου τα ξεριζώσουν.

Νομίζω ότι έχω φάει ξύλο με όλες τις πιθανές κι απίθανες τεχνικές.

Έχω βρεθεί να τις τρώω και δημόσια μέσα σε καφετέρια για να μην την σπάσει, προσπαθώντας να τον μπλοκάρω από το να κλέψει τους καφέδες και τα φαγητά σας.

Έχω βρεθεί σε περιστατικά που εκσφενδονίζονταν γύρω μου όλα τα αντικείμενα που μπορούν να περάσουν από το μυαλό σας, να περνάνε ξυστά από τα μάτια μου, το κεφάλι μου, τα χέρια μου.

Έχω γυρίσει σπίτι με αίματα, με μελανιές, με γρατζουνιές.

Νομίζω ότι όποιος έχει δουλέψει στην ειδική αγωγή, έστω και για λίγο διάστημα, αυτά τα γνωρίζει από πολύ πρώτο χέρι.

Είναι στο job description που έλεγε και μια ψυχή.

Άρα, ναι, κι εγώ κι οι περισσότεροι συνάδελφοι μου, έχουμε βρεθεί όντως σε πεδία και καταστάσεις πολύ πιο απειλητικές και βίαιες από αυτές που βρέθηκαν οι δυο αστυνομικοί στο Άργος που απλώς ένα παιδί με μαγιό τους έφευγε και προσπαθούσε να ανέβει μια μάντρα.

Έχουμε βρεθεί σε καταστάσεις που φοβηθήκαμε πραγματικά για την ασφάλειά μας ή την ασφάλεια άλλων ανθρώπων.

Τις περισσότερες φορές και των ίδιων των ωφελούμενων μας.

Δε μιλάμε θεωρητικά όπως εσείς από τον καναπέ σας, από τη ζεστασιά του σπιτιού, χωρίς να έχετε την παραμικρή ιδέα τι σημαίνει αυτισμός, νευροδιαφορετικότητα, επεισόδιο, κτλ. με μόνο σας σκοπό να κάνετε ντόρο με ουρλιαχτά και παραλογισμούς για τις σκοταδιστικές σας απόψεις.

Όλα τα επεισόδια που περιέγραψα και πάρα πολλά άλλα δε λύθηκαν με πυροβολισμούς, δε λύθηκαν με βία, δε λύθηκαν με μπουνίδια, με δεσίματα, με κλειδώματα, με βρισιές, με απειλές, με τρομοκρατία, με βαριές τιμωρίες, με ευγονική κι όλα όσα σκέφτεστε και προτείνετε.

Λύθηκαν με τεχνικές αποκλιμάκωσης του επεισοδίου, με την επικοινωνία, με το blocking και την προσπάθεια διαχωρισμού των εμπλεκομένων με τη λιγότερη δυνατή χρήση σωματικής επαφής, με συγκεκριμένους τρόπους προσέγγισης για να μην υπάρξουν τραυματισμοί ή περαιτέρω κλιμάκωση της κατάστασης, με τεχνικές διαχείρισης θυμού κι άγχους, με απομάκρυνση από το πεδίο των στόχων της επίθεσης, με οπτικοποιημένα προγράμματα, με διαπραγμάτευση, με εξήγηση.

Λύθηκαν επίσης με risk assessment, με αλλαγές στο περιβάλλον, στο πώς ήταν τοποθετημένα τα πράγματα, στους ήχους, στο φως, στην αλληλεπίδραση με τους άλλους ανθρώπους, με προληπτικές πολιτικές που προέκυψαν από την ανάλυση του επεισοδίου και των αιτιών που το προκάλεσαν, με κοινωνικές ιστορίες, με ενίσχυση των επικοινωνιακών δεξιοτήτων, με περισσότερη δουλειά στη διαπραγμάτευση, στις εξηγήσεις, στην αποδοχή του «όχι» με εναλλακτικές, με περισσότερη εκπαίδευση στις δικές μας προσεγγίσεις, με feedback από συναδέλφους και supervisors, με περισσότερο διάβασμα της βιβλιογραφίας.

Κι έτσι με τους ίδιους ανθρώπους που μας γέμισαν μελανιές ή που μας τρόμαξαν ή που πήγαν να κάνουν πολύ κακό στον εαυτό τους και χρειάστηκε να δώσουμε μάχη για να σταματήσουν, με αυτούς βρεθήκαμε ξανά σε καφετέριες, δώσαμε ξανά αγκαλιές, πήγαμε ξανά μαζί βόλτα στην κοινότητα, τους δείξαμε ξανά εμπιστοσύνη να κάνουν πράγματα μόνοι τους, δεν τους αποκλείσαμε από τη διασκέδαση, την αυτοεξυπηρέτηση, τη συμμετοχή σε δραστηριότητες, στο σχολείο, στα χόμπι, στις παιδικές χαρές, στα πάρκα, στα γήπεδα, μας εμπιστεύτηκαν ξανά τις φοβίες τους, τα άγχη τους, έμαθαν να μας μιλάνε για τον θυμό τους αντί να κάνουν επεισόδιο, συνεργάστηκαν για να μη ζήσουν ούτε κι αυτοί στιγμές τρομερού φόβου, θυμού κι άγχους που πιστέψτε με τους πονάει και τους κουράζει υπερπολλαπλάσια από όσο πονάει και κουράζει εμάς.

Μπορεί να χρειαστεί να κοιμηθούν κι είκοσι ώρες για να επανέλθουν μετά.

Δεν αφήσαμε αυτές τις δύσκολες στιγμές, που είναι η εξαίρεση, να γίνουν η αφορμή να μειωθεί στο ελάχιστο η ποιότητα της ζωής τους με περαιτέρω αποκλεισμούς κι απομόνωση.

Αντιθέτως, ακόμα κι αυτές οι στιγμές λειτούργησαν ως ευκαιρία να γίνει πιο λειτουργική η επικοινωνία, η διαχείριση, η επαφή μας.

Προφανώς, δεν έχω την απαίτηση όλοι να τα γνωρίζουν αυτά ή να θέλουν και να τα μάθουν, να καταλάβουν.

Αλλά κάθε φορά που χύνετε δηλητήριο για να υπερασπιστείτε τον μαύρο θάνατο που κρύβετε μέσα σας, που δεν τον έχετε λύσει ακόμα με κάποιον ειδικό, σας διαβάζουνε κι άνθρωποι που ζούνε με τον αυτισμό είτε ως άτομα που ανήκουν στο φάσμα είτε ως συγγενείς, φίλοι, εκπαιδευτές, φροντιστές ανθρώπων που ανήκουν στο φάσμα.

Κάθε σας χυδαιότητα είναι μια σφαίρα στην καρδιά μας, είναι ένα χαστούκι στις προσπάθειές μας, είναι ένα εμπόδιο στην εξέλιξη.

Και ξέρετε τι; Οι δίκες σας οι λέξεις και το μίσος που κρύβουν με έχουν πονέσει περισσότερο από εκείνες τις κλωτσιές, τις μπουνιές και τα γδαρσίματα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους