Τα χέρια της κινούνταν νευρικά, τρίβοντας μ' ένα υγρό σφουγγάρι τα κάθετα ντουλάπια της κουζίνας. Όσο η ώρα περνούσε, τόσο πιο νευρικές γίνονταν οι κινήσεις της. Με χείλη σφιγμένα και βλέμμα σκληρό...
Τα χέρια της κινούνταν νευρικά, τρίβοντας μ' ένα υγρό σφουγγάρι τα κάθετα ντουλάπια της κουζίνας.
Όσο η ώρα περνούσε, τόσο πιο νευρικές γίνονταν οι κινήσεις της.
Με χείλη σφιγμένα και βλέμμα σκληρό που πετούσε σπίθες, δούλευε η Ανθή, σα να ήθελε με το σφουγγάρι να σβήσει όλα τα κακώς κείμενα στη ζωή της.
Έξυσε μανιασμένα ένα δύσκολο λεκέ με το νύχι της, ξεφύσησε και συνέχισε, χωρίς να μειώνει το ρυθμό της.
Τα χέρια δεξιά - αριστερά, αριστερά - δεξιά σχημάτιζαν αόρατο βρόχο, έξυνε με το νύχι, βουτούσε το σφουγγάρι στο νερό και ξανά.
Το μυαλό δεν έκανε λιγότερη δουλειά.
Αριστερά - δεξιά, δεξιά - αριστερά, πληγή, οργή, σφουγγάρι. Ολόκληρη η ιστορία στο πρώτο σχόλιο ❗Η συννυφάδα ✍Αναστασία Χ.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους