Original Post

Πλήρες Κείμενο:

‘Αν ο Παράδεισος ήταν στη γη, θα ήταν εδώ’ έγραψε ο μεγάλος λογοτέχνης Νίκος Καζαντζάκης όταν επισκέφθηκε το νησί της Νάξου.

Το 1897, κατά την τελευταία μεγάλη Κρητική Επανάσταση, ο Νίκος Καζαντζάκης μαζί με την οικογένειά του καταφεύγει στη Νάξο.Έχοντας δει το αληθινό πρόσωπο της ζωής, «το κρανίο»όπως το ονόμαζε, και έχοντας ζήσει τον συνεχή κοινωνικό αναβρασμό ανάμεσα σε Κρητικούς και Τούρκους, την αγριότητα και τις σφαγές,τον ακατάπαυστο αγώνα για τη λευτεριά της Κρήτης, ο Καζαντζάκης, με παρότρυνση του πατέρα του,επιλέγει, χωρίς κάποιο ιδιαίτερο κριτήριο , τον τόπο καταφυγής της οικογένειάς του.Μας αφηγείταιχαρακτηριστικά: ―Πάμε απάνω στην κάμαρά σου να πάρουμε απόφαση, μου’πε ο πατέρας μου πριν φύγουμε από το σπίτι.

Στάθηκε στη μέση της κάμαρας, μου ’δειξε ένα μεγάλο χάρτη της Ελλάδας που κρέμουνταν στον τοίχο. ―Δε θέλω στον Πειραιά μήτε στην Αθήνα· εκεί θα μαζωχτούν όλοι· θ’ αρχίσουν τις κλάψες πως δεν έχουν να φάνε και θα ζητιανεύουν βοήθεια· αυτά τα σιχαίνουμαι· διάλεξε κανένα νησί. ― Όποιο θέλω; ― Όποιο θες.

Ανέβηκα σεμιαν καρέκλα, πήρα σβάρνα τα νησιά του Αιγαίου, πράσινα μέσα σε γαλάζιο πέλαγο, περιδιάβαζα το δάχτυλό μου από τη Σαντορίνη στη Μήλο, στη Σίφνο, στη Μύκονο, στην Πάρο, στάθηκα στη Νάξο. ―Στη Νάξο! είπα.

Μου άρεσε το σχήμα της και τ’ όνομά της· πού να μπορούσα τη στιγμή εκείνη να μαντέψω τι αποφασιστική επίδραση θα ’χε σε όλη μου τη ζωή η τυχαία, η μοιραία ετούτη εκλογή! ―Στη Νάξο! είπα πάλι και κοίταξα τον πατέρα μου. ―Καλά, αποκρίθηκε αυτός· πάμε στη Νάξο. Info Δύο άνδρες με βράκες και ψάθινα καπέλα σε καφέ της Νάξου, 1950-55 Βούλα Παπαϊωάννου / Φωτογραφικό Αρχείο Μουσείου Μπενάκη

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους