Original Post

Πλήρες Κείμενο:

''Αν αναλογιστούμε τι έχει πετύχει θα είναι το μεγαλύτερο όνομα που ήρθε ποτέ να παίξει στο πρωτάθλημα Σκωτίας.

Αυτός ο τύπος ανήκει στην αφρόκρεμα''. Ο προπονητής της ταπεινής Λίβινγκστον, Τζιμ Λίσμαν, δεν έκρυψε τον ενθουσιασμό του για τη μεταγραφή του 35χρονου Γκιγιέρμο Αμόρ που εν έτει 2003 μετακινήθηκε στη Σκωτία.

Ποιος μπορεί να κατηγορήσει τον Λίσμαν ως υπερβολικό, όμως, όταν μία ομάδα χωρίς καμία μεγάλη επιτυχία στην ιστορία της που βρισκόταν στις τελευταίες θέσεις της βαθμολογίας κατάφερε να αποκτήσει μία τέτοια ποδοσφαιρική προσωπικότητα; O Aμόρ θεωρείται το πρώτο επιτυχημένο ποδοσφαιρικό ''προϊόν'' της ακαδημίας Λα Μασία, έχοντας βασικό ρόλο στην ''Ντριμ Τιμ'' του Γιόχαν Κρόιφ.

Από το 1988 μέχρι το 1998 που αγωνίστηκε στη μεσαία γραμμή των μπλαουγκράνα έγραψε πάνω από 400 συμμετοχές, 68 γκολ και 12 ασίστ.

Όταν αποχώρησε ήταν ο πιο πετυχημένος ποδοσφαιριστής της Μπαρτσελόνα με 17 τίτλους, μεταξύ των οποίων πέντε πρωταθλήματα, το ευρωπαϊκό του 1992 και δύο Κύπελλα Κυπελλούχων! Παράλληλα, αγωνιζόταν και στην Εθνική Ισπανίας, όπου έπαιξε σε 37 αγώνες, συμμετέχοντας στο Γιούρο του 1996 και στο Παγκόσμιο του 1998. O Πεπ Γκουαρντιόλα, όντας τέσσερα χρόνια μικρότερος του, έχει δηλώσει πως παρακολουθούσε κάθε κίνηση του Αμόρ, ο οποίος υπήρξε το πρότυπο του ποδοσφαιριστή-μαθητή, που ρωτούσε να μάθει τακτικές και τεχνικές λεπτομέρειες, φιλοσοφούσε πάνω στο παιχνίδι και ηγούνταν εντός κι εκτός αγωνιστικού χώρου.

Με βάση τα όσα πέτυχε ο Γκουαρντιόλα αργότερα, το να αναφέρεται ως μία από τις πρώτες επιρροές του μπορεί να θεωρηθεί ένα μεγάλο κομπλιμέντο και τιμή για τον ίδιο.

Το περιπετειώδες πνεύμα του Αμόρ, σε συνδυασμό με την θέληση του να προπονήσει αργότερα, τον έκανε να αναζητήσει νέες εμπειρίες εκτός Ισπανίας.

Από το 1998 μέχρι το 2000 έπαιξε στη Φιορεντίνα, χωρίς να πετύχει πολλά πράγματα αλλά είδε μία νέα οπτική στο ποδόσφαιρο που δεν είχε γνωρίσει στην Ισπανία και έμαθε να προπονείται και να παίζει με εντελώς διαφορετικό και πιο σκληρό τρόπο.

Από το 2000 μέχρι το 2002 συνέβαλλε στα πρώτα βήματα της Βιγιαρεάλ στη μεγάλη κατηγορία.

To 2003, όντας χωρίς ομάδα, έψαχνε μία μεταγραφή στην Αγγλία, προκειμένου να εξασκήσει την αγγλική γλώσσα, που θεωρούσε ότι θα του χρησίμευε προπονητικά.

Πρόταση δεν ήρθε από αγγλική ομάδα, μόνο από ομάδες πρώτης κατηγορίας Ισπανίας, τις οποίες αρνήθηκε.

Εκεί έρχεται στη ζωή του η Λίβινγκστον, τον Ιανουάριο του 2003.

Την περασμένη σεζόν η σκωτσέζικη ομάδα, που λίγα μόνο χρόνια νωρίτερα είχε μετονομαστεί έτσι, αλλάζοντας από Μίντοουμπανκ Θιστλ, είχε τερματίσει 3η και είχε ένα σχετικά δυνατό ρόστερ με Ισπανούς και άλλους ξένους, που είχαν έρθει με παραίνεση του Στιβ Άρτσιμπαλντ, πρώην παίκτη της Μπαρτσελόνα.

Έψαχνε ένα μεγάλο όνομα για να ''ταράξει'' τα νερά και να εδραιωθεί ως τρίτη δύναμη πίσω από Σέλτικ και Ρέιντζερς. Ο Αμόρ, που δοκιμάστηκε επί δύο εβδομάδες, έμοιαζε μία πολύ καλή επιλογή και πραγματικά η μεταγραφή του προκάλεσε αίσθηση.

Το συμβόλαιο του ήταν μέχρι το τέλος της σεζόν με οψιόν ανανέωσης.

Το δυναμικό στιλ ποδοσφαίρου των Σκωτσέζων δυσκόλεψε τον Αμόρ, που τεχνικά ήταν πολλά επίπεδα πάνω αλλά σωματικά υστερούσε.

Μόνο 3 φορές αγωνίστηκε με τη φανέλα της Λίβινγκστον, αποσύρθηκε και πήρε ρόλο στη Μασία, που τότε ετοίμαζε τα μεγάλα αστέρια που είδαμε αργότερα, με πρώτο και καλύτερο τον Μέσι.

Το μόνο που έμεινε από αυτή την εντυπωσιακή αλλά αποτυχημένη μεταγραφή ήταν το καμάρι και η χαρά των φιλάθλων της Λίβινγκστον που είχαν την ευκαιρία να δουν έναν παίκτη τέτοιας ποιότητας να φοράει τη φανέλα της ομάδας τους. Ο Αμόρ ήταν πηγή έμπνευσης για τους νέους ποδοσφαιριστές της ομάδας και οι κερκίδες γέμισαν με σομπρέρο που φορούσαν οι φίλαθλοι, προς τιμήν του ίδιου και των υπόλοιπων Ισπανών συμπαικτών του.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους