Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο "Πρώτος Παίκτης" είναι εκείνη η τακτική προσέγγιση όπου ένα ολόκληρο ποδοσφαιρικό οικοδόμημα χτίζεται αποκλειστικά γύρω από έναν ποδοσφαιριστή.

Κάθε στοιχείο του παιχνιδιού προσαρμόζεται έτσι ώστε να υπηρετεί τα δυνατά του σημεία και να καμουφλάρει αριστοτεχνικά τις αδυναμίες του.

Στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, αυτό το μοτίβο φαντάζει πλέον εντελώς ξεπερασμένο.

Σήμερα, καμία ομάδα ή εθνική στον κόσμο δεν παίζει με αυτόν τον τρόπο, με μία και μοναδική, εκκωφαντική εξαίρεση: την Αργεντινή του Σκαλόνι.

Στη δική του φιλοσοφία, τα πάντα περιστρέφονται γύρω από τον Μέσι.

Οι τακτικές μετατοπίσεις, το passing game, η κίνηση στον κενό χώρο – όλα γίνονται εντελώς ελεύθερα και αυτοσχεδιαστικά από την πλευρά του "Πρώτου Παίκτη". Ο Μέσι δεν δεσμεύεται από τακτικά "πρέπει" μέσα στο γήπεδο.

Κινείται με την ελευθερία ενός παίκτη που παίζει χωρίς προπονητή.

Ωστόσο, στο επίπεδο αυτό, ο προπονητής δεν αφήνει τον ηγέτη του να παλεύει μόνος του, βασιζόμενος απλά στο προσωπικό του ταλέντο.

Ολόκληρη η δομή της ομάδας σχεδιάζεται για να απομονώνει τον αντίπαλο και να του αδειάζει τους χώρους που προτιμά.

Οι υπόλοιποι αναλαμβάνουν να πιέσουν και να αμυνθούν αντί για εκείνον.

Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα στη λεγόμενη προληπτική άμυνα.

Εφόσον ο Μέσι απαλλάσσεται από τις εξουθενωτικές αμυντικές επιστροφές για να διατηρήσει την εκρηκτικότητά του, ο Σκαλόνι θωρακίζει τα νώτα του με "σκυλιά". Τοποθετεί πίσω του σκληροτράχηλους ανασταλτικούς μέσους με μία ξεκάθαρη αποστολή: να ανακτήσουν την κατοχή αστραπιαία και να του δώσουν τη μπάλα.

Αυτή είναι η βρώμικη δουλειά που κάνουν ακατάπαυστα ο Έντσο, ο ΜακΆλιστερ και ο Ντε Πολ.

Για να καταλάβετε την έκταση αυτής της προστασίας, αρκεί ένα στατιστικό: Ο Μέσι ήταν ο παίκτης που κάλυψε τα λιγότερα χιλιόμετρα στο Μουντιάλ.

Σχεδόν το 48% των κινήσεών του ήταν απλό περπάτημα στο γήπεδο.

Στα χαρτιά, ίσως ο πιο "τεμπέλης" παίκτης του τουρνουά.

Κι όμως, αναδείχθηκε κορυφαίος σκόρερ, βρίσκοντας δίχτυα σε κάθε αγώνα της διοργάνωσης! Με αυτήν ακριβώς τη συνταγή, ο Σκαλόνι κατέκτησε το Μουντιάλ 2022 και τα Κόπα Αμέρικα 2021 και του 2024.

Είναι λοιπόν αδύνατον να αλλάξει ο τρόπος παιχνιδιού, ό,τι κι αν συμβεί, διότι ο Μέσι αξίζει και με το παραπάνω κάθε τεχνική και σωματική θυσία των συμπαικτών του.

Γι' αυτό ακριβώς φαντάζει αστείο –και σχεδόν τραγικό για όσους το πιστεύουν– να υποστηρίζει κανείς ότι η Αργεντινή "δεν έχει ρόστερ". Η πραγματικότητα είναι ότι διαθέτει τον πρώτο σκόρερ της Σέριε Α, τον Λαουτάρο, καθώς και τον Άλβαρες, έναν παίκτη που η χρηματιστηριακή του αξία εκτοξεύτηκε στα 150 εκατομμύρια με τη Ρεάλ και τη Μπαρτσελόνα να τον πολιορκούν.

Διαθέτει ένα εκπληκτικό κεντρικό αμυντικό δίδυμο που πρωταγωνιστεί στην Πρέμιερ Λιγκ, με τον Ρομέρο της Τότεναμ και τον Μαρτίνες της Γιουνάιτεντ, αλλά και τους προαναφερθέντες πανάκριβους μέσους, τον Φερνάντες της Τσέλσι και τον ΜακΆλιστερ της Λίβερπουλ.

Κι αυτά χωρίς να μετράμε παίκτες της Ατλέτικο όπως ο Αλμάδα, ο Σιμεόνε και ο Μολίνα, ή το σπουδαιότερο ταλέντο της, τον Νίκο Παζ.

Όλοι αυτοί οι παικταράδες δεν υστερούν σε ποιότητα.

Απλώς, ο πρωταρχικός τους ρόλος στο σύστημα δεν είναι να λάμψουν ατομικά, αλλά να προστατεύσουν το σύνολο.

Καταθέτουν τεράστια αποθέματα ενέργειας για να ξεκουράσουν τον Μέσι, ξέροντας ότι αυτός θα τους φέρει τη νίκη στο τέλος.

Ας μην γελιόμαστε, καμία εθνική ομάδα δεν μπορεί να κατακτήσει τέσσερις σερί μεγάλους τίτλους χωρίς τεράστιο βάθος πάγκου.

Φυσικά, αυτό το τακτικό μοντέλο έχει και τις σκοτεινές του πλευρές, κάτι που φάνηκε έντονα σε ματς απέναντι σε ομάδες όπως η Αίγυπτος και το Πράσινο Ακρωτήριο.

Η ομάδα "νοσεί" από την υπερβολική εξάρτηση στον ηγέτη της.

Οι παίκτες συχνά μοιάζουν να περιμένουν παθητικά το θαύμα: ένα φάουλ, μια μαγική πάσα, μια ασύλληπτη ατομική ενέργεια.

Πέρα από τον Μέσι, δεν φαίνεται να υπάρχει συγκροτημένο επιθετικό πλάνο ή δουλεμένοι αυτοματισμοί. Ο Σκαλόνι δεν γίνεται να μην έχει "σχέδιο Β" για την επίθεση, μέχρι τώρα όλη η φιλοσοφία ήταν στο: "Ο Μέσι θα βγάλει το φίδι από την τρύπα". Και το πιο απίστευτο, το πιο εντυπωσιακό όλων; Ο Μέσι συνεχίζει όντως να βγάζει το φίδι από την τρύπα, και με την αδιανόητη κλάση του, κάνει αυτό το φαινομενικά περιορισμένο και μονοδιάστατο σύστημα να φαίνεται τέλειο! Αλλά από εδώ και πέρα θεωρώ πως θα δούμε μια καλύτερη Αργεντινή και το "σχέδιο Β" του Σκαλόνι.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους