Original Post

Πλήρες Κείμενο:

- Κυρία, ο Present Simple μοιάζει με τη γιαγιά μου... όλο τα ίδια και τα ίδια κάνει! Σκάσαμε στα γέλια, αλλά είμαι σίγουρη ότι όλοι το κατανόησαν βαθιά.

Μπορεί να φαίνεται αρχικά ένα χαριτωμένο σχόλιο, αλλά αν σταθείς για λίγο, θα δεις ότι το παιδί μόλις έκανε 4 τεράστια βήματα χωρίς καν να το καταλάβει. 💙Χρησιμοποίησε μια μεταφορά. ❤️Συνέδεσε μια αφηρημένη γραμματική έννοια με μια προσωπική εμπειρία. 💚Σκέφτηκε πέρα από το βιβλίο. 💛Και, το σημαντικότερο, εξήγησε τη σκέψη του.

Αυτές είναι στιγμές που η γ ν ώ σ η αποκτά... ν ό η μ α για το παιδί.

Η δ η μ ι ο υ ρ γ ι κ ό τ η τ α δεν εμφανίζεται μόνο όταν ένα παιδί ζωγραφίζει έναν υπέροχο πίνακα ή γράφει μια καταπληκτική ιστορία.

Πολύ συχνότερα γεννιέται μέσα σε μια ασυνήθιστη... #ερώτηση.

Κι εγώ αγαπάω τρελά τις ερωτήσεις γιατί ξέρω καλά πως ένα παιδί που ρωτά συνεχώς, δεν χρειάζεται πάντα περισσότερες απαντήσεις, αλλά έναν ενήλικα που να του δείξει ότι... ΟΙ ΚΑΛΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΕΧΟΥΝ ΑΞΙΑ.

Θυμάμαι τον μικρό μου γιο που γύρισε μια μέρα και με ρώτησε καθώς προσπαθούσα να διαλέξω το καλύτερο καρπούζι: - Αν τα καρπούζια φύτρωναν στα δέντρα, πάλι καρπούζια θα ήταν; Οι περισσότεροι θα χαμογελούσαν και θα συνέχιζαν να διαλέγουν καρπούζι... Εγώ όμως βλέπω έναν εγκέφαλο που δεν αρκείται στις έτοιμες απαντήσεις.

Έναν εγκέφαλο που δοκιμάζει τα όρια των εννοιών, που ψάχνει να καταλάβει τι είναι αυτό που κάνει ένα καρπούζι... καρπούζι.

Κάποτε, όταν άκουγα τέτοιες ερωτήσεις στην τάξη, βιαζόμουν να επιστρέψω στο βιβλίο.

Φοβόμουν μήπως ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΟΥΜΕ ΤΗΝ ΥΛΗ.

Ήμουν μικρή και άπειρη κι είχα τον φόβο των γονέων.

Μέχρι που κατάλαβα ότι εγώ ορίζω την ύλη κι όχι οι γονείς, ούτε το βιβλίο.

Κι όταν ένα παιδί πει κάτι τέτοιο, ξέρω πως ήρθε η στιγμή να φορέσω το μαγικό μου καπέλο και να σταματήσω τον χρόνο.

Γιατί εκείνη τη στιγμή, δεν ακούω μόνο μια πρόταση, αλλά έναν εγκέφαλο που χτίζει καινούριες #συνδέσεις μπροστά στα μάτια μου.

Κι αυτές οι συνδέσεις είναι πολύ πιο σπάνιες από μια σωστή άσκηση.

Αν σκέφτεσαι πως αυτές οι ερωτήσεις είναι απλώς χαριτωμένες, να ξέρεις πως ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ.

Είναι ο τρόπος με τον οποίο ένα παιδί δοκιμάζει τα όρια του κόσμου.

Αν μάθει ότι οι ερωτήσεις του έχουν αξία, αύριο δεν θα φοβηθεί να κάνει δύσκολες ερωτήσεις στη ζωή, στην επιστήμη, στη δουλειά, στις σχέσεις του.

Και κάπως έτσι χτίζεται η #δημιουργικότητα.

Όχι με περισσότερες απαντήσεις, αλλά με περισσότερες ερωτήσεις που κάποιος άκουσε πραγματικά.

Κι αν δεν με πιστεύετε, ρωτήστε και τον Dimitris Grammenos.

Γι' αυτό έχω πάντα μαζί μου ένα μικρό #σημειωματάριο.

Δεν ψάχνω λάθη ούτε βαθμολογώ, όπως μας έκαναν παλιά, σ' εκείνα τα μικρά, σαλιωμένα βιβλιαράκια.

Το έχω για να συλλέγω... θησαυρούς.

Έχω χωρίσει μάλιστα κάθε σελίδα σε 4 στήλες. 👤 ΠOIOΣ; Ο Νικόλας. 💡 ΤΙ ΕΙΠΕ ή έκανε; "Αν η καμηλοπάρδαλη είχε κοντό λαιμό, θα ήταν πάλι καμηλοπάρδαλη;" 🧠 ΤΙ ΕΙΔΟΣ δημιουργικής σκέψης ήταν; *Αμφισβήτησε το αυτονόητο. *Προσπάθησε να καταλάβει τι κάνει κάτι να είναι αυτό που είναι. *Χρησιμοποίησε υποθετική σκέψη. 🌱 ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟ ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΣΩ την επόμενη φορά; *Να ζητήσω από τα παιδιά να βρουν κι άλλα παραδείγματα, όπως... "Αν το παγωτό δεν ήταν παγωμένο, θα ήταν πάλι παγωτό;" *Να τους ζητήσω να εξηγήσουν τη σκέψη τους κι όχι μόνο την απάντησή τους. *Να εξασκήσουμε τον #Υποθετικό 2ο είδος. (Το βιολί μου εγώ...) Οι μεγάλοι δημιουργοί δεν ξεκίνησαν επειδή κάποιος τους δίδαξε να έχουν ΜΕΓΑΛΕΣ ιδέες, αλλά επειδή κάποιος, όταν ήταν παιδιά, δεν άφησε να χαθεί μια μικρή, παράξενη σκέψη τους.

Σταμάτησε αυτό που έκανε και την άκουσε, τη σεβάστηκε, της έδωσε χώρο να μεγαλώσει.

Καμιά φορά αναρωτιέμαι πόσες ανακαλύψεις, πόσες εφευρέσεις, πόσα βιβλία και πόσα έργα τέχνης χάθηκαν, επειδή κάποτε ένα παιδί έκανε μια #παράξενη_ερώτηση και κάποιος βιάστηκε να του πει: - Άνοιξε το βιβλίο στη σελίδα 42. www.reschool.gr

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους