Το «επιτελικό κράτος» καίγεται στην πράξη και διασώζεται στα δελτία ειδήσεων Κάθε καλοκαίρι στην Ελλάδα θυμίζει επανάληψη κακογραμμένου σίριαλ της δεκαετίας του ’90 στο MEGA. Καύσωνες, πυρκαγιές...
Το «επιτελικό κράτος» καίγεται στην πράξη και διασώζεται στα δελτία ειδήσεων Κάθε καλοκαίρι στην Ελλάδα θυμίζει επανάληψη κακογραμμένου σίριαλ της δεκαετίας του ’90 στο MEGA.
Καύσωνες, πυρκαγιές, εκρήξεις, γκαζάκια και κυβερνητικές διαβεβαιώσεις πως «ο κρατικός μηχανισμός λειτούργησε». Ακολουθούν οι γνωστές δικαιολογίες, οι ίδιες δεσμεύσεις και, λίγο αργότερα, η καθιερωμένη λήθη.
Για την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, αυτή η εικόνα φαίνεται πως έχει μετατραπεί σε κανονικότητα.
Επτά χρόνια γεμάτα «επιτυχίες»! Οι πολυδιαφημισμένοι «άριστοι» αποδεικνύουν κάθε χρόνο ότι διαπρέπουν κυρίως στην επικοινωνιακή διαχείριση και στα σκάνδαλα, ενώ στην αντιμετώπιση των πραγματικών προβλημάτων οι επιδόσεις τους είναι εντελώς διαφορετικές.
Και τα προβλήματα είναι πολλά… Τα σκάνδαλα ακολουθούν το ένα το άλλο, η κυβερνητική φθορά καταγράφεται σταθερά στις δημοσκοπήσεις και η κυβέρνηση, πίσω από τις μεγαλοστομίες του Κυριάκου, μοιάζει να αναζητά τον κατάλληλο χρόνο για πρόωρες εκλογές, πριν εδραιωθεί η κοινωνική δυσαρέσκεια και τα ποσοστά της υποχωρήσουν κάτω από το 20%. Μια κυβέρνηση που επιχειρεί να προλάβει τις εξελίξεις δεν αποτελεί πρωτοφανές φαινόμενο.
Η πολιτική περιλαμβάνει τη διακυβέρνηση, το σωστό τάιμινγκ για την επιβίωση και, όπως λένε κάποιοι ποταποί, την αποφυγή της φυλάκισης.
Όταν η πολιτική πίεση γίνεται ασφυκτική, η προσφυγή στις κάλπες εμφανίζεται συχνά ως η μοναδική έξοδος και ως βαλβίδα εκτόνωσης.
Παρουσιάζει, πάντως, ενδιαφέρον η χρονική σύμπτωση.
Όσο εντείνεται η συζήτηση για εκλογές, τόσο πληθαίνουν και οι εντυπωσιακές επιτυχίες της Αστυνομίας.
Υποθέσεις που παραμένουν ανοιχτές επί δεκαετίες εξιχνιάζονται ξαφνικά, οι συλλήψεις πραγματοποιούνται μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες και τα δελτία ειδήσεων αποκτούν το πολυπόθητο success story.
Με αυτούς τους ρυθμούς, μέχρι να στηθούν οι κάλπες, το ελληνικό FBI, άλλη μία επικοινωνιακή σαχλαμάρα, ενδέχεται να εντοπίσει ακόμη και τους δολοφόνους του… Χόφα, ίσως και το πτώμα του! Το ζητούμενο επικοινωνιακό αποτέλεσμα είναι σαφές.
Προβάλλεται η εικόνα ενός κράτους που λειτουργεί και απονέμει δικαιοσύνη! Υπάρχει, βέβαια, και η συνέχεια αυτών των υποθέσεων.
Αρκετές θεαματικές συλλήψεις δεν οδηγούν τελικά σε ανάλογες δικαστικές καταδίκες.
Σε ένα κράτος δικαίου, μια τέτοια εξέλιξη μπορεί να δείχνει ότι τα διαθέσιμα στοιχεία δεν επαρκούσαν ή ότι η υπόθεση δεν στοιχειοθετήθηκε με τον τρόπο που είχε αρχικά παρουσιαστεί.
Η επικοινωνιακή απόδοση της πρώτης εικόνας, ωστόσο, έχει ήδη εξασφαλιστεί.
Οι τίτλοι έχουν δημοσιευθεί, τα τηλεοπτικά πάνελ έχουν γεμίσει και η δημόσια συζήτηση έχει στραφεί αλλού, ανεξάρτητα από την απόφαση που θα ακολουθήσει στις δικαστικές αίθουσες.
Η αντοχή των υποθέσεων ενώπιον της Δικαιοσύνης φαίνεται να έχει μικρότερη σημασία από την παρουσίασή τους στο πρώτο δελτίο ειδήσεων.
Η επικοινωνία κινείται ταχύτερα από τις δικαστικές αποφάσεις.
Σε περίπτωση που αργότερα υπάρξουν αθωώσεις ή καταρρεύσει το κατηγορητήριο, η σχετική είδηση θα περιοριστεί στα ψιλά.
Εκείνο που αποτυπώνεται στη συνείδηση του κοινού είναι η πρώτη εικόνα… Καθοριστική θέση σε αυτή τη λειτουργία κατέχει και μεγάλο τμήμα των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, το οποίο σπάνια ασκεί στην κυβέρνηση τον ίδιο επίμονο έλεγχο που επιφυλάσσει για τους πολιτικούς της αντιπάλους.
Η ενημέρωση καταλήγει συχνά να υπηρετεί τις δημόσιες σχέσεις, ενώ η κριτική περιορίζεται σε υποσημείωση.
Με τόσα πρόθυμα μικρόφωνα στη διάθεσή της, η εξουσία μπορεί εύκολα να παραμερίζει την πραγματικότητα.
Αυτό είναι, λοιπόν, το επιτελικό κράτος… Η πραγματική του εικόνα αποτυπώνεται καθαρά στον χώρο των αερομεταφορών.
Και δεν αφορά μόνο το χθεσινό παραλίγο δυστύχημα, κατά το οποίο ένας επιβάτης κόντεψε να μετατραπεί σε… αστερόσκονη και σώθηκε ευτυχώς χάρη στη ζώνη ασφαλείας που φορούσε… Ραντάρ με επαναλαμβανόμενες δυσλειτουργίες, τηλεπικοινωνιακά συστήματα που τίθενται εκτός λειτουργίας, εκατοντάδες καθημερινά περιστατικά σε περισσότερα από 40 αεροδρόμια που μένουν μακριά από τη δημοσιότητα, ανύπαρκτοι κρατικοί έλεγχοι, υπηρεσίες στα όρια των δυνατοτήτων τους και εργαζόμενοι που προειδοποιούν εδώ και χρόνια ότι η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο. Η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας, αντί να αποκτήσει ουσιαστική ενίσχυση, πέρασε από αλλεπάλληλες οργανωτικές μεταβολές και μετατράπηκε σε ένα υδροκέφαλο ΝΠΔΔ, με τον ρόλο ενός απλού παρόχου υπηρεσιών αεροναυτιλίας.
Το αποτέλεσμα αυτών των αλλαγών ήταν περισσότερη γραφειοκρατία και μικρότερη αποτελεσματικότητα.
Διευθύνσεις που διαδέχονται η μία την άλλη, τμήματα χωρίς επαρκές προσωπικό, αλληλοεπικαλυπτόμενες αρμοδιότητες και υπάλληλοι που αδυνατούν ακόμη και να εξακριβώσουν ποιος πρέπει να εγκρίνει μια στοιχειώδη υπηρεσιακή διαδικασία, όπως η χορήγηση άδειας ή η αγορά και προμήθεια… μελάνης.
Όταν ένα οργανόγραμμα έχει τη μορφή λαβυρίνθου και εξυπηρετεί απλώς ορισμένους, το χάος αποτελεί αναπόφευκτη συνέπεια.
Και ποια είναι αυτή; Ένα περιβάλλον στο οποίο οι ευθύνες συγχέονται, οι αποφάσεις λιμνάζουν και κανείς δεν γνωρίζει με καθαρό τρόπο ποιος έχει την αρμοδιότητα για κάθε ζήτημα.
Επί των ημερών των «αρίστων», η γραφειοκρατία έγινε αυτοσκοπός και η αποτελεσματικότητα χάθηκε μέσα στο κατακαλόκαιρο, την ώρα που η τουριστική και αεροπορική κίνηση βρίσκεται σε πλήρη ανάπτυξη.
Το αναφέρει κάποιο ΜΜΕ; Μπα… Η Νέα Δημοκρατία χαρακτήριζε κάποτε τον ΣΥΡΙΖΑ παρέα ερασιτεχνών και «σκιτζήδων». Σήμερα, αρκετοί πολίτες αναζητούν τι έχει απομείνει από εκείνη τη ρητορική.
Όταν μια κυβέρνηση υπόσχεται αριστεία και παραδίδει μπάχαλο, η διάψευση γίνεται ακόμη εντονότερη.
Η κρίση των πολιτών βασίζεται στις δεσμεύσεις που η ίδια ανέλαβε… Η επικοινωνία μπορεί να καθορίζει για ένα διάστημα την ατζέντα, η πραγματικότητα όμως επιβάλλεται στο τέλος.
Οι πυρκαγιές δεν αντιμετωπίζονται με συνεντεύξεις, οι υποδομές δεν αποκαθίστανται μέσα από τηλεοπτικές εμφανίσεις και η εμπιστοσύνη της κοινωνίας δεν οικοδομείται με επικοινωνιακά πυροτεχνήματα.
Χρειάζονται αποτελέσματα, διαφάνεια και λογοδοσία.
Αυτά αξιολογούνται καθημερινά από την ίδια τη ζωή και, όταν έρθει η στιγμή, από την κάλπη… Ένα θεωρείται ήδη βέβαιο.
Το φετινό καλοκαίρι δεν πρόκειται να καταγραφεί για τις κυβερνητικές επιτυχίες.
Θα αποτελέσει ακόμη μία υπενθύμιση ότι οι βαρύγδουπες εξαγγελίες περί αριστείας γράφονται εύκολα στα προεκλογικά φυλλάδια και εφαρμόζονται πολύ δυσκολότερα στην καθημερινή πραγματικότητα.
Όταν το κυβερνητικό αφήγημα συντρίβεται πάνω στα γεγονότα, καμία επικοινωνιακή εκστρατεία δεν μπορεί να εξαφανίσει τη μυρωδιά του καμένου… ακόμη κι όταν αυτή καλύπτεται από τα χειροκροτήματα των χιλιάδων μετακλητών και των κάθε λογής βολεμένων…
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους