Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όσο κυνισμό κι αν αποκτήσεις στην πορεία, αμυνόμενος ενάντια στη συνεχή ματαίωση, όσο μεγαλώνεις ελπίζεις… Ελπίζεις πως κάποια μέρα τα πράγματα θα γίνουν καλύτερα.

Δεν ζητάς πολλά.

Τα αυτονόητα.

Να μην πήζεις στην κίνηση κάθε μέρα.

Να μπορείς να πάρεις το λεωφορείο να πας στη δουλειά σου.

Να νιώθεις ότι υπάρχει ισότητα και ισοτιμία.

Ότι η ζωή σου και του παιδιού σου δεν κρίνεται από τις γνωριμίες και το βύσμα σου αλλά από τις ίσες ευκαιρίες.

Ότι η δημόσια παιδεία και υγεία που αδροπληρώνεις, μέσα από τη φορολόγησή σου, ανταποκρίνεται στις προσδοκίες σου, ότι οι νέες γενιές θα αποκτήσουν δεξιότητες σύγχρονες και κριτική σκέψη.

Ότι θα μπορείς να πας στην εργασία σου το πρωί και δεν θα κινδυνεύεις να τιναχθείς στον αέρα όπως οι 13 του Μαρί.

Ότι θα πας στην Αστυνομία να καταγγείλεις τη βία που υπέστης και δεν θα σε διώξουν κακήν κακώς.

Ότι το σπίτι που νοικιάζεις δεν θα πέσει πάνω σου να σε πλακώσει.

Ότι η εμπιστοσύνη που δείχνεις στους θεσμούς, όπως η τράπεζά σου, δεν θα σου φάει το εφάπαξ και θα σε οδηγήσει στην πτώχευση.

Ότι μπορείς να κλειστείς στο σπίτι σου μέσα στον καύσωνα ή την παγωνιά αλλά θα μπορείς να πληρώσεις τον επόμενο λογαριασμό του ρεύματος… Κι ελπίζεις.

Ελπίζεις ότι σε αυτή την προσφορά του δημοσίου θα τα καταφέρουμε και δεν θα μας καπελώσουν πάλι λόγω του δικού μας ερασιτεχνισμού ή αθέμιτου πλουτισμού.

Ότι το νέο σύστημα φωτοεπισήμανσης θα δουλέψει και τα εκατομμύρια δεν πήγαν στράφι.

Ότι το τερματικό φυσικού αερίου θα γίνει.

Ότι ο επόμενος ΠτΔ δεν θα δουλεύει για τον εαυτό του.

Ότι το κράτος πρόνοιας υπάρχει. Ότι, ότι, ότι... Ελπίζεις… Μέχρι το επόμενο χαστούκι που θα σου ρίξει το σύστημα...👇Το άρθρο εδώ👇

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους