Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δεν χρειάζεται, νομίζω, να εξηγήσω γιατί, μέσα σε όσα συμβαίνουν σήμερα στην Αριστερά στη χώρα μας, στην Ευρώπη και διεθνώς, ένιωσα την ανάγκη να τραβήξω από τη βιβλιοθήκη ένα βιβλίο που είχα διαβάσει πριν από χρόνια.

Ένα βιβλίο που έχει κιτρινίσει από τον χρόνο, με σελίδες γεμάτες υπογραμμίσεις, σημειώσεις στα περιθώρια και σκέψεις που κάποτε θέλησα να κρατήσω ζωντανές. Ο Μαξ Βέμπερ, στο «Η πολιτική ως κάλεσμα και επάγγελμα», σε μετάφραση του Κώστα Κουτσουρέλη, από τις εκδόσεις Δώμα, δημοσίευσε το κείμενο αυτό το 1919, βασισμένο στη διάλεξη που έδωσε στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, σε μια Γερμανία που μόλις είχε βγει από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και βρισκόταν αντιμέτωπη με βαθιά πολιτική και κοινωνική κρίση.

Οι περισσότεροι συνδέουν αυτό το κείμενο με τον περίφημο ορισμό του Βέμπερ για το κράτος ως τον φορέα που διεκδικεί το μονοπώλιο της νόμιμης άσκησης της βίας.

Εγώ το ξαναέπιασα στα χέρια μου για έναν άλλο λόγο.

Μετά από μια περίοδο που χρειάστηκε να υπερασπιστώ δημόσια τη σημασία της πολιτικής ευθύνης, ένιωσα την ανάγκη να επιστρέψω σε ένα κείμενο που συνομιλεί με την ουσία της πολιτικής.

Όχι με την επικαιρότητα, αλλά με εκείνο που μένει όταν καταλαγιάσει ο θόρυβος.

Κλείνω με μια παράγραφο από το εξαιρετικό εισαγωγικό σημείωμα του μεταφραστή, Κώστα Κουτσουρέλη, γιατί νομίζω ότι φωτίζει όσο τίποτε άλλο τον τίτλο αυτού του μικρού αλλά μεγάλου βιβλίου: «Η λέξη Beruf στα γερμανικά σημαίνει πρώτα απ’ όλα “επάγγελμα”. Η λέξη έχει όμως και μια δεύτερη σημασία, θρησκευτικής προέλευσης: Beruf είναι και το “κάλεσμα”. Είναι το κάλεσμα που σου απευθύνει ο Θεός, με το οποίο σου αναθέτει μια αποστολή, ένα καθήκον, ένα χρέος.

Τη σπουδαιότητα αυτής της δεύτερης σημασίας, ο Βέμπερ την ανέδειξε ιδίως στο δοκίμιό του Η προτεσταντική ηθική και το πνεύμα του καπιταλισμού.» Υ.Γ. Η φωτογραφία τραβήχτηκε στο φιλόξενο ραδιόφωνο Κόκκινο, όπου το βιβλίο με συνόδευσε λίγο πριν από τη συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης με τον Σωτήρη Καψώχα. #κυριακάτικο_βιβλίο #Δούρου

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους