Εφετείο υπόθεση Λιγνάδη/ κατάθεση πρώτου θύματος/ μικρό σεντόνι Την Πέμπτη και την Παρασκευή κατέθεσε στο δικαστήριο ο Π., ένα από τα τρία θύματα σεξουαλικής κακοποίησης για τις υποθέσεις που...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κατέθετε αθροιστικά και τις δύο μέρες για περίπου 10 ώρες, κατά τη διάρκεια των οποίων δέχτηκε έναν αμέτρητο αριθμό ερωτήσεων.

Θαύμασα την υπομονή και τη διαύγεια του να τις ακούσει και να τις απαντήσει. Ο Π. λοιπόν όταν γνώρισε τον Λιγνάδη ήταν 17 χρονών.

Η μητέρα του ήταν μετανάστρια χωρίς χαρτιά, άρα και ο ίδιος δεν είχε χαρτιά και κινδύνευε ανά πάσα στιγμή.

Οι γονείς του ήταν και οι δύο εξαρτημένοι από το αλκοόλ.

Ο πατέρας του, ο οποίος δεν τον αναγνώρισε ποτέ, ήταν ακραία κακοποιητικός τόσο απέναντι στη μητέρα του, όσο και απέναντι στον ίδιο. «Έμπαινα στο σπίτι και μπορεί να έβρισκα τη μητέρα μου στο πάτωμα μέσα στα αίματα ή μέσα στους εμετούς» είπε περιγράφοντας την κατάσταση σ’ ένα σπίτι με κομμένο ρεύμα και κομμένο νερό.

Κάποια στιγμή ο πατέρας του εξαφανίστηκε, ενώ η μητέρα του βρήκε ένα νέο σύντροφο και χάνονταν για μεγάλα διαστήματα.

Σ’ αυτή την κατάσταση ήταν όταν γνώρισε τον Λιγνάδη. Ο Π. ένα παιδί πάμφτωχο, χωρίς χαρτιά, χωρίς δικαιώματα, κακοποιημένο και εγκαταλελειμμένο επί της ουσίας. Ο Λιγνάδης 50 χρονών, γνωστός ηθοποιός, σκηνοθέτης και δάσκαλος με διασυνδέσεις σε καλλιτεχνικούς και πολιτικούς κύκλους.

Η απόσταση ισχύος, προνομίων, εμπειρίας, κοινωνικού και πολιτισμικού κεφαλαίου μεταξύ τους ήταν αβυσσαλέα και καταδεικνύει ένα μοτίβο ψυχολογικής χειραγώγησης, εγκλωβισμού και σεξουαλικής βίας που προσιδιάζει σε καλά μελετημένη παγίδα φόβου και ντροπής. Ο Λιγνάδης διαγιγνώσκοντας τις πολλαπλές του ευαλωτότητες, του πρότεινε να τον φιλοξενήσει στο σπίτι του, κάτι που για τον Π. φάνταζε σαν μια διέξοδος από την ένδεια και την απελπισία που ζούσε. Ο Π. δεν είχε καμία σεξουαλική εμπειρία μέχρι τότε.

Η πρώτη του σεξουαλική επαφή ήταν ο βιασμός από τον κατηγορούμενο.

Ας αναλογιστούμε πόσο τραυματικό είναι αυτό για τη βιογραφία ενός ανθρώπου και τι σημαίνει για έναν ανήλικο που έχει κακοποιηθεί από τον πατέρα του πάνω που νομίζει ότι θα σωθεί να κακοποιείται σεξουαλικά από εκείνον που υποτίθεται ότι του πρόσφερε βοήθεια.

Τι σημαίνει στα 17 σου η ζωή να ταυτίζεται με την κακοποίηση. Ο Π. βιάστηκε παραπάνω από μια φορά από τον κατηγορούμενο στο διάστημα που βρισκόταν υλικά εξαρτημένος στο σπίτι του.

Το δικαστήριο εξετάζει μόνο έναν από τους βιασμούς του και συγκεκριμένα αυτόν που εμπίπτει στον ορισμό περί εξαναγκασμού για την τυποποίηση του αδικήματος πριν την ένταξη της συναίνεσης το 2019.

Σε εκείνη την περίπτωση τον βίασε μπροστά στον φίλο του. «Ήθελε να με ταπεινώσει μπροστά στο αγόρι που του είχα πει ότι μου άρεσε, να δείξει ότι είμαι κτήμα του.

Ήταν βία, εξουσιαστική συμπεριφορά που δεν είχε τίποτα ερωτικό» είπε ο Π κατά την κατάθεση του.

Αυτό το γεγονός του ζητήθηκε να το περιγράψει με κάθε λεπτομέρεια δεκάδες φορές.

Και το έκανε.

Για να έχουμε μια εικόνα της αρχιτεκτονικής, της ανθρωπογεωγραφίας και το διαφορετικών κόσμων της αίθουσας, μιλούσε για τον βιασμό του ορθιος για ώρες, με τον άνθρωπο που τον βίασε ακριβώς από πίσω του, έχοντας στα δεξιά του 4 άνδρες συνηγόρους υπεράσπισης του κατηγορούμενου που χασκογελούσαν και έκαναν μορφασμούς σε περιγραφές που ανταριάζουν το στομάχι των περισσοτέρων ανθρώπων, γνωρίζοντας πως στο ακροατήριο στη πλευρά του κατηγορουμένου βρίσκονταν μια πρώην Υπουργός, μια πρώην δικαστίνα, ένας φιλόλογος στο Αρσάκειο κλπ, ενώ όπως ενημερωθήκαμε θα εμφανιστεί και ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης ως μάρτυρας υπεράσπισης του κατηγορουμένου. Ο Π από την άλλη δεν είχε τίποτα αντίστοιχο.

Ο πατέρας του που ούτως ή άλλως δεν υπήρξε ποτέ υποστηρικτικός μαζί του πέθανε κατά τη διάρκεια της πρωτόδικης διαδικασίας, η μητέρα του έχει απελαθεί από την Ελλάδα.

Είχε μόνο την αλήθεια του, την απίστευτα οδυνηρή αλήθεια του, την οποία εξέθεσε και υπερασπίστηκε με όλη τη δύναμη της ψυχής του.

Στάθηκε εκεί διάφανος, ραγισμένος και τρομερά γενναίος.

Και το κλάμα του, έπειτα από ένα ανελέητο ρεσιτάλ επανατραυματισμού από τον συνήγορο του κατηγορουμένου, ήταν ο πιο ανθρώπινος και συγκλονιστικός ήχος που ακούστηκε σ’ εκείνο το κτίριο.

Απεριόριστη εκτίμηση στον Π και σε όλα τα παιδιά που κακοποιήθηκαν ως ανήλικα ή στο όριο της ενηλικότητας και έκαναν αυτό που θα έπρεπε να είχαν κανει θεσμοί, Υπουργεία, εκπαιδευτικά ιδρύματα, θέατρα κι ένα ολόκληρο σύμπλεγμα εξουσιών. Το έκαναν αυτά τα παιδιά, χωρίς κανένα προνόμιο και καμία προστασία, μόνο με την αλήθεια τους.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους