Dionysios Skliris : Θα ήθελα πολύ να διαβάσετε την πιο ενδιαφέρουσα συνέντευξη που έχω πάρει τα τελευταία χρόνια. Είναι με τον καθηγητή Wang Yiwei (Πανεπιστήμιο του Πεκίνου), ο οποίος μεταξύ πολλών...
Dionysios Skliris : Θα ήθελα πολύ να διαβάσετε την πιο ενδιαφέρουσα συνέντευξη που έχω πάρει τα τελευταία χρόνια.
Είναι με τον καθηγητή Wang Yiwei (Πανεπιστήμιο του Πεκίνου), ο οποίος μεταξύ πολλών άλλων θέσεων, είναι επικεφαλής της Ακαδημίας για το τι σημαίνει η σκέψη του Προέδρου Σι Τζινπίνγκ για τον σοσιαλισμό με κινεζικά χαρακτηριστικά.
Είναι δηλαδή κορυφαίος γνωμηγήτορας για την πολιτική φιλοσοφία που προϋποτίθεται στην κινεζική εξωτερική πολιτική.
Στη συνέντευξη εκθέτει το πώς βλέπει η Κίνα το μέλλον του κόσμου και βρήκα πολύ ενδιαφέρουσες τις απαντήσεις που δίνει.
Ακολουθεί το πρώτο μέρος. Ερώτηση: Στο πολυπολικό σύστημα που υποστηρίζει η Κίνα ποια είναι η θέση των δυτικών πόλων, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των ΗΠΑ; Απάντηση: Η Κίνα βρίσκεται πιο κοντά στην Ευρωπαϊκή Ένωση παρά στις ΗΠΑ με τις οποίες έχει τρεις διαφορές.
Πρώτον, η Κίνα είναι κοσμική κοινωνία σε αντίθεση με τις ΗΠΑ που έχουν αυτοσυνειδησία εκλεκτού λαού του Θεού.
Το κινεζικό κράτος-πολιτισμός βασίζεται σε μία σύνθεση κομφουκιανισμού, ταοϊσμού και βουδισμού, οι οποίες αποτελούν ενδοκοσμικές θρησκείες και δεν αναφέρονται σε έναν υπερβατικό Θεό στο επέκεινα, όπως ο δυτικός μονοθεϊσμός.
Δεύτερον, οι ΗΠΑ οικοδομούν σύστημα συμμαχιών, όπου εξωτερική δύναμη τίθεται ως απειλητικός εχθρός, ώστε οι σύμμαχοι να υποτάσσονται στον εγγυητή της ασφάλειας. Η Κίνα πιστεύει στην αμοιβαία ανάπτυξη εντός μιας παγκόσμιας κοινότητας με μοιρασμένο μέλλον.
Τρίτον, η Κίνα υποστηρίζει τη λαοκρατική διακυβέρνηση, ενώ οι ΗΠΑ το καπιταλιστικό σύστημα.
Θεωρώ την Ευρώπη πιο συγγενή, επειδή και αυτή αντιτίθεται στον ηγεμονισμό και προτάσσει την κοινωνική δικαιοσύνη, την προστασία του περιβάλλοντος και τη ρύθμιση της τεχνητής νοημοσύνης. Η Κίνα υποστηρίζει την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, ώστε η ΕΕ αποτελέσει ισχυρό πόλο ενός πολυπολικού κόσμου, αφότου αποκτήσει στρατηγική αυτονομία.
Αποσάρθρωση της ΕΕ θα προκαλούσε μη βιώσιμες ανισότητες με ανεξέλεγκτο καπιταλισμό αμερικανικού τύπου.
Επιθυμούμε στενή συνεργασία με την Ευρώπη στις διεθνείς σχέσεις. Ερ.: Τι εννοείτε ως σύνθεση κομφουκιανισμού, ταοϊσμού και βουδισμού στο κινεζικό κράτος-πολιτισμό; Απ.: Ο βουδισμός επικεντρώνει στη σχέση σεβασμού προς τον εαυτό μας, ο κομφουκιανισμός συμπληρώνει τη σχέση σεβασμού προς τους άλλους, ο ταοϊσμός ολοκληρώνει με τη σχέση σεβασμού προς τη φύση. Στην Κίνα υπήρξε νωρίς συμπερίληψη των τριών κοσμικών θρησκειών σε ένα αρμονικό σύνολο αναστοχαστικής ενδοσκόπησης (βουδισμός), εύρυθμης κοινωνικοπολιτικής συνύπαρξης (κομφουκιανισμός) και οικολογίας (ταοϊσμός). Δεν υπήρξαν «ιεροί πόλεμοι» ή θρησκευτική βία.
Οι τρεις θρησκείες συνυπάρχουν στον ίδιο ναό, το ίδιο θρησκευτικό σύμβολο.
Το γεωπολιτικό αντίστοιχο είναι η μη επέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις των άλλων κρατών. Στην Κίνα δεν υπάρχει «σωστή πλευρά της Ιστορίας». Οι Κινέζοι δεν προσηλυτίζουμε, δεν εκκοσμικευθήκαμε, επειδή οι ίδιες οι θρησκείες μας ήταν εξαρχής κοσμικές, δίνοντας έμφαση στην αρμονία μέσα στην ποικιλία. Ερ.: Ωστόσο, η ιδεολογία του σοσιαλισμού, που έχει εγκολπωθεί η Κίνα, είναι μια δυτική ιδεολογία, που έχει ασκήσει «προσηλυτισμό» ενίοτε βίαιο.
Πώς συμβιβάζεται η απολυτότητα του σοσιαλισμού με το αρμονικό τρίπτυχο κομφουκιανισμού-ταοϊσμού-βουδισμού; Απ: Ομιλούμε για «σοσιαλισμό με κινεζικά χαρακτηριστικά». Η έκφραση ανάγεται σε ιστορική διαφωνία της Κίνας με τη Σοβιετική Ένωση (δεκαετία 1950) για το μέλλον του σοσιαλισμού.
Δικαιώθηκε ιστορικώς η έμφαση της Κίνας ότι ο σοσιαλισμός χρειάζεται να ταιριάζει με την κουλτούρα κάθε τοπικής παράδοσης.
Διερωτηθήκατε ποτέ γιατί κατέρρευσε μαζί με Σοβιετική Ένωση ο σοσιαλισμός σε όλη την Ευρώπη, αλλά όχι στην Κίνα; Ως Κινέζοι πιστεύουμε ότι ο σοσιαλισμός δεν πρέπει να επιβάλλεται στους άλλους, αλλά να συνάδει με ανεξαρτησία.
Είχαμε εγχώρια επανάσταση με δικό μας κόκκινο στρατό, δεν ήμασταν εξάρτημα των σοβιετικών.
Με την ίδια επιμονή που διεκδικήσαμε την ανεξαρτησία μας από τους σοβιετικούς, σήμερα τη διεκδικούμε από τις ΗΠΑ. Ερ.: Κάποιος θα έλεγε ότι στην κινεζική επιβίωση του σοσιαλισμού έπαιξαν ρόλο αυταρχικά χαρακτηριστικά, που σήμερα η Κίνα μοιράζεται με Ρωσία και Ιράν. Απ.: Στην Κίνα δεν σκεφτόμαστε με όρους διχοτόμησης του κόσμου, όπως λ.χ. δημοκρατίες εναντίον αυταρχισμών, άσπρο εναντίον μαύρου.
Στο ταοϊστικό σύμβολο Ταϊτζίτου, το μαύρο «ψάρι» του Γιν έχει λευκό «μάτι», ενώ το λευκό «ψάρι» του Γιανγκ έχει μαύρο «μάτι». Φως και σκοτάδι δεν διαχωρίζονται, αλλά συνυπάρχουν και μετατρέπονται το ένα στο άλλο.
Σας ερωτώ, όμως: Πιστεύετε ότι θα μπορούσε να κυβερνηθεί ένας λαός 1,5 δισεκατομμυρίου, αν δεν υπήρχε δημοκρατία; Αν δεν υπήρχε εμπιστοσύνη στους ηγέτες; Η δημοκρατία δεν είναι μονοπώλιο της Δύσης, αλλά κοινή αξία της ανθρωπότητας. Η Κίνα υπήρξε πρωταρχικός συντάκτης της «Οικουμενικής Διακήρυξης των Ανθρώπινων Δικαιωμάτων». Η επανάστασή μας έγινε στο όνομα της δημοκρατίας.
Για να σας διευκολύνω, θα ορίσω τις διαφορές από τη δυτική δημοκρατία: Πρώτον, δημοκρατία σημαίνει κυριαρχία.
Δημοκρατία χωρίς ανεξαρτησία είναι χτισμένη στην άμμο.
Αυτό μας προβληματίζει στην ΕΕ που εξαρτά την ασφάλειά της από τις ΗΠΑ. Στην Κίνα εξάλλου απορρίπτουμε αμερικανικές πλατφόρμες, επειδή τις θεωρούμε ψηφιακό αποικισμό από ιδιωτικές εταιρείες.
O κινεζικός όρος Minzhu σημαίνει «ο λαός είναι κυρίαρχος» και προϋποτίθεται στη «Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας». Δεύτερον, υπάρχει και στην Κίνα ψηφοφορία, αλλά ο λαός εκπροσωπείται από το Κόμμα. Ο Αβραάμ Λίνκολν έλεγε «κυβέρνηση του λαού, από τον λαό και για τον λαό». Συμπληρώνουμε: «Θυσία πριν από τον λαό, όφελος μετά τον λαό». Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας δεν είναι «κόμμα» με την ετυμολογική σημασία, δηλαδή κομμάτι, όπως στη Δύση, αλλά με μια κινεζική ολιστική θεώρηση.
Τα μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος κατά τη διάρκεια της πανδημίας του COVID έσπευσαν πρώτοι να θυσιαστούν στον κίνδυνο και επωφελήθηκαν τελευταίοι από τα μέτρα.
Τα μέλη του κόμματος έχουν περισσότερους περιορισμούς και πειθαρχία, καθώς διαθέτουμε Κεντρική Επιτροπή Επιθεώρησης Πειθαρχίας για τη διερεύνηση διεφθαρμένων αξιωματούχων.
Επομένως, δεν πρόκειται απλώς για ένα μονοκομματικό σύστημα με την έννοια που το αντιλαμβάνεστε εσείς. Η Κίνα είναι κράτος-πολιτισμός με μια μη ατομικιστική δημοκρατία.
Η ύπαρξη δημοκρατίας τεκμαίρεται από τα επιτεύγματα της επιστήμης και τεχνολογίας που είναι καρπός μαζί του λαού και του κόμματος στην ολιστική του διάσταση. Αν αποδέχεστε τα κινεζικά επιτεύγματα, πρέπει να σεβαστείτε την κινεζική έννοια της δημοκρατίας «Minzhu».
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους