Αναγέννηση φως / Μπαρόκ σκοτάδι και δράμα Ιμπρεσιονισμός φως και ατμόσφαιρα / Εξπρεσιονισμός σκοτάδι και κραυγή* Οπότε σήμερα, απέναντι στην "σκοτεινή" εννοιολογική τέχνη τι έχουμε; Η εννοιολογική...
Αναγέννηση φως / Μπαρόκ σκοτάδι και δράμα Ιμπρεσιονισμός φως και ατμόσφαιρα / Εξπρεσιονισμός σκοτάδι και κραυγή* Οπότε σήμερα, απέναντι στην "σκοτεινή" εννοιολογική τέχνη τι έχουμε; Η εννοιολογική τέχνη 1960-σήμερα είναι συχνά "σκοτεινή" με την έννοια: κρύα, εγκεφαλική, πολιτική, άβολη, με εγκαταστάσεις, κείμενα, σοκ. Ντουσάν, Μπόις, έργα για κρίσεις, πόλεμο, ταυτότητα. *Η "φωτεινή" απάντηση της εποχής μας λέγεται κυρίως: 1. Ρεντίνα Aesthetics / Σχεσιακή Τέχνη* Αντί για ιδέα που σε σοκάρει, σου δίνει τραπέζι, φαγητό, συζήτηση.
Ο καλλιτέχνης φτιάχνει ένα πάρτι, έναν κήπο, μια κουζίνα μέσα στο μουσείο.
Φως = ανθρώπινη επαφή. Παράδειγμα: Rirkrit Tiravanija που μαγειρεύει για το κοινό. 2. Neo-Pop + Colorism + Digital Art + "Post-Internet" Πολύ χρώμα, πολύ φως, memes, 3D, γυαλιστερό, αισιοδοξία.
Σαν να λέει "ναι ο κόσμος είναι χάλια, αλλά εγώ θα βάλω νέον". Jeff Koons, Takashi Murakami με τα λουλούδια του, ή τα ψηφιακά έργα στο Instagram. 3. Κίνημα "New Sincerity" / Νέα Ειλικρίνεια Μετά από χρόνια ειρωνείας, κάποιοι καλλιτέχνες γύρισαν στο συναίσθημα, στην ομορφιά, στη φύση, χωρίς ντροπή.
Ζωγραφική με ήλιο, τοπία, σώματα, αγάπη.
Σαν ένας νέος ιμπρεσιονισμός.
Με 2 λόγια η μάχη σήμερα:* Σκοτάδι Εννοιολογική: "Σκέψου γιατί ο κόσμος είναι λάθος" Φως Σχεσιακή/Νέο Pop: "Έλα να νιώσεις κάτι όμορφο μαζί" Δεν είναι κύκλος που τελειώνει. Είναι αναπνοή. Εισπνοή - φως. Εκπνοή - μαύρο
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους