☘️ Πραγματικότητες και Αυταπάτες. 👏 Καταρχάς, συγχαρητήρια στον ΠΑΟΚ. Δεν απέκτησε απλώς ένα από τα κορυφαία «τριάρια» της Ευρώπης, αλλά και έναν άριστο επαγγελματία με εξαιρετικό χαρακτήρα. 🏀 Πάμε...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Υπάρχουν έξι από αυτές που πρέπει να τις δούμε καθαρά. ▪️Πρώτη πραγματικότητα: Το ελληνικό πρωτάθλημα αλλάζει. Ο ΠΑΟΚ, ο ΆΡΗΣ και η ΑΕΚ αποφάσισαν να επενδύσουν χρήματα, άλλος περισσότερα και άλλος λιγότερα.

Το αποτέλεσμα είναι ένα πρωτάθλημα πολύ πιο ανταγωνιστικό, που δεν θα έχει καμία σχέση με αυτό που βλέπαμε τα προηγούμενα χρόνια.

Η μεταγραφή του Οσμάν από τον Παναθηναϊκό στον ΠΑΟΚ δεν επιβεβαίωσε απλώς αυτή την αλλαγή.

Την έκανε ξεκάθαρη.

Αυτό λέγεται υγιής ανταγωνισμός και όποιος αγαπά το μπάσκετ συνολικά, πέρα από την ομάδα του, μόνο προσμονή μπορεί να νιώθει που επιτέλους θα βλέπουμε δυνατά παιχνίδια και ντέρμπι σε όλη τη διάρκεια της σεζόν. ▪️Δεύτερη πραγματικότητα: Οι ρόλοι αλλάζουν και οι αποφάσεις παίρνονται με βάση το πλάνο.

Πολλοί με είχαν ρωτήσει αν πίστευα ότι θα φύγει ένας από τους Οσμάν, Χουάντσο.

Η απάντησή μου ήταν ότι υπήρχαν συζητήσεις και μαγειρέματα με τους μάνατζέρ τους, γιατί ήταν λογικό πως ο χρόνος συμμετοχής τους θα μειωνόταν.

Είχα πει επίσης πως, αν έπρεπε να φύγει ένας από τους δύο, ο Ζέλικο θα προτιμούσε να είναι ο Οσμάν. Ο Χουάντσο είναι παίκτης που ταιριάζει απόλυτα στη φιλοσοφία του και δύσκολα θα έδινε την έγκρισή του για την αποχώρησή του.

Και τελικά αυτό επιβεβαιώθηκε. ▪️Τρίτη πραγματικότητα: Ο Οσμάν είναι κορυφαίος παίκτης.

Όποιος προσπαθεί να υποτιμήσει τον Οσμάν είτε δεν μπορεί να αξιολογήσει σωστά το μπάσκετ είτε αφήνει την οπαδική του ματιά να επηρεάζει την κρίση του.

Στην καλή του μέρα είναι ίσως το καλύτερο «τριάρι» της Ευρώπης. ▪️Τέταρτη πραγματικότητα: Ο Παναθηναϊκός χάνει ένα διαφορετικό αγωνιστικό χαρακτηριστικό. Ο Οσμάν ήταν ο μοναδικός παίκτης που μπορούσε να τρέξει το γήπεδο με τόση ταχύτητα και άνεση στο transition.

Φυσικά, άλλοτε το έκανε επιτυχημένα και άλλοτε όχι.

Μπορεί αυτό να μην είναι το βασικό χαρακτηριστικό της φιλοσοφίας του Ζέλικο, όμως δεν παύει να είναι μια αγωνιστική διάσταση που πλέον χάνεται από την ομάδα.

Φυσικά και ο Μπόνγκα είναι ένας πολύ καλός παίχτης που τον ήθελαν όλες οι κορυφαίες ομάδες της Ευρωλίγκα αλλά με διαφορετικά χαρακτηριστικά στο παιχνίδι του που δεν καλύπτουν εκείνα του Οσμάν. ▪️Πέμπτη πραγματικότητα: Το ρόστερ δεν έχει ολοκληρωθεί.

Η αίσθησή μου είναι ότι, πέρα από έναν playmaker από το πάνω ράφι, θα υπάρξει ακόμη μία μεταγραφή στη θέση «3». Η πιο σωστά μια μεταγραφή που θα παίζει με την ίδια άνεση στο «2» και στο «3». Δεν γνωρίζω ποια θα είναι η κατάληξη αλλά ξέρω πως έχουμε ρωτήσει για τον Γκουντουριτς.

Πολύ δύσκολη περίπτωση βέβαια λόγω του τεράστιου buy out όσο και του συμβολαίου του.

Αν όμως ο Ζέλικο επιμείνει τότε όλα είναι πιθανά... Όπως και μια προσέγγιση στον Χεζόνια αν θελήσουμε να δώσουμε ευελιξία σε ψηλά σχήματα.

Πιστεύω πάντως πως - τελικώς δεν θα περιοριστούμε μόνο στην απόκτηση του playmaker.

Υπάρχει πολύ μαγείρεμα ακόμα μέχρι την ολοκλήρωση του ρόστερ και τσέπη για ακριβά υλικά. ▪️Έκτη πραγματικότητα: Ο σεβασμός δεν έχει εθνικότητα.

Όσον αφορά τους φιλάθλους του ΠΑΟΚ αλλά και όλων των ομάδων γενικότερα, υπάρχει κάτι που πρέπει να γίνει κατανοητό.

Όταν θέλετε να αποδοκιμάσετε έναν αθλητή, να το κάνετε επειδή φοράει την αντίπαλη φανέλα και όχι εξαιτίας της εθνικότητάς του.

Δεν ξεχνάω πόσες φορές έχουν ακουστεί αποδοκιμασίες από τους οπαδούς του ΠΑΟΚ όταν παίζαμε στην Θεσσαλονίκη προς τον Αταμάν, τον Οσμάν και τον Γιουρτσεβέν όχι για αγωνιστικούς λόγους, αλλά επειδή είναι Τούρκοι.

Ο αθλητισμός όμως δεν έχει σύνορα.

Ο αθλητισμός ενώνει ανθρώπους, δεν τους χωρίζει.

Στηρίξτε την ομάδα σας, πανηγυρίστε για τη φανέλα σας, αποδοκιμάστε τον αντίπαλο για όσα κάνει μέσα στο γήπεδο.

Όχι όμως για την εθνικότητά του, το χρώμα του ή την καταγωγή του.

Γιατί η ζωή έχει πολλές ζαριές και δεν ξέρεις ποιά θα σου φέρει. 🏀 Πάμε τώρα και στις αυταπάτες.

Υπάρχουν δύο πράγματα για τα οποία γράφω εδώ και χρόνια και για τα οποία έχω δεχτεί μεγάλη κριτική. ▪️Πρώτη αυταπάτη: «Τα συμβόλαια δεν σπάνε». «Πώς θα πάρουμε αυτόν; Έχει συμβόλαιο.» «Πώς θα μας πάρουν τον άλλον; Έχει συμβόλαιο.» Αυτές ήταν οι ερωτήσεις που άκουγα συνέχεια.

Μάγκες, τα συμβόλαια είναι για να σπάνε.

Όλα έχουν μια τιμή.

Στο σύγχρονο επαγγελματικό μπάσκετ δεν υπάρχουν ιερές αγελάδες, ούτε κόκκινες γραμμές όταν πέσουν πολλά χρήματα στο τραπέζι.

Όποιος πιστεύει το αντίθετο, απλώς αρνείται να δει την πραγματικότητα.

Και αυτό συνδέεται άμεσα με τη δεύτερη αυταπάτη. ▪️Δεύτερη αυταπάτη: Μη γίνεστε προσωπολάτρες.

Πάνω από την ομάδα δεν πρέπει να βάζετε κανέναν.

Στο σημερινό επαγγελματικό μπάσκετ, για τους περισσότερους αθλητές δεν υπάρχουν φανέλες ούτε συναισθηματικοί δεσμοί.

Αναφέρομαι κυρίως στους ξένους παίκτες που υπογράφουν διετή ή τριετή συμβόλαια, όχι στις πραγματικές σημαίες ενός συλλόγου, όπως ο Παπανικολάου για τον Ολυμπιακό ή παλαιότερα ο Διαμαντίδης, ο Αλβέρτης και ο Σπανούλης. Ο Οσμάν τραγουδούσε μέχρι και συνθήματα της ομάδας.

Κι όμως, παρότι δεν έχει κατακτήσει ποτέ την Ευρωλίγκα –κάτι που θα μπορούσε να αποτελεί τεράστιο προσωπικό κίνητρο– και παρότι δεν του λείπουν τα χρήματα, επέλεξε να φύγει για ακόμη περισσότερα.

Προτίμησε τα εκατομμύρια, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι αγωνιστικά κατεβαίνει επίπεδο.

When money talks, bullshit walks.

Πάρτε και το παράδειγμα του Γουόκαπ. Ο Ολυμπιακός τον έφερε στην Ελλάδα, τον ανέδειξε, τον καθιέρωσε στο υψηλότερο επίπεδο της Ευρώπης και μαζί του κατέκτησε τίτλους.

Πριν στη Ζάλγκιρις ελάχιστοι τον γνώριζαν.

Σήμερα, όμως, ζητάει ένα καράβι χρήματα για να ανανεώσει.

Και μιλάμε για τον ίδιο παίκτη που χειροκροτούσε ειρωνικά όταν ο Κάνααν έκανε τη γνωστή χειρονομία προς τον Σλούκα για τα χρήματα.

Τότε πουλούσε οπαδιλίκι.

Σήμερα χρησιμοποιεί την πρόταση της Ντουμπάι ως διαπραγματευτικό όπλο για να εξασφαλίσει ακόμη μεγαλύτερο συμβόλαιο.

Αυτό είναι το σύγχρονο επαγγελματικό μπάσκετ.

Όποιος δεν το έχει καταλάβει ακόμη, ζει σε μια ρομαντική εποχή που έχει περάσει ανεπιστρεπτί. 🏀 Πραγματικά, αλάνια μου, γουστάρω απίστευτα όλο αυτό το καλοκαιρινό μεταγραφικό αλισβερίσι.

Κάθε μέρα που περνάει μεγαλώνει η δίψα, η αγωνία και η ανυπομονησία να δούμε την ομάδα που χτίζεται.

Αυτό φαντάζομαι ισχύει για όλους τους υγιείς οπαδούς.

Προσωπικα θα το πω καθαρά και τίμια… δεν έχω καμία ανησυχία.

Έχω απόλυτη εμπιστοσύνη στον Ζέλικο και σε όλους όσους έχουν αναλάβει να ξαναφέρουν τον σύλλογο εκεί που ανήκει.

Οι κινήσεις μέχρι τώρα, τόσο στο ρόστερ όσο και στα θεμέλια της ομάδας, δείχνουν ότι κάτι πολύ δυνατό χτίζεται. Η παλιοπαρέα ξανάσμιξε. Τα καλύτερα είναι μπροστά μας. #Panathinaikos_UberAlles #Road_to_the_8th_Star

⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ #OldSchool #UnitedWeStand

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους