Στο παλιό εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου Χωματιανών βρέθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα, από το Γερμανό αρχαιολόγο H.G. Lolling, εντοιχισμένη μαρμάρινη πλάκα, κομμάτι από το σύνορο του αρχαίου ιερού της...
Στο παλιό εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου Χωματιανών βρέθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα, από το Γερμανό αρχαιολόγο H.G. Lolling, εντοιχισμένη μαρμάρινη πλάκα, κομμάτι από το σύνορο του αρχαίου ιερού της Αμαρυσίας Αρτέμιδος.
Πολύτιμες πληροφορίες παρέχει ο H.G. Lolling σε ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε στο δελτίο του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου το 1880, με τίτλο «Καινούριο σύνορο της Αμαρυσίας Αρτέμιδος». «Καινούριο σύνορο της Αμαρυσίας Αρτέμιδος Γνωστό και πολλαπλά τοπογραφικό αξιοποιηθέν είναι το τελευταίο ανακοινωθέν σύνορο του τεμένους της Αμαρυσίας Αρτέμιδος, το οποίο απολάμβανε μεγάλη λατρεία.
Η λατρεία φαίνεται να υπήρχε από παλιά.
Όταν το όνομα ΑΘΜΟΝΟΝ λησμονήθηκε, παρέμεινε έκτοτε η παρωνυμία της θεάς στο όνομα του χωριού ΜΑΡΟΥΣΙ.
Προς επιβεβαίωση αυτής της απόψεως, χρησίμευσε το ευρεθέν μέρος του αναφερθέντος συνόρου, διότι ο Πέληκας, όπου ο Dodwelle είδε την πέτρα, απέχει μόνο 5 λεπτά από το Μαρούσι.
Το όνομα Πέληκας φέρει ένα ήρεμο ανηφορικό ύψωμα αριστερά από την καινούρια γέφυρα νοτίως του χωριού, στη δεξιά όχθη της ροής του νερού που κατεβαίνει από το Πεντελικό και κοντά στα ερείπια του παλιού υδραγωγείου στους βόρειους πρόποδες του Τουρκοβουνίου και χύνεται μέσα στο ρυάκι που έρχεται από το Χαλάνδρι.
Πάνω στο ύψωμα βρίσκονται τώρα μερικά ερείπια εκκλησιών, είναι το εναπομείναν μέρος.
Νότια σε ασήμαντη απόσταση απέναντι αριστερά της αναφερθείσης ροής του νερού κείται, μέσα στον εκτεινόμενο μακρύτερα προς δυσμάς αλλά και ανατολικά πέρα από τον αμαξωτό δρόμο εκτεινόμενο χώρο, ιδιοκτησίας οικογενειας Λογοθέτη, κοντά σε μερικά σπίτια και περιτριγυρισμένος από κυπαρίσσια υπάρχει ο ναός του Αγ. Νικολάου, λίγα λεπτά αριστερά από το δρόμο που οδηγεί προς Μαρούσι, απέχων ένα τέταρτο.
Αριστερά από την πόρτα αυτής της εκκλησίας πριν από πολλά χρόνια βρήκα μια λοξή εντοιχισμένη από Πεντελικό. μάρμαρο πλάκα (μήκος 0,20 μ., πλάτος Ο,16 μ.) στην οποία αφού αφήρεσα το σοβά, ανεγνώρισα ένα αντίστοιχο ταίρι με την ήδη γνωστή μαρουσιώτικη συνοριακή επιγραφή.
Η επιγραφή αναφέρει: Όρος Τεμένους Αρτέμιδος Αμαρυσίας.
Βλέποντας την τοποθέτηση των λέξεων, αυτός ο όρος συμφωνεί με την πρότερον γνωστή ήδη, ευρεθείσα πλήρη γραφή με το χαρακτηριστικό σχήμα γραμμάτων.
Αυτή η φόρμα δεν είναι αρχαϊκή, αλλά είναι αρχαΐζουσα και βρίσκεται πολύ κοντά στο να υποθέσουμε ότι ο Ηρώδης ο Αττικός είναι ο δημιουργός αυτής της παλιάς κομψότητας της γραφής.
Υποθέτω ότι αυτός (ο Ηρώδης ο Απικός) έβαλε καινούρια όρια και μάλιστα μετά την επέκταση της περιοχής το Άθμονοv, το ιερόν της Αρτέμιδος ανακαινισμένο, όπως και στο Myrrhinus στο ναό της Αθηνάς.
Μετά την ανακάλυψη αυτής της δεύτερης πέτρας κοντά στη διατηρημένη πρώτη πέτρα, δεν μπορεί κανείς να αμφιβάλει ότι το ιερό βρισκόταν πολύ κοντά.
Για το ιερό της Αρτέμιδος είναι αυτό το μέρος κάτι πάρα πάνω από την πιο ιδανική θέση, διότι βρίσκουμε εδώ τρεχούμενα νερά με βλάστηση και συγχρόνως συνδυασμένα με ωραία θέα προς ένα μεγάλο μέρος της Αττικής». Η.G. LOLL/NG Πηγή κειμένου: Τ. Πολιτόπουλος - Μαρουσιώτικα
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους