Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΛΑΖΑΡΩΝ🏛️ 🇬🇷⚔️Υπάρχουν γεγονότα που γράφουν την ιστορία και υπάρχουν γεγονότα που η ιστορία προτίμησε να τα αφήσει στο ημίφως.

Όχι επειδή ήταν ασήμαντα, αλλά επειδή ήταν τόσο βαθιά διχαστικά, ώστε ακόμη και έναν αιώνα αργότερα εξακολουθούν να προκαλούν αντιπαραθέσεις.Η Βουλή των Λαζάρων αποτελεί μία από τις πλέον αμφιλεγόμενες αλλά και σχετικά άγνωστες σελίδες του ελληνικού κοινοβουλευτικού βίου.

Μία ιστορία που γεννήθηκε μέσα στην πιο βαθιά συνταγματική και πολιτική κρίση του νεότερου ελληνικού κράτους.

Μία ιστορία όπου η νομιμότητα, οι θεσμοί, η λαϊκή κυριαρχία και το ίδιο το Σύνταγμα βρέθηκαν στο επίκεντρο μιας αδυσώπητης σύγκρουσης εξουσίας.

Για δεκαετίες, και ιδιαίτερα από τη Μεταπολίτευση μέχρι σήμερα, η δημόσια ιστορική αφήγηση παρουσίασε τον Ελευθέριο Βενιζέλο κυρίως ως τον μεγάλο φιλελεύθερο μεταρρυθμιστή, τον εκσυγχρονιστή της Ελλάδας, τον οραματιστή πολιτικό που συνέδεσε το όνομά του με τις μεγαλύτερες εθνικές επιτυχίες του ελληνισμού.

Και αναμφίβολα, η συμβολή του στη διοικητική αναδιοργάνωση, στις μεταρρυθμίσεις και στη διεθνή ισχύ της χώρας υπήρξε τεράστια.

Η ιστορία, όμως, δεν εξαντλείται στους θριάμβους.

Ο ίδιος άνθρωπος βρέθηκε στο επίκεντρο της μεγαλύτερης ίσως συνταγματικής κρίσης που γνώρισε ποτέ η Ελλάδα μέχρι τότε. Ο Εθνικός Διχασμός δεν υπήρξε απλώς μία πολιτική αντιπαράθεση.

Ήταν μια περίοδος κατά την οποία οι θεσμοί παραλύθηκαν, η έννοια της συνταγματικής νομιμότητας αμφισβητήθηκε, η χώρα απέκτησε δύο κυβερνήσεις, δύο κέντρα εξουσίας, δύο πολιτικές νομιμοποιήσεις και, ουσιαστικά, δύο αντίπαλα κράτη μέσα στο ίδιο κράτος.Από το 1915 έως και το τέλος της κρίσης, η Ελλάδα γνώρισε μια παρατεταμένη περίοδο θεσμικής αποσταθεροποίησης.

Διαδοχικές κυβερνήσεις ανατρέπονταν, η Βουλή διαλυόταν και επανερχόταν, εκλογές αμφισβητούνταν, πολιτικοί αντίπαλοι διώκονταν, επιβαλλόταν λογοκρισία, λαμβάνονταν έκτακτα μέτρα και η κανονική λειτουργία του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος δοκιμαζόταν όσο ποτέ άλλοτε.

Για πολλούς ιστορικούς, επρόκειτο για μία από τις σκοτεινότερες περιόδους της ελληνικής συνταγματικής ιστορίας.

Μέσα σε αυτή τη δίνη γεννήθηκε η περίφημη «Βουλή των Λαζάρων».Η Βουλή που είχε εκλεγεί τον Μάιο του 1915 διαλύθηκε από τον βασιλιά Κωνσταντίνο Α΄. Ακολούθησαν νέες εκλογές, τις οποίες το Κόμμα των Φιλελευθέρων μποϊκόταρε.

Όταν, όμως, το καλοκαίρι του 1917, ο βασιλιάς εξαναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα υπό την πίεση των Συμμάχων και ο Βενιζέλος επέστρεψε στην Αθήνα, δεν προκήρυξε νέες εκλογές.

Αντίθετα, εντελώς αυθαίρετα επανέφερε σε λειτουργία τη Βουλή του 1915, η οποία είχε πάψει να συνεδριάζει σχεδόν δύο χρόνια νωρίτερα.

Οι αντίπαλοί του χαρακτήρισαν ειρωνικά αυτή την ενέργεια «Βουλή των Λαζάρων», υπονοώντας ότι επρόκειτο για μια Βουλή που «αναστήθηκε» πολιτικά, όπως ο βιβλικός Λάζαρος.

Για τους θερμούς υποστηρικτές του Βενιζέλου, η επανασύγκληση αποτελούσε αποκατάσταση της συνταγματικής τάξης, αφού θεωρούσαν ότι η αρχική διάλυση της Βουλής ήταν αντικανονική.

Για τους αντιπάλους του, όμως και όχι μόνο, επρόκειτο για μια πρωτοφανή θεσμική εκτροπή, που καταστρατηγούσε την αρχή της λαϊκής εντολής και δημιουργούσε ένα επικίνδυνο προηγούμενο στην ελληνική κοινοβουλευτική ιστορία.Η αντιπαράθεση βέβαια δεν περιορίστηκε στις αίθουσες της Βουλής.

Επεκτάθηκε στη Δικαιοσύνη, στον Στρατό, στη Δημόσια Διοίκηση και στην ίδια την κοινωνία.

Διώξεις, εξορίες, φυλακίσεις, πολιτικές εκκαθαρίσεις και βαθύς κοινωνικός διχασμός σημάδεψαν μια ολόκληρη εποχή, οι συνέπειες της οποίας έφθασαν μέχρι τη Μικρασιατική Καταστροφή και επηρέασαν την πολιτική ζωή της χώρας για δεκαετίες. Η Βουλή των Λαζάρων δεν αποτελεί απλώς ένα ιστορικό επεισόδιο αλλά ένα αρνητικό σύμβολο μιας εποχής όπου η πολιτική αντιπαράθεση υπερίσχυσε της θεσμικής ομαλότητας και όπου ακόμη και οι συνταγματικές ερμηνείες μετατράπηκαν σε όπλα πολιτικής σύγκρουσης.

Ίσως γι' αυτό η περίοδος εκείνη εξακολουθεί να διχάζει τους ιστορικούς.

Άλλοι βλέπουν στις επιλογές του Βενιζέλου μια αναγκαία απάντηση σε μια ήδη διαμορφωμένη συνταγματική εκτροπή.

Άλλοι διακρίνουν μια επικίνδυνη διεύρυνση της εκτελεστικής εξουσίας και μια πρακτική που υπερέβη τα όρια του κοινοβουλευτισμού.

Η ιστορική έρευνα δεν έχει καταλήξει σε μία και μοναδική ερμηνεία.

Όμως ένα γεγονός παραμένει αδιαμφισβήτητο η περίοδος του Εθνικού Διχασμού και η ιστορία της Βουλής των Λαζάρων συνιστούν μία από τις πιο σκοτεινές, δραματικές και καθοριστικές περιόδους της ελληνικής πολιτικής και συνταγματικής ιστορίας.

Μια υπενθύμιση ότι η δημοκρατία δεν δοκιμάζεται μόνο από τους εξωτερικούς κινδύνους, αλλά και από τις εσωτερικές συγκρούσεις, όταν οι θεσμοί υποχωρούν μπροστά στο πάθος της πολιτικής αντιπαράθεσης.🇬🇷⚔️ ✍ Στυλ.

Καβάζης 📷Αθήνα, Ιούλιος 1917.

Ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος με τους Γάλλους στρατηγούς Σαρλ Ρένο και Μας λίγο μετά την επιστροφή του στην πρωτεύουσα και την επανεγκαθίδρυση της κυβέρνησής του.Οι Γάλλοι Στρατηγοί συνόδευαν τον Βενιζέλο κατά την εγκατάστασή του στην πρωτεύουσα για να διασφαλίσουν την τάξη και να επιβλέπουν τη μετάβαση της εξουσίας, καθώς η Αθήνα βρισκόταν υπό γαλλική στρατιωτική κηδεμονία σε μια περίοδο βαθιάς πολιτικής κρίσης και Εθνικού Διχασμού.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους