ΜΑΡΚΟΣ ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ ⚔️- «Έζησε σαν Άγιος, Πέθανε σαν Ήρωας»✝️🇬🇷 «Σαν τον Μάρκο ήρωα γιο, μάνα δεν ξαναγεννά»🕯️ ~Γεωργιός Καραϊσκάκης~ Ο Μάρκος Μπότσαρης δεν υπήρξε μόνο ένας από τους σπουδαιότερους...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Υπήρξε μορφή βαθιά ορθόδοξη, άνθρωπος της πίστης και του χρέους, από εκείνους που με τη ζωή τους μαρτυρούν ότι η ελευθερία του Έθνους δεν χωρίζεται από την πίστη στον Χριστό.

Γεννημένος στο Σούλι, γόνος της ιστορικής οικογένειας των Μποτσαραίων, υιός του Κίτσου και ανιψιός του Νότη, μεγάλωσε μέσα σε μια κοινωνία όπου η Ορθοδοξία δεν ήταν τυπικό σχήμα αλλά καθημερινή πράξη. Οι Σουλιώτες, αρβανιτόφωνοι στο ιδίωμα αλλά Έλληνες στην εθνική τους συνείδηση, έβλεπαν την πατρίδα και την πίστη ως αδιάσπαστη ενότητα.

Μέσα σε αυτό το πνευματικό περιβάλλον ο Μάρκος ανδρώθηκε ως άνθρωπος ευθύνης και αυτοθυσίας.

Πολύ νωρίς φανερώνει στοιχεία που ξεπερνούν τον συνηθισμένο πολεμικό χαρακτήρα.

Συγχωρεί τον φονιά του πατέρα του, όχι από αδυναμία, αλλά από συνείδηση χριστιανική και εθνική, για να διατηρηθεί η ενότητα του Σουλίου.

Η πράξη αυτή, σπάνια ακόμη και σε καιρό ειρήνης, φανερώνει άνθρωπο που ζούσε το Ευαγγέλιο έμπρακτα, ακόμη και μέσα στη φωτιά του πολέμου.

Παρά τη σχεδόν ανύπαρκτη τυπική του μόρφωση, ο Μπότσαρης καταδεικνύει πνευματική καλλιέργεια ουσίας.

Κατά την παραμονή του στην Κέρκυρα, σε ηλικία μόλις δεκαεννέα ετών, συντάσσει το «Λεξικόν της Ρωμαϊκής και Αρβανητηκής Απλής». Το έργο αυτό, γραμμένο με ελληνικούς χαρακτήρες, μαρτυρεί μέριμνα για τη γλωσσική και εθνική συνοχή των Ελλήνων και φανερώνει άνθρωπο που αντιλαμβανόταν την αποστολή του όχι μόνο ως πολέμαρχος, αλλά και ως ποιμένα ψυχών.

Με την έκρηξη της Επανάστασης το 1821, ο Μάρκος τίθεται αμέσως στην πρώτη γραμμή.

Ως επικεφαλής σουλιωτικών σωμάτων καταλαμβάνει τη Βογόρτσα, τα Λέλοβα, την Καντσά, τη Ρηνιάσα και τα Κασμηρά.

Νικά χιλιάδες γενίτσαρους στους Δραμεσούς, τον Ισμαήλ Πασά στη Ραψίνα, και πετυχαίνει αλλεπάλληλες νίκες στο Κομπότι, στους Βαριάδες και στην Πλάκα.

Σε κάθε μάχη διακρίνεται όχι μόνο για την ανδρεία αλλά και για την αυτοσυγκράτηση και τη δικαιοσύνη του προς φίλους και εχθρούς.

Στη μάχη του Πέτα και στην πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου αναδεικνύεται σε στρατηγικό νου του Αγώνα.

Παραπλανεί τους Οθωμανούς με διαπραγματεύσεις, προσφέροντας πολύτιμο χρόνο στους υπερασπιστές της πόλης. Τα Χριστούγεννα του 1822, υπερασπίζεται με ελάχιστους άνδρες τμήμα των τειχών του Μεσολογγίου, σε ημέρες που η πόλη ζει κυριολεκτικά μέσα στην προσευχή και την αγωνία.

Όταν του απονέμεται ο τίτλος του στρατηγού της Δυτικής Στερεάς Ελλάδας, ο Μάρκος τον αποποιείται σκίζοντας το δίπλωμα μπροστά στους συμπολεμιστές του, για να μη γεννηθούν έριδες.

Η ταπείνωση αυτή, σπάνια σε εποχή φιλοδοξιών, αποτελεί σαφή ένδειξη πνευματικού ανθρώπου που δεν επιζητεί δόξα, αλλά σωτηρία του κοινού αγώνα.

Λίγο πριν από την τελευταία του μάχη, προσκυνά την Παναγία την Προυσιώτισσα.

Δίνει το πουγκί του για την ψυχή του, γνωρίζοντας ότι βαδίζει προς τον θάνατο.

Η πράξη αυτή δεν είναι προαίσθημα απελπισίας, αλλά συνειδητή προετοιμασία χριστιανού για το μαρτύριο. Στο Κεφαλόβρυσο Ευρυτανίας, τη νύχτα της 8ης προς 9η Αυγούστου 1823, ηγείται της νυχτερινής επίθεσης εναντίον υπέρτερων δυνάμεων.

Η επιχείρηση επιτυγχάνει, αλλά ο ίδιος πέφτει θανάσιμα τραυματισμένος.Μέχρι και τα τελευταία του λόγια είναι λόγια πίστης και χρέους να μείνουν όλοι πιστοί στην Πατρίδα και πιστοί δούλοι του Θεού.✨ Ο θάνατός του συγκλονίζει τους συναγωνιστές του. Ο Καραϊσκάκης, σκληρός και άτεγκτος κριτής, αναγνωρίζει στο πρόσωπό του τον άνθρωπο που συνδύασε ανδρεία και αγιότητα: «Σαν τον Μάρκο ήρωα γιο, μάνα δεν ξαναγεννά» Ο Μάρκος Μπότσαρης τάφηκε με τιμές στο Μεσολόγγι.

Το ελληνικό κράτος τον τίμησε μετά θάνατον με τον βαθμό του στρατηγού.

Η μνήμη του ξεπέρασε τα όρια της Ελλάδας και έγινε ευρωπαϊκό σύμβολο ελευθερίας,το 1911 θα τιμηθεί από το γαλλικό κράτος δίδοντας το όνομα του σε δρόμο και στάση μετρό στο Παρίσι (19ο διαμέρισμα). Χωρίς να έχει ανακηρυχθεί Άγιος από την Εκκλησία, ο Μάρκος Μπότσαρης έζησε ως άνθρωπος αγιασμένος από τα έργα του.

Η ζωή του υπήρξε μαρτυρία πίστης, ταπείνωσης και αυτοθυσίας και γι’ αυτό η μνήμη του δεν είναι απλώς ιστορική. Είναι πνευματική παρακαταθήκη του Ελληνικού Έθνους!!🇬🇷✝️🔥 ✍ Στυλ. Καβάζης

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους