Original Post

Πλήρες Κείμενο:

✝ΔΕΚΑΤΗ ΠΕΜΠΤΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ κύκλος Α 📖Kατά Ματθαίο Άγιο Ευαγγέλιο (13, 1-23) Εκείνη την ημέρα, ο Ιησούς, αφού βγήκε από το σπίτι, καθόταν κοντά στη θάλασσα.

Και συγκεντρώθηκε γύρω του πολύς κόσμος, ώστε αναγκάστηκε να μπει και να καθίσει στο πλοιάριο.

Και όλο το πλήθος στεκόταν στο γιαλό.

Και τους είπε πολλά με παραβολές.

Τους είπε: «Ιδού, βγήκε ο σπορέας για να σπείρει.

Και ενώ αυτός έσπερνε, κάποιοι σπόροι έπεσαν κοντά στο δρόμο, και ήλθαν τα πουλιά και τους έφαγαν όλους.

Και άλλοι έπεσαν σε πετρώδες έδαφος, όπου δεν υπήρχε αρκετό χώμα και αμέσως φύτρωσαν, επειδή η γη δεν είχε βάθος.

Και όταν ανέτειλε ο ήλιος, κάηκαν, επειδή δεν είχαν ρίζα και ξεράθηκαν.

Και άλλοι σπόροι έπεσαν ανάμεσα στ’ αγκάθια, και ψήλωσαν τα αγκάθια και τους έπνιξαν.

Και άλλοι έπεσαν στο καλό χώμα και καρποφόρησαν, άλλος εκατό, άλλος εξήντα και άλλος τριάντα φορές περισσότερο.

Όποιος έχει αυτιά ας ακούει». Και όταν πλησίασαν οι μαθητές του, του είπαν: «Γιατί τους μιλάς με παραβολές;». Κι εκείνος τους απάντησε και τους είπε: «Διότι σε σας δόθηκε να γνωρίσετε τα μυστήρια της βασιλείας των ουρανών, ενώ σε εκείνους δε δόθηκε.

Διότι όποιος έχει, θα του δοθεί κι άλλο και θα περισσέψει.

Αλλά όποιος δεν έχει, κι αυτό που έχει θα του αφαιρεθεί.

Για το λόγο αυτό τους μιλώ με παραβολές.

Διότι, αν και βλέπουν, δε βλέπουν, και, αν και ακούνε, δεν ακούνε ούτε καταλαβαίνουν.

Κι έτσι πραγματοποιείται σ’ αυτούς η προφητεία του Ησαΐα που λέει: “Θ’ ακούσετε με την ακοή, αλλά δε θα καταλάβετε, και κοιτάζοντας θα βλέπετε, αλλά δε θα δείτε.

Γιατί πάχυνε η καρδιά αυτού του λαού, και βαριάκουσαν με τα αυτιά τους, και έκλειναν τα μάτια τους, μη τυχόν και δουν με τα μάτια τους και ακούσουν με τ’ αυτιά τους και καταλάβουν με την καρδιά τους και επιστρέψουν σε μένα, κι εγώ τους θεραπεύσω.” Μακάρια, όμως, είναι τα δικά σας μάτια, γιατί βλέπουν, και τα αυτιά σας, γιατί ακούνε.

Αλήθεια σας λέω: πολλοί προφήτες και δίκαιοι επιθύμησαν να δουν όσα βλέπετε, και δεν τα είδαν, και να ακούσουν όσα ακούτε, και δεν τα άκουσαν! Λοιπόν, ακούστε εσείς την παραβολή του σπορέα.

Καθένας που ακούει το λόγο για τη βασιλεία και δεν τον καταλαβαίνει, έρχεται ο Πονηρός και αρπάζει απ’ την καρδιά του ό,τι σπάρθηκε.

Αυτός είναι ο σπόρος που σπάρθηκε κοντά στο δρόμο.

Εκείνος που σπάρθηκε σε πετρώδες έδαφος, είναι αυτός που ακούει το λόγο και αμέσως τον δέχεται με χαρά.

Αλλά δεν έχει ρίζα μέσα του και είναι πρόσκαιρος.

Και όταν έλθει κάποια θλίψη ή διωγμός, εξαιτίας του λόγου, αμέσως σκανδαλίζεται.

Κι εκείνος που έπεσε στ’ αγκάθια, αυτός είναι εκείνος που ακούει το λόγο, αλλά η μέριμνα αυτού του κόσμου και η απάτη του πλούτου πνίγουν μαζί το λόγο, κι έτσι μένει άκαρπος.

Αλλά εκείνος που σπάρθηκε σε καλό χώμα, είναι αυτός που ακούει το λόγο και τον κατανοεί και καρποφορεί άλλος εκατό, άλλος εξήντα και άλλος τριάντα φορές περισσότερο». 📗ΟΜΙΛΙΑ: Σήμερα ο Ιησούς αρχίζει να μας αποκαλύπτει τα μυστήρια της Βασιλείας, με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο: μέσα από παραβολές.

Ο σπόρος είναι ο Λόγος του Θεού που κηρύσσεται, και ο σπορέας είναι ο ίδιος ο Χριστός.

Δεν ψάχνει να σπείρει μόνο στο πιο γόνιμο χώμα για να εξασφαλίσει μεγαλύτερη σοδειά.

Ήρθε για να έχουν όλοι ζωή, και μάλιστα άφθονη.

Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: Ο Θεός είναι γενναιόδωρος σπορέας, όμως το αν θα καρποφορήσει ο σπόρος εξαρτάται και από εμάς αν θα ανταποκριθούμε ελεύθερα.

Ότι ο καρπός εξαρτάται από το χώμα που θα πέσει, το βλέπουμε κάθε μέρα.

Σε μια ίδια τάξη, με τους ίδιους μαθητές, άλλοι γίνονται πιστοί κι άλλοι άθεοι.

Άκουσαν τα ίδια λόγια, αλλά ο σπόρος έπεσε σε διαφορετική γη. Το καλό χώμα είναι η καρδιά μας.

Εν μέρει είναι θέμα φύσης, αλλά πάνω απ’ όλα είναι θέμα θέλησης.

Υπάρχουν άνθρωποι που προτιμούν την απόλαυση από το να γίνουν καλύτεροι.

Σ’ αυτούς εκπληρώνεται η παραβολή: τα αγκάθια, δηλαδή οι βιοτικές μέριμνες και η απάτη του πλούτου που πνίγουν τον λόγο και δεν καρποφορεί.

Εκείνοι όμως που δίνουν αξία στο «είναι» και όχι στο «έχειν», δέχονται με αγάπη τον σπόρο του Θεού και τον αφήνουν να καρποφορήσει.

Αυτό βέβαια απαιτεί θυσία, νεκρώνει τα πάθη.

Το είπε ήδη ο Χριστός: «Αλήθεια σας λέω, αν ο κόκκος του σταριού δεν πέσει στη γη και δεν πεθάνει, μένει μόνος του• αν όμως πεθάνει, φέρνει πολύ καρπό» (Ιω. 12,24). Ο δρόμος της σωτηρίας είναι στενός και δύσκολος: ότι έχει μεγάλη αξία, κοστίζει ακριβά.

Τίποτα πολύτιμο δεν κερδίζεται χωρίς κόπο.

Γι’ αυτό ας ξεριζώνουμε κάθε αγκάθι που φυτρώνει στην καρδιά μας, Και ας δεχόμαστε μέσα μας τον αιώνιο λόγο του Θεού, όπως δέχεται η αγαθή γη, το γόνιμο και οργωμένο έδαφος το σπόρο.

Έτσι ο θείος λόγος θα ριζώνει και θα καρποφορεί τους καρπούς των χριστιανικών αρετών, τους καρπούς του Πνεύματος.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους