Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το στυγερό έγκλημα στη Μαρφίν έχει μετατραπεί από την κυβέρνηση Μητσοτάκη σε προεκλογικό εργαλείο — σε ένα κυνικό σκηνικό πολιτικής εκμετάλλευσης, που θα έκανε ακόμη και την ίδια την ντροπή να ντρέπεται για λογαριασμό των «αρίστων». Κάθε φορά που πλησιάζουν εκλογές, ξαφνικά ανοίγουν φάκελοι, ανακοινώνονται «εξελίξεις» και καλλιεργείται η εντύπωση ότι η Δικαιοσύνη βρίσκεται ένα βήμα πριν από τη μεγάλη αποκάλυψη.

Το ίδιο έργο το είδαμε και στην προηγούμενη προεκλογική περίοδο, όταν πανηγύριζαν ότι δήθεν είχαν βρεθεί οι δολοφόνοι του Γιώργου Καραϊβάζ.

Οι εντυπώσεις έμειναν.

Οι απαντήσεις, όμως, ακόμη αναζητούνται.

Με αφορμή τη νέα εξέλιξη στην υπόθεση της Μαρφίν, αξίζει να θυμηθούμε ένα από τα πιο αποκρουστικά ορόσημα πολιτικής υποκρισίας της κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Ήταν το 2020, όταν κυβερνητικά στελέχη έστηναν τελετές, κάμερες και βαρύγδουπες δηλώσεις για να «τιμήσουν» τους νεκρούς της Μαρφίν.

Την ίδια ακριβώς περίοδο, όμως, η κυβέρνηση προχωρούσε στα μουλωχτά σε αίτηση αναίρεσης κατά των αποφάσεων των διοικητικών δικαστηρίων που είχαν δικαιώσει τους συγγενείς των θυμάτων.

Με το ένα χέρι κατέθεταν λουλούδια μπροστά στις κάμερες και με το άλλο επιχειρούσαν να ανατρέψουν δικαστικές αποφάσεις υπέρ των οικογενειών.

Μόνο όταν η μεθόδευση αποκαλύφθηκε δημοσιογραφικά και η κυβέρνηση εκτέθηκε ανεπανόρθωτα, αναγκάστηκε να ανακρούσει πρύμναν.

Όχι από ευαισθησία.

Όχι από σεβασμό στους νεκρούς.

Αλλά επειδή πιάστηκε με τη γίδα στην πλάτη.

Ας αφήσουν, λοιπόν, τις προεκλογικές παραστάσεις, τα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα και την πολιτική τυμβωρυχία.

Οι νεκροί της Μαρφίν δεν είναι ντεκόρ για κυβερνητικές φιέστες.

Ούτε οι ανεξιχνίαστες δολοφονίες μπορούν να χρησιμοποιούνται ως τηλεοπτικό υλικό κάθε φορά που η εξουσία χρειάζεται να αλλάξει την πολιτική ατζέντα. Η κοινωνία δεν ξεχνά. Και, κυρίως, δεν είναι τόσο αφελής όσο νομίζουν.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους