Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αυτό που χρειάζεται να τονιστεί από την αρχή όμως, είναι ότι η αντικαπιταλιστική Αριστερά υποτιμά ολοκληρωτικά το ρόλο των αντιστάσεων που υπάρχουν μέσα στην ισραηλινή κοινωνία και διεθνώς μέσα στις εβραϊκές κοινότητες.

Η παρουσία και οι τοποθετήσεις των σ. Σουλάφα και Οφέρ από το Ισραήλ βοηθούν, ίσως, να αποκατασταθεί ως ένα βαθμό αυτή η ανισορροπία.

Οι κινητοποιήσεις στο Ισραήλ ενάντια στη γενοκτονία και την κατοχή είναι διαρκείς και κυμαίνονται από μερικές εκατοντάδες σε αρκετές χιλιάδες, μέσα σ’ ένα κλίμα τεράστιας πόλωσης, τρομοκρατίας, φυσικών επιθέσεων, απολύσεων κοκ για όποιον υπερασπίζεται την υπόθεση της Παλαιστίνης.

Μια εικόνα των κινητοποιήσεων μπορεί να πάρει κανείς αν επισκεφτεί την σελίδα της Συμμαχίας για την Ειρήνη, όπως και τα σάιτ των Οργανώσεων που συμμετέχουν σε αυτή.

Επιπλέον υπήρξαν και περιπτώσεις που κατέβηκαν εκατοντάδες χιλιάδες στους δρόμους ενάντια στην κυβέρνηση του Νετανιάχου (όπως έγινε π.χ. στη γενική απεργία του Αυγούστου του 2025). Κινητοποιήσεις, όπου συνελήφθησαν εκατοντάδες Ισραηλινοί και Παλαιστίνιοι.

Και όπου μπορεί να υπήρχαν διαφορετικές αντιλήψεις σε σχέση το Παλαιστινιακό, υπήρχε όμως καθαρό αίτημα να σταματήσει ο πόλεμος στη Γάζα.

Η σημασία τέτοιων κινητοποιήσεων υποβαθμίζεται από τον κύριο όγκο της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς.

Μερικές οργανώσεις έχουν φτάσει σε σημείο να υποστηρίζουν ότι «δεν υπάρχει θέμα ταξικών διαχωρισμών στο Ισραήλ», «όλοι τους είναι υπεύθυνοι για το τι γίνεται στην Παλαιστίνη», «οι Ισραηλινοί δεν δικαιούνται να έχουν δικό τους κράτος» κλπ.

Πρόκειται για σοβαρά λάθη στην ανάλυση της κατάστασης που οδηγούν τις θέσεις της Αριστεράς σε αδιέξοδο. Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στο link στο πρώτο σχόλιο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους